Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέφανος Ληναίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 98 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και πολυσχιδή πορεία στο ελληνικό θέατρο και τον πολιτισμό.
Γεννημένος στη Μεσσήνη το 1928, σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου του Σωκράτης Καραντινός και στον Μορφωτικό Σύλλογο Αθήναιον, ενώ παρακολούθησε μαθήματα και στη Δραματική Σχολή RADA στο Λονδίνο. Υπήρξε από τους πρώτους εκφωνητές ειδήσεων του ΕΙΡ, με παρουσία στα στούντιο του Ζαππείου.
Η πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο πραγματοποιήθηκε το 1954 στο Θέατρο «Κοτοπούλη», ενώ τα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε πληθώρα παραστάσεων στα αθηναϊκά θέατρα. Ήταν ιδρυτικό μέλος της πρωτοποριακής κίνησης «Δωδέκατη Αυλαία», καθώς και του πρώτου Εταιρικού Θιάσου του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών «Άρμα Θεάτρου». Διετέλεσε επίσης γενικός γραμματέας του ΣΕΗ την περίοδο 1965-1967, μέχρι τη διάλυσή του από τη δικτατορία.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αυτοεξορίστηκε στο Λονδίνο (1967-1970), όπου ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Εργάστηκε στο ελληνικό τμήμα του BBC και συμμετείχε σε εκπομπές της Deutsche Welle, ενώ μαζί με Έλληνες και Βρετανούς ηθοποιούς παρουσίασε καλλιτεχνικά προγράμματα με πολιτικό και λογοτεχνικό περιεχόμενο σε πανεπιστήμια της Αγγλίας.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1970, ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Έλλη Φωτίου το «Σύγχρονο Ελληνικό Θέατρο», παρουσιάζοντας στο Θέατρο Άλφα περισσότερα από 40 ελληνικά και ξένα έργα, τα οποία σε μεγάλο βαθμό σκηνοθέτησε ο ίδιος.
Στο θεατρικό του έργο ξεχωρίζουν παραστάσεις όπως «Καληνύχτα Μαργαρίτα», «Δεν Πληρώνω Δεν Πληρώνω», «Τυχαίο Ατύχημα», «Έμποροι της Δόξας», «Κλειδοκράτορες», «Διάσημος 702» και «Παράσιτα». Παράλληλα, άφησε το αποτύπωμά του και στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως «Μιας Πεντάρας Νιάτα», «Η Κόμησα της Φάμπρικας» και «Αγάπη και Θύελλα».
Η απώλειά του σηματοδοτεί το τέλος μιας σημαντικής διαδρομής στο ελληνικό θέατρο, με έντονο καλλιτεχνικό και πολιτικό αποτύπωμα.