Μια παρασκηνιακή επιχείρηση πίεσης (lobbying) βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη στην Ουάσιγκτον, με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) να ζητούν επιτακτικά από την κυβέρνηση Τραμπ την κατάταξη του υεμενίτικου κόμματος Ισλάχ στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων.
Η κίνηση αυτή απειλεί να πυροδοτήσει νέα ένταση στις ήδη εύθραυστες σχέσεις του Άμπου Ντάμπι με τη Σαουδική Αραβία, η οποία αποτελεί τον κύριο υποστηρικτή της συγκεκριμένης οργάνωσης.
Η στρατηγική του Άμπου Ντάμπι και το ρήγμα με το Ριάντ
Σύμφωνα με πληροφορίες, αξιωματούχοι των Εμιράτων θεωρούν ότι ο χαρακτηρισμός τριών παραρτημάτων της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικών τον περασμένο Ιανουάριο δεν ήταν αρκετός.
Ιδιωτικά, το Άμπου Ντάμπι εμφανίζεται δυσαρεστημένο που ο Λευκός Οίκος δεν προχώρησε σε μια συνολική απαγόρευση της Αδελφότητας, στόχο που επιδιώκει επί μία δεκαετία. Για τα ΗΑΕ, το Ισλάχ αποτελεί το πιο επικίνδυνο παρακλάδι λόγω του πολιτικού του βάρους στην Υεμένη, όπου το Άμπου Ντάμπι στηρίζει αντίπαλες δυνάμεις, όπως το Μεταβατικό Συμβούλιο του Νότου (STC).
Από την άλλη πλευρά, η Σαουδική Αραβία βλέπει το Ισλάχ ως έναν απαραίτητο τακτικό σύμμαχο στο πεδίο της Υεμένης. Παρόλο που και το Ριάντ έχει χαρακτηρίσει τη Μουσουλμανική Αδελφότητα τρομοκρατική οργάνωση, υιοθετεί μια πιο ευέλικτη στάση απέναντι στο Ισλάχ, καθώς μέλη του συμμετέχουν στο υπό σαουδική αιγίδα Προεδρικό Ηγετικό Συμβούλιο της Υεμένης.
Οι επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης στοχοποίησης
Εάν ο Τραμπ ενδώσει στις πιέσεις των Εμιράτων και επιβάλει τον χαρακτηρισμό του «Ειδικά Καθορισμένου Παγκόσμιου Τρομοκράτη» (SDGT) στο Ισλάχ, οι συνέπειες θα είναι άμεσες:
Οικονομικός στραγγαλισμός: Δέσμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων του κόμματος που συνδέονται με αμερικανικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Ταξιδιωτικοί περιορισμοί: Απαγόρευση εισόδου των μελών του στις ΗΠΑ.
Ποινικές διώξεις: Σε περίπτωση που επιλεγεί η αυστηρότερη κατηγορία (FTO), οποιοσδήποτε παρέχει υποστήριξη στο κόμμα, ακόμα και εκτός ΗΠΑ, θα μπορούσε να διωχθεί από τη δικαιοσύνη.
Η απάντηση του Ισλάχ και η ιδεολογική σύγκρουση
Το ίδιο το κόμμα Ισλάχ αρνείται οποιονδήποτε οργανικό δεσμό με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, αυτοπροσδιοριζόμενο ως ανεξάρτητος πολιτικός παίκτης της Υεμένης. Στελέχη του κόμματος αναφέρουν ότι βρίσκονται σε επαφή με το Στέιτ Ντιπάρτμεντ για να αντικρούσουν τις κατηγορίες, ενώ θεωρούν την επίθεση των Εμιράτων αναμενόμενη.
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η διαφορά μεταξύ Ριάντ και Άμπου Ντάμπι είναι βαθιά ιδεολογική. Ενώ τα Εμιράτα ακολουθούν μια πολιτική «μηδενικής ανοχής» απέναντι στον πολιτικό εξισλαμισμό, η Σαουδική Αραβία είναι πρόθυμη να συνεργαστεί με τέτοιες ομάδες όταν αυτό εξυπηρετεί τα στρατηγικά της συμφέροντα.
Η κόντρα αυτή δεν περιορίζεται στην Υεμένη, καθώς οι δύο χώρες βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα και στον εμφύλιο του Σουδάν, αποκαλύπτοντας ένα ευρύτερο ρήγμα για την ηγεμονία στον αραβικό κόσμο.