Η ουσία δεν είναι ο ίδιος ο νόμος, αλλά το γεγονός ότι η μέχρι πρότινος «αφηρημένη» και σχεδόν μεταφυσική έννοια της Γαλάζιας Πατρίδας παύει να είναι σύνθημα καφενείου, powerpoint αποστράτων ή ιδεολογικό φετίχ συγκεκριμένων κύκλων στην Άγκυρα. Αποκτά θεσμική και νομική υπόσταση. Και αυτό ναι, έχει τη σημασία του.
Γιατί από τη στιγμή που ένα αναθεωρητικό δόγμα περνά στη νομοθεσία, παύει να είναι απλή ρητορική. Μετατρέπεται σε κρατική γραμμή με διάρκεια, συνέχεια και πολιτική υποχρέωση υπεράσπισης από τις επόμενες γενιές Τούρκων πολιτικών, διπλωματών και στρατιωτικών.
Με απλά λόγια: η Τουρκία δεν «λέει» πλέον τι θέλει. Το κατοχυρώνει.
Και όχι, δεν είναι «για εσωτερική κατανάλωση». (Το ακούσαμε κι αυτό). Ούτε πρόκειται απλώς για μια ακόμα προσπάθεια ανανέωσης της τουρκικής παρουσίας στο Αιγαίο.
Ας μη χαϊδεύουμε αυτιά.
Πρόκειται για πακέτο θεσμοποίησης του τουρκικού αναθεωρητισμού με τον πλέον επίσημο τρόπο. Ένα πολιτικο-νομικό πλαίσιο που δηλώνει ξεκάθαρα πως η Άγκυρα βλέπει το μέλλον της ως δύναμη αναθεώρησης συνόρων, ισορροπιών και διεθνών κανόνων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Συνιστά κλιμάκωση; Προφανώς.
Και στο ερώτημα «γιατί τώρα;», ας προσπαθήσουμε – έστω για λίγο – να δούμε τον χάρτη με τουρκικά μάτια:
--- Διεθνές περιβάλλον χαοτικό και απορροφημένο σε Ουκρανία, Γάζα και Ιράν.
--- Ελληνικό πολιτικό σύστημα σε φάση εσωτερικής φθοράς, σκανδάλων και σεναρίων πρόωρων εκλογών.
--- Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις σε περίοδο θορυβώδους και αμφιλεγόμενης αναδιοργάνωσης υπό την «Ατζέντα 2030».
--- Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό σε ανοδική τροχιά, αλλά ακόμη σε μεταβατική φάση. Οι FDI έρχονται, οι Bergamini συζητούνται, αλλά μία μόνο FDI δεν αλλάζει τις ισορροπίες σε περίπτωση πραγματικής κρίσης και στρατιωτικής εμπλοκής.
--- Και τέλος, ένα ελληνικό πολιτικό και ακαδημαϊκό κατεστημένο που εδώ και χρόνια αντιμετωπίζει κάθε συζήτηση αποτροπής σχεδόν ως ψυχολογική διαταραχή. «Μα πόλεμο θέλετε;»
Όλα τα παραπάνω συνθέτουν – κατά τη φτωχή και ταπεινή μου άποψη – ένα εξαιρετικά εύφλεκτο περιβάλλον.
Και κάτι τελευταίο: σε όσους πιστεύουν πως η Τουρκία θα "επιτεθεί" πρώτη κάνοντας πράξη το "casus belli". Δεν θα γίνει έτσι ακριβώς, αλλά μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες και καταστάσεις, που θα υποχρεώσουν εμάς να αντιδράσουμε βίαια -αν θέλουμε- γιατί άλλος τρόπος "πολιτισμένος" για την υπεράσπιση εθνικής κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν θα υπάρχει.
Αν θέλουμε.
* Αντιναυάρχος ε.α., πρώην Υπαρχηγός ΓΕΝ