Η κυβέρνηση Τραμπ επιχείρησε εξαρχής να παρουσιάσει τη σύγκρουση με το Ιράν ως μια σύντομη και ελεγχόμενη στρατιωτική επιχείρηση, με περιορισμένο πολιτικό και οικονομικό αντίκτυπο. Ωστόσο, έντεκα εβδομάδες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων, το κλίμα στην Ουάσιγκτον δείχνει να αλλάζει αισθητά.
Το Πεντάγωνο παραδέχεται πλέον ότι το συνολικό κόστος του πολέμου έχει φτάσει τα 29 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένο κατά 4 δισ. μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.
Η αύξηση αποδίδεται στις δαπάνες για επιχειρήσεις, αντικατάσταση εξοπλισμού, επισκευές και διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων στην περιοχή. Παρά τις διαβεβαιώσεις περί εκεχειρίας, η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή παραμένει ισχυρή, με χιλιάδες στρατιώτες και δεκάδες πολεμικά πλοία να συνεχίζουν τις αποστολές τους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Λευκό Οίκο δεν αφορά μόνο όσα έχουν ήδη δαπανηθεί, αλλά κυρίως την αβεβαιότητα για το τελικό κόστος της εμπλοκής. Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ απέφυγε να δώσει σαφές χρονοδιάγραμμα ή συγκεκριμένο ποσό για το νέο πακέτο χρηματοδότησης που αναμένεται να ζητήσει η κυβέρνηση από το Κογκρέσο, εντείνοντας τις ανησυχίες ακόμη και εντός των Ρεπουμπλικανών.
Στις ακροάσεις του Κογκρέσου, αρκετοί γερουσιαστές αμφισβήτησαν κατά πόσο μπορεί να θεωρηθεί ότι ο πόλεμος έχει πραγματικά τελειώσει, τη στιγμή που ο ναυτικός αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζεται και οι αμερικανικές δυνάμεις παραμένουν σε αυξημένη ετοιμότητα. Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη θεσμική σημασία, καθώς επηρεάζει το κατά πόσο το Κογκρέσο μπορεί να απαιτήσει μεγαλύτερο έλεγχο και νέα εξουσιοδότηση για τις επιχειρήσεις.
Παράλληλα, αυξάνεται η ανησυχία για τη φθορά των αμερικανικών στρατιωτικών αποθεμάτων. Αν και η ηγεσία του Πενταγώνου διαβεβαιώνει ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν επάρκεια πυρομαχικών, ο νέος αμυντικός προϋπολογισμός προβλέπει τεράστια κονδύλια για αναπλήρωση οπλικών συστημάτων και εξοπλισμού που χρησιμοποιήθηκαν στη Μέση Ανατολή.
Το πολιτικό κλίμα στην Ουάσιγκτον γίνεται ολοένα πιο σύνθετο. Δημοκρατικοί αλλά και Ρεπουμπλικανοί πιέζουν την κυβέρνηση να παρουσιάσει σαφή στρατηγική εξόδου, καθώς και ολοκληρωμένο σχέδιο χρηματοδότησης. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση Τραμπ επιμένει ότι ο πρόεδρος διαθέτει τις απαραίτητες συνταγματικές εξουσίες για τη συνέχιση των επιχειρήσεων χωρίς νέα έγκριση από το Κογκρέσο.
Πίσω από τη συζήτηση για τα δισεκατομμύρια, αναδύεται ένα βαθύτερο ερώτημα: ποιος αποφασίζει τελικά για τη διάρκεια και την έκταση ενός πολέμου. Και όσο η σύγκρουση παραμένει σε μια αβέβαιη «ενδιάμεση» κατάσταση, χωρίς ξεκάθαρο τέλος αλλά με διαρκές οικονομικό και στρατηγικό κόστος, τόσο αυξάνεται η πίεση προς τον Λευκό Οίκο.
Ο πόλεμος με το Ιράν μπορεί να έχει απομακρυνθεί από την πιο έντονη φάση του, όμως πλέον εισέρχεται στη δυσκολότερη περίοδο: εκείνη του πολιτικού, οικονομικού και θεσμικού απολογισμού.