Στα πιθανά σενάρια αντίδρασης του Ιράν μετά το τελεσίγραφο 48 ωρών του Ντόναλντ Τραμπ για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ εστιάζει ανάλυση του BBC, αναδεικνύοντας τα κρίσιμα διλήμματα της Τεχεράνης και τις επιλογές που ενδέχεται να καθορίσουν την πορεία της σύγκρουσης.
Μέχρι στιγμής, η ιρανική πλευρά έχει προειδοποιήσει για πιθανά πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές που συνδέονται με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Περσικό Κόλπο, αφήνοντας παράλληλα ανοιχτό το ενδεχόμενο ελεγχόμενης διέλευσης πλοίων από τα Στενά. Όπως διαμηνύεται, πλοία χωρών που δεν θεωρούνται «εχθρικές» θα μπορούν να κινούνται υπό προϋποθέσεις και σε συνεννόηση με τις ιρανικές αρχές.
Σύμφωνα με την ανάλυση, ο έλεγχος της ναυσιπλοΐας αποτελεί το βασικό διαπραγματευτικό πλεονέκτημα του Ιράν. Η πλήρης άρση των περιορισμών θα σήμαινε απώλεια του ισχυρότερου μοχλού πίεσης που διαθέτει απέναντι στους αντιπάλους του.
Το εσωτερικό κλίμα στη χώρα αποτυπώνει τη σημασία του συγκεκριμένου «όπλου», με πολίτες να αναγνωρίζουν ότι το Στενό του Ορμούζ αποτελεί το κύριο χαρτί της ιρανικής ηγεσίας. Την ίδια στιγμή, επισημαίνεται ότι ενδεχόμενη υλοποίηση των αμερικανικών απειλών για πλήγματα σε ενεργειακές εγκαταστάσεις θα είχε σοβαρότατες συνέπειες για την ιρανική οικονομία.
Ωστόσο, το BBC υπογραμμίζει ότι η Τεχεράνη έχει αποδείξει στο παρελθόν αντοχή σε υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος, προκειμένου να διατηρήσει τη σταθερότητα του καθεστώτος και τον στρατηγικό της προσανατολισμό. Η χώρα έχει ήδη βιώσει πολυετείς κυρώσεις, ενώ στο εσωτερικό της έχει αντιμετωπίσει κοινωνικές αναταραχές με σκληρή καταστολή.
Μεταξύ των σεναρίων που εξετάζονται είναι και το ενδεχόμενο το Ιράν να μην υποχωρήσει άμεσα, δοκιμάζοντας τα όρια της αμερικανικής πίεσης και ποντάροντας σε παρεμβάσεις τρίτων χωρών για αποκλιμάκωση. Ήδη, σύμφωνα με ιρανικές δηλώσεις, κράτη της περιοχής έχουν αναλάβει διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες, με το Ομάν να διαδραματίζει ενεργό ρόλο.
Καθοριστικός θεωρείται και ο ρόλος των χωρών του Περσικού Κόλπου, οι οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες με διπλές πιέσεις: από τη μία, η ανάγκη διατήρησης της οικονομικής και ενεργειακής σταθερότητας και, από την άλλη, η ανησυχία για την περιφερειακή ασφάλεια απέναντι στο Ιράν.
Η ανάλυση καταλήγει ότι οι αποφάσεις των εμπλεκόμενων πλευρών και κυρίως των κρατών της περιοχής θα είναι κρίσιμες, καθώς μπορούν να οδηγήσουν είτε σε αποκλιμάκωση είτε σε ευρύτερη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.