Η πολυσύνθετη και ιδιαίτερα ακανθώδης φύση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, που ξεκίνησαν στο Ισλαμαμπάντ, αναδείχθηκε ήδη από τις πρώτες ώρες, με αφορμή τη σύγχυση που προέκυψε γύρω από τη φερόμενη αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων.
Λίγο πριν από την έναρξη των συνομιλιών, ανώτερη ιρανική πηγή υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον είχε συμφωνήσει να «ξεπαγώσει» δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία του Ιράν, τα οποία τηρούνται σε τράπεζες του εξωτερικού, μεταξύ αυτών και στο Κατάρ. Ωστόσο, Αμερικανός αξιωματούχος διέψευσε άμεσα τις σχετικές αναφορές, διαψεύδοντας την ύπαρξη οποιασδήποτε συμφωνίας.
Η ίδια ιρανική πηγή είχε χαρακτηρίσει την υποτιθέμενη κίνηση ως ένδειξη σοβαρότητας εκ μέρους των ΗΠΑ, συνδέοντάς την άμεσα με τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ. Μάλιστα, σύμφωνα με δεύτερη πηγή, γινόταν λόγος για αποδέσμευση ποσού ύψους έως και 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιώνεται επισήμως.
Πέρα από τη σύγχυση αυτή, μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα συνθέτουν τα βασικά «αγκάθια» των διαπραγματεύσεων. Στις «κόκκινες γραμμές» της Τεχεράνης περιλαμβάνονται το καθεστώς των Στενών του Ορμούζ, η αποδέσμευση των δεσμευμένων κεφαλαίων, η καταβολή πολεμικών αποζημιώσεων, καθώς και η επίτευξη συνολικής εκεχειρίας στην περιοχή.
Ιδιαίτερα επιβαρυντικός παράγοντας είναι και η κατάσταση στον Λίβανο, όπου οι συνεχιζόμενες ισραηλινές επιθέσεις απειλούν να εκτροχιάσουν τις συνομιλίες. Η ιρανική πλευρά επιμένει ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα πρέπει να περιλαμβάνει και το συγκεκριμένο μέτωπο, ενώ το Ισραήλ απορρίπτει το ενδεχόμενο κατάπαυσης του πυρός σε σχέση με τη Χεζμπολάχ.
Στο επίκεντρο των εντάσεων παραμένουν και τα Στενά του Ορμούζ, ένας κρίσιμος ναυτιλιακός κόμβος για τη διεθνή οικονομία. Η περιορισμένη διέλευση πλοίων τις τελευταίες ημέρες, σε συνδυασμό με τον εγκλωβισμό εκατοντάδων πλοίων και χιλιάδων ναυτικών στον Περσικό Κόλπο, καταδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης.
Το ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν εξακολουθεί να αποτελεί τον πυρήνα της αντιπαράθεσης. Η Ουάσιγκτον απαιτεί τον πλήρη τερματισμό του εμπλουτισμού ουρανίου σε ιρανικό έδαφος, ενώ η Τεχεράνη επιμένει στο δικαίωμά της να αναπτύσσει πυρηνική ενέργεια για ειρηνικούς σκοπούς, στο πλαίσιο των διεθνών συνθηκών.
Παράλληλα, οι περιφερειακές συμμαχίες του Ιράν και η επιρροή του μέσω οργανώσεων και συμμάχων στη Μέση Ανατολή αποτελούν σημαντικό παράγοντα στη διαμόρφωση των συσχετισμών ισχύος, εντείνοντας τις ανησυχίες των αντιπάλων του.
Τέλος, το ζήτημα των κυρώσεων παραμένει κομβικό. Η ιρανική πλευρά ζητά την πλήρη άρση τους, ενώ από την Ουάσιγκτον εκτιμάται ότι δεν υπάρχει πρόθεση για τόσο εκτεταμένες παραχωρήσεις στο αρχικό στάδιο των συνομιλιών.
Οι εξελίξεις αυτές καταδεικνύουν ότι, παρά την έναρξη των διαπραγματεύσεων, η πορεία προς μια ενδεχόμενη συμφωνία παραμένει δύσβατη, με βαθιές διαφωνίες και υψηλό γεωπολιτικό διακύβευμα.