Ο Λίβανος μετατρέπεται σε κεντρικό πεδίο γεωπολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, με την Τεχεράνη να εργάζεται εντατικά για τη διατήρηση της επιρροής της στη χώρα, χρησιμοποιώντας την κρίση ως βασικό χαρτί στις διαπραγματεύσεις της με την Ουάσιγκτον.
Η ιρανική αυτή στρατηγική έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με την ειρηνευτική πρωτοβουλία των ΗΠΑ, η οποία στοχεύει στην επίλυση της μακροχρόνιας συνοριακής διαμάχης με το Ισραήλ και την ανατροπή των ισορροπιών ισχύος εντός του Λιβάνου.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό σκηνικό, ο Λιβανέζος Πρόεδρος, Ζοζέφ Αούν, ξεκαθάρισε ότι το μέλλον της χώρας ανήκει αποκλειστικά στους πολίτες της και δεν θα καθοριστεί ούτε από το Ιράν ούτε από το Ισραήλ. Παρότι εμφανίστηκε ανοιχτός σε μια ισότιμη συνεργασία με την Τεχεράνη, τόνισε ότι δεν θα δεχτεί υπαγόρευση γραμμής.
Ο Αούν επιμένει στη διπλωματική οδό ως τη μόνη λύση για τον τερματισμό της σύγκρουσης, προειδοποιώντας παράλληλα τη Χεζμπολάχ πως η αδιάλλακτη στρατιωτική της στάση απειλεί την ίδια την κοινότητα που υποτίθεται ότι προστατεύει, οξύνοντας τις θρησκευτικές και πολιτικές εντάσεις στο εσωτερικό της χώρας, την ώρα που η ίδια η οργάνωση απορρίπτει κάθε απευθείας διάλογο με το Ισραήλ.
Μετά την πρόσφατη ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ στη Συρία, ο Λίβανος έχει αποκτήσει ακόμη πιο κρίσιμη σημασία για την περιφερειακή στρατηγική του Ιράν κατά του Ισραήλ.
Η Τεχεράνη διαμηνύει προς την Ουάσιγκτον ότι η εκεχειρία στον Λίβανο αποτελεί απαράβατο όρο για οποιαδήποτε ευρύτερη διμερή συμφωνία. Παράλληλα, προειδοποιεί ότι δεν θα ανεχτεί καμία προσπάθεια αποδυνάμωσης της Χεζμπολάχ, ξεκαθαρίζοντας πως τυχόν συνέχιση των πληγμάτων θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα τις ειρηνευτικές προσπάθειες και να προκαλέσει γενικευμένη ανάφλεξη στην περιοχή.
Οι συνομιλίες που διεξάγονται στην Ουάσιγκτον προσκρούουν σε εκ διαμέτρου αντίθετες απαιτήσεις, καθώς η Βηρυτός ζητά άμεση εκεχειρία ως αφετηρία για την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων και την ασφαλή επιστροφή των εκτοπισμένων υπό την εποπτεία του επίσημου λιβανέζικου στρατού, ενώ το Ισραήλ απαιτεί την πλήρη αποστρατικοποίηση και διάλυση της Χεζμπολάχ στον νότο προτού εξετάσει το ενδεχόμενο αποχώρησης.
Το κλίμα στις διαπραγματεύσεις περιγράφεται ως εξαιρετικά βαρύ. Μάλιστα, η αποχώρηση κορυφαίου Λιβανέζου διαπραγματευτή λόγω της ισραηλινής αδιαλλαξίας ανάγκασε τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών και την Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ να παρέμβουν πυροσβεστικά, καταθέτοντας μια πρόταση της τελευταίας στιγμής, η οποία ωστόσο στερείται κρίσιμων λεπτομερειών.
Στην παρούσα φάση, η κυβέρνηση της Βηρυτού προτείνει μια φόρμουλα «διπλής κατεύθυνσης», όπου η αποχώρηση του Ισραήλ και η επέκταση της κρατικής εξουσίας του Λιβάνου θα γίνουν ταυτόχρονα, θέτοντας ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την απόσυρση της Χεζμπολάχ από τον νότο.
Από την πλευρά της, η Χεζμπολάχ απέρριψε το σχέδιο ως συνθηκολόγηση, υποστηρίζοντας ότι οι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις θα ξεκινήσουν μόνο όταν επιτευχθεί μια απευθείας συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για κατάπαυση του πυρός.
Έτσι, η ηγεσία του Λιβάνου καλείται να ισορροπήσει σε ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις απαιτήσεις του Ισραήλ και την ιρανική πίεση, πασχίζοντας να διασφαλίσει την εθνική της κυριαρχία εν μέσω ενός εν εξελίξει πολέμου.