Ενώ οι ακριβείς όροι της ψηφιακά υπογεγραμμένης συμφωνίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν παραμένουν επτασφράγιστο μυστικό μέχρι την επίσημη παρουσίασή τους την Παρασκευή στην Ελβετία, το ζήτημα του Περιφερειακού Επενδυτικού Ταμείου αναδεικνύεται σε κεντρικό σημείο τριβής.
Η Τεχεράνη αξίωνε εξαρχής οικονομικές αποζημιώσεις από την Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ προκειμένου να συναινέσει στην ειρήνευση. Ωστόσο, ο Ντόναλντ Τραμπ, μιλώντας από τη σύνοδο της G7 στη Γαλλία, ξεκαθάρισε με κατηγορηματικό τρόπο ότι οι ΗΠΑ δεν πρόκειται να επενδύσουν άμεσα δικά τους κεφάλαια για την ανοικοδόμηση του Ιράν, χαρακτηρίζοντας τις σχετικές αναφορές «γελοίες».
Η θέση αυτή δημιουργεί εσωτερικές διαφοροποιήσεις στην Ουάσιγκτον, την ώρα που η Χεζμπολάχ διαρρέει ότι η συμφωνία περιλαμβάνει ένα πακέτο μαμούθ ύψους 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, έσπευσε να διευκρινίσει ότι το Ιράν «δεν θα πάρει ούτε σεντ» από τους Αμερικανούς φορολογούμενους, αφήνοντας όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο η Τεχεράνη να αποκτήσει πρόσβαση σε πόρους που θα προέρχονται αποκλειστικά από τον Συνασπισμό των κρατών του Περσικού Κόλπου (GCC).
Σύμφωνα με συμβούλους του Λευκού Οίκου, οποιαδήποτε μελλοντική χρηματοδότηση ή προσέλκυση εμπορικών επενδύσεων θα λειτουργήσει αποκλειστικά ως ανταμοιβή και κίνητρο.
Προϋποθέτει, δηλαδή, ότι το Ιράν θα έχει προηγουμένως διαλύσει πλήρως το πυρηνικό του πρόγραμμα, θα έχει κόψει τους δεσμούς του με τρομοκρατικές ομάδες και θα έχει προχωρήσει σε βαθιές εσωτερικές μεταρρυθμίσεις.
Για τον Τραμπ, εξάλλου, η άρση των κυρώσεων και η πρόσβαση σε ξένα κεφάλαια αποτελούν το βασικό διαπραγματευτικό χαρτί, με τον ίδιο να τονίζει ότι μοναδικός του στόχος είναι να διασφαλίσει ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει ποτέ πυρηνικό οπλοστάσιο.
Η διαφαινόμενη συμφωνία, η οποία ήδη προκαλεί αντιδράσεις στο Κογκρέσο και στο Ισραήλ από επικριτές που θεωρούν ότι δεν εξουδετερώνει την απειλή του ιρανικού καθεστώτος, έχει πάντως άμεσο αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία. Η πρόβλεψη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ οδήγησε σε νέα κατακόρυφη πτώση την τιμή του πετρελαίου, η οποία υποχώρησε στα 80 δολάρια ανά βαρέλι.
Παράλληλα, ο Τραμπ εξήρε δημόσια τη συμβολή του Εμίρη του Κατάρ, ευχαριστώντας τον για τη γενναία διαμεσολάβησή του, καθώς η Ντόχα είχε κινηθεί παρασκηνιακά από την αρχή των εχθροπραξιών για να προστατεύσει τις δικές της ενεργειακές υποδομές από πιθανά ιρανικά πλήγματα.