Το Κατάρ απορρίπτει κατηγορηματικά την επιβολή μόνιμων τελών διέλευσης στα πλοία που διασχίζουν το Στενό του Ορμούζ, αφήνει όμως ανοιχτό το παράθυρο για μια προσωρινή οικονομική επιβάρυνση με σκοπό την εξομάλυνση της κατάστασης.
Μιλώντας στο αμυντικό φόρουμ «Διάλογος του Σάνγκρι-Λα» στη Σιγκαπούρη, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός του εμιράτου, σεΐχης Σαούντ μπιν Αμπντουλραχμάν Αλ Θάνι, ξεκαθάρισε ότι η Ντόχα και οι εταίροι της στον Κόλπο αντιτίθενται στα μόνιμα διόδια, καθώς κάτι τέτοιο θα μετακύκληβε το κόστος στους καταναλωτές.
Ωστόσο, διευκρίνισε ότι αν πρόκειται για βραχυπρόθεσμες χρεώσεις με συγκεκριμένο τεχνικό σκοπό, όπως η εκκαθάριση θαλάσσιας ναυσιπλοΐας από νάρκες, το ζήτημα μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση για περιορισμένο χρονικό διάστημα.
Η τοποθέτηση αυτή ήρθε ως απάντηση σε πληροφορίες για διμερείς συνομιλίες μεταξύ του Ιράν και του Ομάν, οι οποίες στοχεύουν στην επιβολή ενός μόνιμου συστήματος ελέγχου και διοδίων στην κρίσιμη αυτή θαλάσσια αρτηρία.
Σημειώνεται ότι η Τεχεράνη έχει προχωρήσει στον ουσιαστικό αποκλεισμό του περάσματος, αντιδρώντας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ που ξεκίνησαν στα τέλη Φεβρουαρίου, γεγονός που έχει πυροδοτήσει παγκόσμια ενεργειακή κρίση.
Διεθνές μέτωπο απόρριψης και η λεπτή γραμμή της Ντόχα
Η ιδέα των μόνιμων διοδίων βρίσκει αντίθετο ένα ισχυρό διεθνές μπλοκ, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρώπη αλλά και περιφερειακές δυνάμεις όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα έχουν ήδη απορρίψει κατηγορηματικά οποιοδήποτε τέτοιο ενδεχόμενο, επιμένοντας στην ελεύθερη ναυσιπλοΐα.
Η διαφοροποιημένη θέση του Κατάρ αντικατοπτρίζει τη δύσκολη διπλωματική ισορροπία που καλείται να κρατήσει η χώρα στην περιοχή. Παρόλο που η Ντόχα έχει δεχθεί πλήγματα από ιρανικούς πυραύλους και drones —στο πλαίσιο των αντιποίνων της Τεχεράνης κατά των συμμάχων των ΗΠΑ— επιλέγει τελικά την οδό της περιφερειακής συνεννόησης αντί της πλήρους ρήξης.
Όπως υπογράμμισε ο σεΐχης Σαούντ, βασικός στόχος του εμιράτου τη δεδομένη στιγμή είναι η διαμόρφωση μιας κοινής και συμπαγούς στρατηγικής των χωρών του Κόλπου απέναντι στο Ιράν, η οποία θα καλύπτει ομοιόμορφα τόσο την πολιτική όσο και την εμπορική διάσταση των σχέσεών τους με την Τεχεράνη.