Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται μια ενορχηστρωμένη εκστρατεία προπαγάνδας στη βρετανική πρωτεύουσα, η οποία επιχειρεί να πλήξει το κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και να «νομιμοποιήσει» τον σφετερισμό περιουσιών στα κατεχόμενα.
Μέσω της τουρκοκυπριακής ΜΚΟ "Freedom and Fairness for Northern Cyprus" (FFNC), προωθείται η δημιουργία ενός παράνομου «Μητρώου Περιουσιών Τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές», μια κίνηση που η Λευκωσία χαρακτηρίζει ως καθαρά πολιτικό ελιγμό χωρίς καμία νομική βάση.
Επικοινωνιακός συμψηφισμός και επενδυτική «παγίδα»
Η στρατηγική της FFNC στοχεύει στη δημιουργία μιας ψευδούς εικόνας «αμοιβαίας αδικίας» στη διεθνή κοινή γνώμη. Σκοπός είναι να εξισωθεί η παράνομη κατοχή και ο σφετερισμός ελληνοκυπριακών γαιών με τη νόμιμη διαχείριση των τουρκοκυπριακών περιουσιών από τη Δημοκρατία. Παράλληλα, η εκστρατεία λειτουργεί ως «βιτρίνα» για την προσέλκυση ξένων επενδυτών από την κεντρική Ευρώπη (Γερμανία, Αυστρία, Ελβετία), παρουσιάζοντας τα κατεχόμενα ως έναν δήθεν ασφαλή επενδυτικό παράδεισο και αποσιωπώντας το παράνομο καθεστώς.
Τα «όπλα» της Λευκωσίας και η απάντηση της ομογένειας
Κυβερνητικές πηγές ξεκαθαρίζουν ότι δεν υφίσταται κανένα κενό δικαίου, καθώς:
- Το Κτηματολόγιο της Δημοκρατίας τηρεί πλήρη και ακριβή στοιχεία για όλες τις ιδιοκτησίες.
- Οι νόμιμες διαδικασίες για διεκδικήσεις από Τουρκοκύπριους είναι ήδη θεσμοθετημένες και προσβάσιμες.
- Η λεγόμενη «Επιτροπή Ακίνητης Περιουσίας» στα κατεχόμενα δεν αποτελεί κρατική οντότητα, αλλά απλώς ένα εσωτερικό ένδικο μέσο που δεν νομιμοποιεί το ψευδοκράτος.
Στο μέτωπο του Λονδίνου, η Εθνική Ομοσπονδία Κυπρίων Ηνωμένου Βασιλείου περνά στην αντεπίθεση, δημιουργώντας μια δική της πλατφόρμα καταγραφής για τις περιουσίες των απόδημων Κυπρίων στα κατεχόμενα, αναδεικνύοντας το μέγεθος της συνεχιζόμενης παρανομίας.
Στόχος η διεθνής διάβρωση
Η πρωτοβουλία της FFNC ερμηνεύεται ως ένα πολυεπίπεδο σχέδιο για τη σταδιακή διάβρωση της διεθνούς θέσης της Κύπρου και την άσκηση πίεσης στη βρετανική κυβέρνηση. Πρόκειται για μια υβριδική μορφή πίεσης που επιχειρεί να εξισώσει τον «θύτη» με το «θύμα», εργαλειοποιώντας το περιουσιακό για την επίτευξη πολιτικής αναγνώρισης του κατοχικού καθεστώτος.