Σε μια κίνηση που μπορεί να αλλάξει ριζικά τον γεωπολιτικό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, το Ισραήλ φέρεται να επιδιώκει πλέον απευθείας πολιτικές διαπραγματεύσεις με τον Λίβανο, παρακάμπτοντας τη μέχρι τώρα τακτική των έμμεσων επαφών. Ως πιθανός τόπος διεξαγωγής αυτών των ιστορικών συνομιλιών προβάλλει η Κύπρος, η οποία εδραιώνεται ως ο κεντρικός διπλωματικός διαμεσολαβητής και σταθερός κόμβος στην περιοχή.
Η στρατηγική «αλλαγή πλεύσης» της Βηρυτού Η κινητικότητα αυτή συμπίπτει με την αναμονή για το μέλλον της ειρηνευτικής δύναμης UNIFIL και την ανάγκη του Λιβάνου για διεθνή θωράκιση. Η πρόσφατη συμφωνία για την ΑΟΖ μεταξύ Λιβάνου και Κύπρου ερμηνεύεται από διεθνείς αναλυτές ως μια σαφής απόφαση της Βηρυτού να προσδεθεί στον δυτικό άξονα συνεργασίας (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ), υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Η εξέλιξη αυτή φαίνεται να ενισχύει πολιτικά τον πρόεδρο Ζοζέφ Αούν, ο οποίος εξασφαλίζει τη στήριξη του Ναμπίχ Μπέρι, επιχειρώντας να ισορροπήσει απέναντι στην επιφυλακτική Χεζμπολάχ.
Ανησυχία στην Άγκυρα και ανθρωπιστική πίεση Η εν λόγω γεωπολιτική αναδιάταξη προκαλεί έντονο προβληματισμό στην Τουρκία, καθώς η Άγκυρα βλέπει τον ρόλο της στην περιοχή να περιορίζεται από το νέο πλέγμα συμμαχιών. Την ίδια στιγμή, η κατάσταση στο νότιο Λίβανο παραμένει έκρυθμη, με τις κινήσεις του ισραηλινού στρατού να δυσχεραίνουν την επιστροφή των κατοίκων στις εστίες τους, διατηρώντας την ανθρωπιστική κρίση στο προσκήνιο.
Διεθνής παρουσία και επόμενα βήματα Στο τραπέζι βρίσκεται επίσης η ενίσχυση της ασφάλειας στον Λίβανο μέσω μιας πολυεθνικής δύναμης με πρωταγωνιστικό ρόλο από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και τη Γερμανία. Η μετάβαση από την ένοπλη αντιπαράθεση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θεωρείται πλέον το «κλειδί» για τη σταθερότητα της περιοχής, παρά τη δυσπιστία που εκφράζουν εσωτερικοί παράγοντες του Λιβάνου που πρόσκεινται στον ιρανικό άξονα.