Μια έντονη εσωτερική αντιπαράθεση εξελίσσεται στους κόλπους της κυβέρνησης Τραμπ, με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, στρατηγό Νταν Κέιν, να αναδεικνύεται σε φωνή ρεαλισμού και συγκράτησης απέναντι στα σενάρια στρατιωτικής επίθεσης κατά του Ιράν.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του Axios, ο Κέιν, αν και διατηρεί την απόλυτη εμπιστοσύνη του Προέδρου, εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για το υψηλό διακύβευμα μιας τέτοιας επιχείρησης, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο αμερικανικών απωλειών και μιας ανεξέλεγκτης περιφερειακής ανάφλεξης.
Η «Νηφάλια» Στάση της Στρατιωτικής Ηγεσίας
Σε αντίθεση με προηγούμενες επιχειρήσεις, όπως αυτή στη Βενεζουέλα, ο στρατηγός Κέιν εμφανίζεται αυτή τη φορά εξαιρετικά επιφυλακτικός.
Ρεαλισμός αντί Απροθυμίας: Πηγές από το περιβάλλον του διευκρινίζουν ότι δεν αρνείται να εκτελέσει εντολές, αλλά θέτει επίμονα ερωτήματα για το πώς ορίζεται η «επιτυχία» και ποιες θα είναι οι συνέπειες την επόμενη ημέρα.
Απομόνωση της CENTCOM: Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Τραμπ ενημερώνεται αποκλειστικά από τον Κέιν, έχοντας παρακάμψει πλήρως τον διοικητή της CENTCOM, ναύαρχο Μπραντ Κούπερ, από την έναρξη της κρίσης.
Το Διπλωματικό «Παράθυρο» της Γενεύης
Ενώ ο Τραμπ φέρεται να κλίνει προς τη στρατιωτική δράση, οι στενοί του συνεργάτες Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ τον έχουν πείσει να δώσει μια τελευταία ευκαιρία στη διπλωματία. Η συνάντηση της Πέμπτης στη Γενεύη με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, θεωρείται καθοριστική. Το επιχείρημά τους είναι ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της Ουάσιγκτον και η διαπραγματευτική ισχύς του Τραμπ ενισχύεται όσο η απειλή παραμένει στο τραπέζι χωρίς να ενεργοποιείται.
Σκληροπυρηνικοί και Αντιθέσεις
Στο αντίπαλο στρατόπεδο, ο γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ πιέζει επιτακτικά για άμεσο βομβαρδισμό, φοβούμενος ότι η καθυστέρηση θα οδηγήσει σε μια «κακή συμφωνία». Στην ίδια γραμμή κινείται και ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος ωστόσο φέρεται να εξέφρασε ανησυχία για τη διστακτικότητα που διακρίνει πλέον στον Αμερικανό Πρόεδρο. Από την πλευρά του, ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς εμφανίζεται σκεπτικός ως προς την πολυπλοκότητα της επιχείρησης, ενώ ο Μάρκο Ρούμπιο τηρεί στάση αναμονής, επικεντρωμένος περισσότερο σε ζητήματα της Λατινικής Αμερικής.
Η τελική απόφαση παραμένει αποκλειστικά στα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος ισορροπεί ανάμεσα στην επιθυμία του για μια «μεγάλη νίκη» και τον φόβο μιας νέας πολυδάπανης στρατιωτικής εμπλοκής που θα μπορούσε να υπονομεύσει την πολιτική του ατζέντα.