Το βούλευμα ξεδιπλώνει μια ιστορία που, αν δεν ήταν καταγεγραμμένη σε επίσημο δικαστικό έγγραφο, θα μπορούσε να αποτελεί σενάριο ταινίας. Μια κρυφή «βιομηχανία βρεφών», οργανωμένη με μεθοδικότητα που θυμίζει δυστοπικά έργα όπως το «The Handmaid’s Tale», όπου γυναίκες χρησιμοποιούνται ως φορείς γέννησης, αποκομμένες από τον έξω κόσμο και εγκλωβισμένες σε ένα σύστημα που τις αντιμετωπίζει ως αναλώσιμα σώματα.
Στα Χανιά, η πραγματικότητα ξεπέρασε τη φαντασία. Μεσίτριες στρατολογούσαν γυναίκες από την Ουκρανία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία και τη Γεωργία, υποσχόμενες ένα «εισιτήριο» για μια καλύτερη ζωή. Στην πραγματικότητα, όμως, τις οδηγούσαν σε έναν κλειστό, αυστηρά ελεγχόμενο μικρόκοσμο, όπου όλα θύμιζαν παραγωγή σε γραμμή συναρμολόγησης: συλλογή ωαρίων, ορμονικές ενέσεις, μεταφορές σε κλινικές, επιβολή κανόνων, μετακινήσεις από σπίτι σε σπίτι, παρακολούθηση 24 ώρες το 24ωρο.
Παιδί με χιλιάδες ευρώ
Ανάμεσα στα πιο σοκαριστικά ευρήματα είναι το γεγονός ότι τα μέλη του κυκλώματος προχωρούσαν σε παράδοση βρεφών όχι μόνο σε ζευγάρια, αλλά και σε μοναχικούς άνδρες, παρότι κάτι τέτοιο απαγορεύεται ρητά από τη νομοθεσία περί παρένθετης μητρότητας. Το οικονομικό όφελος από κάθε περίπτωση έφθανε έως και τις 120.000 ευρώ, ποσό που περιλάμβανε όλη τη διαδικασία μέχρι την τελική παράδοση του παιδιού στην «ενδιαφερόμενη πλευρά», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το βούλευμα.
Δότριες ωαρίων
Η δράση ξεκινούσε με ένα δίκτυο μεσιτριών, μέσω του οποίου τα μέλη της οργάνωσης εντόπιζαν γυναίκες από την Ουκρανία, τη Ρουμανία, τη Μολδαβία, τη Γεωργία και την Αλβανία. Οι γυναίκες αυτές βρίσκονταν σε κατάσταση πλήρους ευαλωτότητας, χωρίς οικονομικούς πόρους και χωρίς επαγγελματικές προοπτικές. Προσεγγίζονταν με την υπόσχεση μιας μικρής αμοιβής πολύ κατώτερης από την προβλεπόμενη από τον νόμο και πείθονταν να ταξιδέψουν στην Κρήτη για να χρησιμοποιηθούν αρχικά ως δότριες ωαρίων και στη συνέχεια ως παρένθετες μητέρες. Το κύκλωμα αναλάμβανε τη μεταφορά τους, την εγκατάστασή τους, ακόμη και την καθημερινή επιτήρησή τους.
Στην πρώτη φάση της εκμετάλλευσης, οι γυναίκες υποβάλλονταν σε θεραπείες ορμονικής διέγερσης διάρκειας 10 έως 20 ημερών και στη συνέχεια σε ωοληψίες που, σύμφωνα με το βούλευμα, διενεργούνταν συχνά χωρίς τον απαιτούμενο ιατρικό έλεγχο. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν πραγματοποιούνταν καν οι απαραίτητες εξετάσεις υγείας, ενώ για να συγκαλυφθεί η παράνομη πρακτική γίνονταν ψευδείς καταχωρήσεις στο ηλεκτρονικό μητρώο της Εθνικής Αρχής Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Τα ωάρια που αποσπώνταν με τον τρόπο αυτό αποτελούσαν τη βάση της παράνομης δραστηριότητας: χρησιμοποιούνταν για εξωσωματικές γονιμοποιήσεις ή για προγράμματα παρένθετης μητρότητας που εμφανίζονταν ως νόμιμα, ενώ στην πραγματικότητα παραβίαζαν όλους τους όρους της σχετικής νομοθεσίας.
Παρένθετες μητέρες
Η δεύτερη και πιο προσοδοφόρα φάση ήταν η χρήση των ίδιων γυναικών ως παρένθετων μητέρων. Το κύκλωμα αποσπούσε τη συναίνεσή τους με υποσχέσεις που δεν ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα και τις εγκαθιστούσε σε σπίτια στα Χανιά, όπου ζούσαν απομονωμένες και υπό επιτήρηση. Τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα αφαιρούνταν προκειμένου να μην μπορούν να αποχωρήσουν, ενώ τους δίνονταν νέοι τηλεφωνικοί αριθμοί ώστε να ελέγχεται πλήρως η επικοινωνία τους. Οι γυναίκες αυτές ζούσαν σε ένα αυστηρά ελεγχόμενο περιβάλλον, μαζί με άλλες παρένθετες, χωρίς πρόσβαση σε ανεξάρτητη ιατρική φροντίδα και χωρίς καμία δυνατότητα να γνωρίζουν τους πραγματικούς σκοπούς της διαδικασίας στην οποία συμμετείχαν.
Για να εμφανίζεται η διαδικασία ως νόμιμη, το κύκλωμα προχωρούσε στη σύνταξη πλαστών και εικονικών δικαιολογητικών. Καταρτίζονταν έγγραφα με ψευδή στοιχεία, καταθέτονταν αιτήσεις σε διαφορετικούς νομούς της χώρας με στόχο την ταχύτερη δυνατή έκδοση απόφασης και πολλές φορές κατατίθεντο πολλαπλές αιτήσεις από το ίδιο ζευγάρι με διαφορετικά στοιχεία παρένθετης μητέρας. Σε άλλες περιπτώσεις, η ίδια παρένθετη εμφανιζόταν σε αιτήσεις διαφορετικών ζευγαριών μέσα σε μικρό διάστημα. Οι δικαστικές αποφάσεις που εκδίδονταν χρησιμοποιούνταν ως «νομικά περιβλήματα», πίσω από τα οποία συνεχίζονταν οι παράνομες πράξεις μέχρι την τελική παράδοση του παιδιού.
Εικονικές εμβρυομεταφορές
Η εκμετάλλευση των γυναικών δεν περιοριζόταν στις παρανόμως οργανωμένες κυήσεις. Το βούλευμα αναφέρει ότι πολλές από τις γυναίκες που προσέρχονταν στην κλινική για εξωσωματική ναρκώνονταν και υποβάλλονταν σε εικονικές ιατρικές πράξεις. Ακόμη και όταν δεν προέκυπτε κανένα κατάλληλο ωάριο ή έμβρυο, τα μέλη της οργάνωσης παρουσίαζαν ψευδή γεγονότα ως αληθινά και προχωρούσαν σε εικονικές εμβρυομεταφορές, πείθοντας τις ασθενείς ότι η διαδικασία είχε πραγματοποιηθεί. Σε περιπτώσεις που ζητούσαν κρυοσυντήρηση, τους διαβεβαίωναν ότι τα υποτιθέμενα έμβρυα φυλάσσονταν στην τράπεζα κρυοσυντήρησης της κλινικής, ενώ κάτι τέτοιο δεν ίσχυε.
Το βούλευμα αποτυπώνει μια εικόνα πλήρους αποδόμησης κάθε έννοιας ιατρικής δεοντολογίας και νομιμότητας. Μια οργανωμένη επιχείρηση εμπορίας ανθρώπων, όπου τα ωάρια, οι κυήσεις και τα νεογνά μετατρέπονταν σε εμπορεύματα, ενώ οι γυναίκες, δότριες και παρένθετες, αντιμετωπίζονταν ως αναλώσιμες μονάδες παραγωγής. Και το πιο ανατριχιαστικό εύρημα, η παράδοση των παιδιών γινόταν ακόμη και σε πρόσωπα που δεν πληρούσαν καμία νόμιμη προϋπόθεση.
Πηγή: protothema.gr