Σε ένα σκηνικό που θυμίζει παραμονές μεγάλης πολεμικής σύρραξης, η Τεχεράνη επιλέγει τον δρόμο της απόλυτης αντίστασης απέναντι στις ασφυκτικές πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Παρά τη συγκέντρωση αμερικανικών αεροπλανοφόρων και μαχητικών αεροσκαφών στον Περσικό Κόλπο, η ιρανική ηγεσία εκτιμά ότι οι υποχωρήσεις που απαιτεί η Ουάσινγκτον θα σήμαιναν την ιδεολογική και πολιτική αυτοκτονία του καθεστώτος.
Σύμφωνα με αναλυτές, η επικίνδυνη απόκλιση μεταξύ των δύο πλευρών καθιστά τη διπλωματία της Γενεύης μια ύστατη προσπάθεια πριν από την πιθανή έναρξη στρατιωτικών επιχειρήσεων, καθώς η Τεχεράνη θεωρεί τον εμπλουτισμό ουρανίου και το πυραυλικό της πρόγραμμα ως αδιαπραγμάτευτα στοιχεία της εθνικής της κυριαρχίας.
Η στρατηγική του Λευκού Οίκου βασίζεται στην πεποίθηση ότι το Ιράν είναι πλέον υπερβολικά αδύναμο για να αρνηθεί μια συμφωνία, έχοντας υποστεί βαριά πλήγματα από το Ισραήλ τον περασμένο Ιούνιο και αντιμετωπίζοντας έντονες εσωτερικές διαμαρτυρίες.
Ωστόσο, αυτή ακριβώς η αίσθηση αδυναμίας ωθεί την ιρανική ηγεσία σε μια πιο σκληρή στάση, καθώς πιστεύει ότι οποιαδήποτε υποχώρηση θα εκληφθεί ως ένδειξη κατάρρευσης και θα ενθαρρύνει την Ουάσινγκτον να επιδιώξει την πλήρη ανατροπή του ισλαμικού πολιτικού συστήματος. Ο αγιατολάχ Χαμενεΐ έχει καταστήσει σαφές ότι το διακύβευμα δεν είναι απλώς η πυρηνική ενέργεια, αλλά η ίδια η ύπαρξη της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σε περίπτωση που οι διπλωματικές επαφές αποτύχουν και ο Τραμπ δώσει εντολή για πλήγμα, το Ιράν αναμένεται να εφαρμόσει μια τακτική ασύμμετρου πολέμου, παρόμοια με εκείνη των Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα. Η Τεχεράνη ποντάρει σε μια μακρά και επώδυνη σύγκρουση που θα μπορούσε να εκτινάξει τις τιμές του πετρελαίου και να προκαλέσει πολιτικό κόστος στον Αμερικανό πρόεδρο.
Παρά τη δυνατότητα των ΗΠΑ και του Ισραήλ να επιφέρουν καίρια πλήγματα στις υποδομές της χώρας, η ιρανική ηγεσία έχει ήδη δημιουργήσει διαδοχικά επίπεδα διοίκησης για να διασφαλίσει τη συνέχεια του κράτους, προετοιμαζόμενη για μια αναμέτρηση που θα δοκιμάσει τις αντοχές ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.