Σε προχωρημένες διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την απόκτηση των εξελιγμένων συστημάτων αντιαεροπορικής άμυνας S-400 βρίσκεται η Τεχεράνη, σύμφωνα με αποκλειστικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Telegraph.
Για τον σκοπό αυτό, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, απέστειλε στη Μόσχα τον επικεφαλής ασφαλείας του, Μοχσέν Ρεζαΐ, κομίζοντας προσωπική επιστολή προς τον Βλαντίμιρ Πούτιν με κεντρικό αίτημα την άμεση προμήθεια των συστοιχιών.
Οι συνομιλίες περιέλαβαν επίσης ρυθμίσεις για την περιφερειακή ασφάλεια στη μεταπολεμική περίοδο, αλλά και την κατασκευή νέου αγωγού φυσικού αερίου που θα συνδέει τις δύο χώρες, διαψεύδοντας τις πρόσφατες δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ότι η Μόσχα δεν παρέχει βοήθεια στην Τεχεράνη.
Η ανάγκη προμήθειας των S-400 κρίνεται επιτακτική για το Ιράν, καθώς τα αμερικανικά και ισραηλινά πλήγματα έχουν προκαλέσει καίρια ρήγματα στην αεράμυνα της χώρας, αφήνοντας εκτεθειμένες τις πυρηνικές υποδομές αλλά και την πολιτική ηγεσία —μεταξύ των θυμάτων των οποίων ήταν και ο πρώην ανώτατος ηγέτης, Αλί Χαμενεΐ.
Ωστόσο, η ανταπόκριση του Κρεμλίνου παραμένει αβέβαιη. Η Μόσχα διατηρούσε ανέκαθεν επιφυλάξεις για να μην διαταράξει τις ισορροπίες με το Ισραήλ, ενώ παράλληλα η δική της αεράμυνα πιέζεται έντονα από τις ουκρανικές επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος, περιορίζοντας τα διαθέσιμα αποθέματα για εξαγωγές.
Παράλληλα, η Telegraph αποκαλύπτει τη διαρροή εμπιστευτικών εγγράφων της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας με την εξαγωγική σύμβαση «K-10», τα οποία πιστοποιούν ότι ρωσικά εργοστάσια κατασκευάζουν ήδη εξειδικευμένους διπλούς εκτοξευτές πυραύλων LMUR για λογαριασμό του Ιράν, με ορίζοντα παράδοσης έως τον Δεκέμβριο του 2025.
Επιπλέον, απόρρητο υπόμνημα μυστικής επιτροπής του ιρανικού κοινοβουλίου, που συντάχθηκε πριν από το ξέσπασμα των πολεμικών επιχειρήσεων ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν τον περασμένο Φεβρουάριο, περιγράφει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική επιβίωσης του καθεστώτος.
Η στρατηγική αυτή στηρίζεται στη δημιουργία ενός ισχυρού στρατιωτικού και οικονομικού αντίβαρου στις ΗΠΑ μέσω της εμβάθυνσης των σχέσεων με τη Ρωσία και την Κίνα. Παράλληλα, προβλέπει την αναβάθμιση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, όπως τα drones Shahed και Ababil και το σύστημα Bavar-373, ως απάντηση στις δυτικές κυρώσεις.
Τέλος, η Τεχεράνη ποντάρει στον έλεγχο κρίσιμων θαλάσσιων περασμάτων, όπως τα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται το ένα τρίτο του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου πετρελαίου, ασκώντας πίεση στις διεθνείς αγορές για την προώθηση της διπλωματικής οδού.