Απολύτως ανέφικτο χαρακτηρίζουν ανώτατοι διπλωμάτες το ενδεχόμενο μιας νέας στρατιωτικής εισόδου της Συρίας στον Λίβανο, μιλώντας στην εφημερίδα Al Joumhouria. Όπως τονίζουν, οι σημερινές συνθήκες του 2026 δεν έχουν καμία σχέση με το σκηνικό του 1976. Ο ίδιος ο νέος πρόεδρος της Συρίας, Άχμεντ αλ Σαράα, εμφανίζεται εντελώς αρνητικός σε μια τέτοια προοπτική, έχοντας μάλιστα χαρακτηρίσει δημόσια τον Λίβανο ως «βάλτο».
Οι ίδιες πηγές εξηγούν ότι οι πρόσφατες προτροπές του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ προς τον αλ Σαράα να αντιμετωπίσει τη Χεζμπολάχ αποτελούν απλώς πολιτικά μηνύματα πίεσης με πολλούς αποδέκτες, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ.
Οι διεθνείς ισορροπίες και η απουσία αραβικής εντολής
Η διπλωματική ανάλυση αναφέρει πως ο αναθεωρημένος τρόπος προσέγγισης του Τραμπ είναι γνωστός σε όλους και πως μια τέτοια κίνηση από τη Δαμασκό θα απαιτούσε προηγουμένως μια ευρύτερη, εξαιρετικά δύσκολη συμφωνία ανάμεσα στη Συρία, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία.
Επιπλέον, υπενθυμίζεται ότι το 1976 ο συριακός στρατός είχε επέμβει για να σταματήσει τον εμφύλιο πόλεμο, έχοντας την πολιτική και νομική κάλυψη του Αραβικού Συνδέσμου. Σήμερα, δεν υπάρχει κανένα τέτοιο αίτημα, καθώς η διεθνής κοινότητα και οι αραβικές χώρες επιθυμούν αποκλειστικά την ενίσχυση των επίσημων θεσμών του ίδιου του λιβανικού κράτους.
Εσωτερικά προβλήματα και νέες συμμαχίες κατά του Ιράν
Παράλληλα, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η νέα ηγεσία της Συρίας είναι προσηλωμένη στην αντιμετώπιση των δικών της, εσωτερικών προκλήσεων διακυβέρνησης και σταθερότητας, γεγονός που αποτρέπει την εμπλοκή της σε ξένα μέτωπα.
Καταλήγοντας, οι διπλωματικές πηγές υπογραμμίζουν ότι η αναχαίτιση της ιρανικής επιρροής και η αποκατάσταση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή δεν θα επιτευχθεί μέσω του Λιβάνου, αλλά μέσα από τις νέες περιφερειακές συμμαχίες και συνεννοήσεις που ήδη διαμορφώνονται μεταξύ ισχυρών κρατών, με πρωταγωνιστές τη Σαουδική Αραβία, την Αίγυπτο και το Πακιστάν.