Μια ιδιαίτερα περίπλοκη διπλωματική προσπάθεια βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος φιλοδοξεί να τερματίσει ταυτόχρονα δύο μεγάλα πολεμικά μέτωπα στη Μέση Ανατολή: τη σύγκρουση με το Ιράν και τον πόλεμο ανάμεσα στο Ισραήλ και τον Λίβανο.
Το εγχείρημα αυτό θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο, καθώς βασίζεται σε λεπτές ισορροπίες και εξαρτάται από κινήσεις τρίτων, τις οποίες η Ουάσιγκτον δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως.
Αυτή τη στιγμή, το μοναδικό απτό στοιχείο στα χέρια του Αμερικανού προέδρου είναι η κατ' αρχήν συμφωνία Ισραήλ και Λιβάνου για κατάπαυση του πυρός. Ωστόσο, η συμφωνία αυτή παραμένει μετέωρη, καθώς η Χεζμπολάχ την απέρριψε και συνεχίζει τις επιθέσεις της στο βόρειο Ισραήλ, ενώ ο ισραηλινός στρατός απαντά με αεροπορικούς βομβαρδισμούς στον νότιο Λίβανο διατηρώντας τις θέσεις του. Ο Τραμπ ευελπιστεί ότι η εκεχειρία αυτή, η οποία επιτεύχθηκε με αμερικανική μεσολάβηση, θα λειτουργήσει ως δέλεαρ για την Τεχεράνη ώστε να επιστρέψει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Βασικοί στόχοι των ΗΠΑ είναι η αναχαίτιση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, γεγονός που θα μείωνε τις τιμές των καυσίμων στην αμερικανική αγορά.
Από την πλευρά του, το Ιράν χρησιμοποιεί την κατάσταση στον Λίβανο ως μοχλό πίεσης. Η Τεχεράνη αποχώρησε πρόσφατα από τις απευθείας συνομιλίες με τις ΗΠΑ, αντιδρώντας στην κλιμάκωση των ισραηλινών βομβαρδισμών. Η ηγεσία της Δύναμης Κουντς των Φρουρών της Επανάστασης ξεκαθάρισε ότι βασική προϋπόθεση για οποιαδήποτε συμφωνία είναι η πλήρης αποχώρηση του Ισραήλ στις θέσεις που κατείχε προ πολέμου, καθώς και η ταυτόχρονη εκεχειρία σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα.
Σημαντικό ρόλο στους σχεδιασμούς του Λευκού Οίκου παίζουν και οι επερχόμενες ενδιάμεσες εκλογές του φθινοπώρου στις ΗΠΑ. Αν και ο Τραμπ θεωρεί ότι η ουσιαστική αλλαγή στο Ιράν μπορεί να έρθει μόνο μέσω της κλιμάκωσης, θέλει πάση θυσία να αποφύγει μια χερσαία επιχείρηση αυτή την περίοδο, καθώς οι πιθανές αμερικανικές απώλειες θα είχαν βαρύ πολιτικό κόστος. Την ίδια ώρα, ο κορυφαίος διαπραγματευτής του Ιράν, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ, διαμήνυσε ότι κερδισμένος από μια συμφωνία θα βγει όποιος είναι καλύτερα προετοιμασμένος για πόλεμο την επόμενη ημέρα. Σύμφωνα με αναλυτές, το πιθανότερο σενάριο είναι μια προσωρινή, ενδιάμεση συμφωνία: οι ΗΠΑ να άρουν τον αποκλεισμό στα Στενά του Ορμούζ με αντάλλαγμα την ελεύθερη διέλευση των πλοίων και οικονομικά ανταλλάγματα για το Ιράν, μεταθέτοντας το «ακανθώδες» πυρηνικό ζήτημα για το μέλλον.
Η επιτυχία του σχεδίου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τη στάση του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Το Ισραήλ μπορεί να δεχθεί απρόθυμα μια προσωρινή παύση πυρός, όμως προτεραιότητά του παραμένει η εξουδετέρωση της απειλής της Χεζμπολάχ και του πυραυλικού προγράμματος της Τεχεράνης. Αν το Τελ Αβίβ παραβιάσει τη συμφωνία, θα προκληθεί ρήξη στις σχέσεις Νετανιάχου - Τραμπ, τορπιλίζοντας κάθε ελπίδα ειρήνευσης.
Τέλος, στην εξίσωση μπαίνει και ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος πρότεινε να τεθεί το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν υπό τον έλεγχο του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) και να μεταφερθεί εκτός χώρας, προσφέροντας τη μεσολάβηση της Μόσχας λόγω των στενών της δεσμών με την Τεχεράνη. Ο Ρώσος πρόεδρος, που είναι παράλληλα επικεντρωμένος στον πόλεμο στην Ουκρανία, δήλωσε έτοιμος να τερματίσει τη δική του σύγκρουση, υπό την προϋπόθεση ότι το Κίεβο θα προβεί σε εδαφικές παραχωρήσεις, βάσει των όσων συζητήθηκαν στη συνάντηση που είχε με τον Τραμπ τον Αύγουστο του 2025 στην Αλάσκα.