Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η περιοδεία του Κινέζου υπουργού Εξωτερικών Ουάνγκ Γι στο Κέρας της Αφρικής, την Ανατολική και τη Νότια Αφρική (Σομαλία, Τανζανία, Λεσότο και Αιθιοπία) στις αρχές του 2026, καθώς εντάσσεται στη στρατηγική του Πεκίνου για την οικοδόμηση μιας «κοινότητας Κίνας–Αφρικής με κοινό μέλλον». Η επίσκεψη στη Σομαλία θεωρήθηκε ιδιαίτερα συμβολική, καθώς ήταν η πρώτη επίσκεψη Κινέζου ΥΠΕΞ στην περιοχή εδώ και δεκαετίες και ερμηνεύτηκε ως άμεση απάντηση στην επίσημη επίσκεψη του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ στη Χαργκέισα, πρωτεύουσα της αποσχισθείσας Σομαλιλάνδης, στις 6 Ιανουαρίου 2026.
Η ισραηλινή επίσκεψη ήταν η πρώτη υψηλού επιπέδου μετά την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης ως ανεξάρτητου κράτους από το Ισραήλ τον Δεκέμβριο του 2025, γεγονός που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το Πεκίνο, το οποίο στηρίζει ανοιχτά την ομοσπονδιακή κυβέρνηση στη Μογκαντίσου. Η Κίνα χαρακτήρισε την επίσκεψη «παράνομη» και «κατάφωρη παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Σομαλίας», κατηγορώντας το Ισραήλ ότι συμβάλλει στη διάλυση της χώρας και στην αποσταθεροποίηση ολόκληρης της περιοχής.
Ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, το κινεζικό ΥΠΕΞ είχε καταδικάσει την αναγνώριση της Σομαλιλάνδης, κάνοντας λόγο για παραβίαση του Χάρτη του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαίου, ενώ κάλεσε τις αρχές της περιοχής να σταματήσουν, όπως ανέφερε, «τη σύμπραξη με εξωτερικές δυνάμεις για στενά πολιτικά οφέλη», φωτογραφίζοντας ευθέως το Τελ Αβίβ. Στο Πεκίνο εκτιμούν ότι η προσέγγιση Σομαλιλάνδης–Ισραήλ απειλεί τόσο την Πρωτοβουλία «Μία Ζώνη, Ένας Δρόμος» όσο και την αρχή της «Μίας Κίνας».
Ως απάντηση, η Κίνα προωθεί ενίσχυση της παρουσίας της στο Κέρας της Αφρικής και ειδικά στη Σομαλία, τόσο σε επίπεδο πληροφοριών όσο και ασφάλειας. Σύμφωνα με κινεζικές πηγές ασφαλείας, υπάρχουν πληροφορίες για συζητήσεις μεταξύ Ισραήλ και Σομαλιλάνδης σχετικά με ενδεχόμενη δημιουργία ισραηλινής στρατιωτικής βάσης στην περιοχή — εξέλιξη που το Πεκίνο θεωρεί άμεση απειλή για τα συμφέροντά του, αλλά και για συμμάχους του όπως το Ιράν.
Για την Κίνα, μια τέτοια εξέλιξη θα επηρέαζε κρίσιμα θαλάσσια περάσματα όπως ο Κόλπος του Άντεν και το στενό Μπαμπ ελ Μαντέμπ, από όπου διέρχεται μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εμπορίου και της κινεζικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Το Πεκίνο απορρίπτει επίσης τον ισχυρισμό της Σομαλιλάνδης ότι μπορεί να λειτουργήσει ως αξιόπιστος εταίρος για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, θεωρώντας ότι τέτοιες πρωτοβουλίες ενισχύονται από το Ισραήλ και στοχεύουν στον περιορισμό της ιρανικής επιρροής στην Υεμένη.
Η στάση της Κίνας επηρεάζεται έντονα και από τις εσωτερικές της ευαισθησίες απέναντι σε αποσχιστικά προηγούμενα. Στο Πεκίνο εκτιμούν ότι οποιαδήποτε διεθνής νομιμοποίηση της Σομαλιλάνδης θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως προηγούμενο σε ζητήματα όπως η Ταϊβάν, το Θιβέτ και το Σιντζιάνγκ. Για τον λόγο αυτό, η κινεζική διπλωματία απορρίπτει κάθε αναγνώριση αποσχιστικών οντοτήτων εκτός διεθνούς συναίνεσης.
Η επίσκεψη Σάαρ στη Χαργκέισα θεωρείται από κινεζικούς αναλυτικούς και στρατιωτικούς κύκλους ως προσπάθεια του Ισραήλ να ενισχύσει την επιρροή του σε μια περιοχή-κλειδί, στο σταυροδρόμι Ινδικού Ωκεανού και Ερυθράς Θάλασσας, κοντά σε θαλάσσιες οδούς που βρίσκονται ήδη υπό απειλή από επιθέσεις των Χούθι. Εκτιμάται επίσης ότι διερευνάται στρατιωτική συνεργασία Ισραήλ–Σομαλιλάνδης για την αντιμετώπιση περιφερειακών απειλών.
Στο πλαίσιο αυτό, η Κίνα συντάχθηκε με την Αίγυπτο και περισσότερες από 21 χώρες σε κοινή ανακοίνωση που καταδίκασε την ισραηλινή επίσκεψη ως παραβίαση της κυριαρχίας της Σομαλίας. Παράλληλα, κινεζικοί κύκλοι απορρίπτουν κάθε επενδυτική ή λιμενική συμφωνία μεταξύ Ισραήλ και Σομαλιλάνδης, θεωρώντας ότι υπονομεύουν την κυβέρνηση της Μογκαντίσου και επιχειρούν να νομιμοποιήσουν την απόσχιση.
Από την άλλη πλευρά, η Σομαλιλάνδη βλέπει τις νέες της συμμαχίες —και κυρίως με το Ισραήλ— ως μέσο ενίσχυσης της ασφάλειας και της διεθνούς αναγνώρισης, απέναντι σε περιφερειακές δυνάμεις που αντιτίθενται στην ανεξαρτησία της. Έτσι, η περιοχή μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε πεδίο ανταγωνισμού μεγάλων δυνάμεων, με τη Σομαλιλάνδη να βρίσκεται στο επίκεντρο μιας νέας, σύνθετης γεωπολιτικής αντιπαράθεσης.