Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε ένοχους τους τέσσερις κατηγορουμένους για την υπόθεση των υποκλοπών που συνδέεται με τη χρήση του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού Predator.
Κατηγορούμενοι στην υπόθεση είναι οι επιχειρηματίες Γιάννης Λαβράνος, Φέλιξ Μπίτζιος και το ζεύγος Ταλ Τζόναθαν Ντίλιαν και Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου. Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις, καθώς αφορούσε παραβίαση προσωπικών δεδομένων και του απορρήτου των επικοινωνιών.
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι τέσσερις, από κοινού και κατόπιν συναπόφασης, φέρονται να τέλεσαν τις αξιόποινες πράξεις κατά το χρονικό διάστημα από το καλοκαίρι του 2020 έως το τέλος του 2021. Ειδικότερα, φέρονται να εγκατέστησαν το κατασκοπευτικό λογισμικό σε δύο τηλεφωνικούς αριθμούς, που ανήκαν στην Άρτεμις Σίφορντ και στον Αθανάσιο Κουκάκη, και να επιχείρησαν την εγκατάστασή του σε ακόμη 114 τηλεφωνικούς αριθμούς.
Μεταξύ των προσώπων που περιλαμβάνονται στη λίστα των φερόμενων στόχων συγκαταλέγονται οι μηνυτές Νικόλαος Ανδρουλάκης και Χρήστος Σπίρτζης. Σύμφωνα με τη δικογραφία, η απόπειρα παρακολούθησης των 114 προσώπων δεν ολοκληρώθηκε για λόγους ανεξάρτητους από τη βούληση των κατηγορουμένων, καθώς οι αποδέκτες δεν άνοιξαν τους συνδέσμους που περιείχαν το κακόβουλο λογισμικό.
Οι κατηγορούμενοι δεν παρέστησαν αυτοπροσώπως στο δικαστήριο και εκπροσωπήθηκαν από τους συνηγόρους τους, ενώ, κάνοντας χρήση του δικονομικού τους δικαιώματος, αρνήθηκαν να απολογηθούν.
Κατά την αγόρευσή του, ο εισαγγελέας της έδρας Δημήτρης Παυλίδης είχε προτείνει την ενοχή όλων των κατηγορουμένων. Μάλιστα, είχε ζητήσει ορισμένες πράξεις που αποδίδονται ως τελεσθείσες «κατ’ εξακολούθηση» να χαρακτηριστούν ως τελεσθείσες «κατά συρροή», γεγονός που συνεπάγεται βαρύτερη ποινική μεταχείριση.
Ο εισαγγελέας είχε επισημάνει ότι «είναι αδιαμφισβήτητο ότι το Predator λειτούργησε στην επικράτεια της Ελλάδας», υπογραμμίζοντας τη σοβαρότητα της υπόθεσης, καθώς –όπως ανέφερε– παραβιάζονται «βάναυσα προσωπικά δεδομένα». Είχε ακόμη τονίσει ότι η χρήση τέτοιων λογισμικών συνιστά απειλή για τον πυρήνα του δημοκρατικού πολιτεύματος, καθώς παρέχει εξουσίες σε πρόσωπα που δεν θα έπρεπε να τις διαθέτουν, επισημαίνοντας ότι ενδεχόμενη χρήση τους από κρατικές υπηρεσίες θα έπρεπε να λειτουργεί ως «σημείο αφύπνισης».