Για πρώτη φορά μετά από 16 ολόκληρα χρόνια, οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεδριάζουν στις Βρυξέλλες χωρίς την παρουσία του Βίκτορ Όρμπαν. Ο επί σειρά ετών πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, ο οποίος υπήρξε σταθερός πυλώνας του εθνικιστικού λαϊκισμού στην Ευρώπη και σημείο αναφοράς για το αμερικανικό κίνημα MAGA, παρακολουθεί πλέον τις εξελίξεις από το περιθώριο.
Μετά τη βαριά ήττα του στις εκλογές του Απριλίου, τη θέση του στη Σύνοδο Κορυφής έχει πάρει ο διάδοχός του, Πέτερ Μάγιαρ, ο οποίος κάθεται στο ίδιο τραπέζι με ηγέτες όπως ο Μακρόν, ο Σάντσεθ και ο Μερτς, προωθώντας μια ατζέντα που έρχεται σε πλήρη ρήξη με το όραμα του προκατόχου του.
Από τους διαδρόμους της εξουσίας, στο περιθώριο της ακροδεξιάς
Αν και εκτός της επίσημης αίθουσας των ηγετών, ο Όρμπαν βρέθηκε στις Βρυξέλλες για να συμμετάσχει στη συνεδρίαση της πολιτικής ομάδας «Πατριώτες για την Ευρώπη», της τρίτης μεγαλύτερης δύναμης στο Ευρωκοινοβούλιο.
Παρά την εγχώρια εκλογική του αποκαθήλωση, η οποία προκάλεσε ανακούφιση σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ως απόρριψη της φιλορωσικής του στάσης, ο ίδιος επιμένει ότι η άνοδος της ακροδεξιάς στην ήπειρο είναι μια ιστορική διαδικασία που δεν ανακόπτεται.
Στόχος του παραμένει η εργαλειοποίηση αυτής της συμμαχίας για τον περιορισμό των εξουσιών της ΕΕ σε θέματα κράτους δικαίου, την εφαρμογή σκληρής αντιμεταναστευτικής πολιτικής και την προσέγγιση με τη Ρωσία και την Κίνα.
Ανατροπή σκηνικού στο προσφυγικό και την Ουκρανία
Η απουσία του Όρμπαν από τα κέντρα αποφάσεων φέρνει άμεσες αλλαγές, με κυριότερη την άρση του σημαντικότερου εμποδίου για την ευρωπαϊκή πορεία της Ουκρανίας.
Η νέα ουγγρική κυβέρνηση του κόμματος Tisza υπό τον Μάγιαρ έχει δεσμευτεί για μια πιο εποικοδομητική σχέση με τις Βρυξέλλες, έχοντας ήδη αποσύρει το δικαίωμα βέτο που ασκούσε επίμονη η προηγούμενη ηγεσία στην έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων του Κιέβου, μετά από αμοιβαίες εγγυήσεις για την ουγγρική μειονότητα.
Την ίδια στιγμή, οι ιδέες της δεξιάς συνεχίζουν να επηρεάζουν την Ευρώπη, καθώς η συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα οδήγησε σε αυστηρές μεταρρυθμίσεις στη μεταναστευτική πολιτική—όπως οι ταχύτερες απελάσεις και η δημιουργία κέντρων κράτησης εκτός ΕΕ—παρά τις έντονες επικρίσεις ανθρωπιστικών οργανώσεων.
Ωστόσο, το μέτωπο της ευρωπαϊκής ακροδεξιάς, παρά τις επιτυχίες κομμάτων όπως η Εθνική Συσπείρωση στη Γαλλία και το AfD στη Γερμανία, εμφανίζει ήδη εσωτερικές ρωγμές εξαιτίας σοβαρών διαφωνιών για τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τις απρόβλεπτες γεωπολιτικές διεκδικήσεις του Ντόναλντ Τραμπ.