Σημαντική ελάφρυνση για περίπου 2 εκατομμύρια νοικοκυριά φέρνει το νέο θεσμικό πλαίσιο (ν. 5313/26) του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο περιλαμβάνει δέσμη στοχευμένων μέτρων για τη διαχείριση και τη μείωση του ιδιωτικού χρέους.
Η θετική αυτή εξέλιξη αποτυπώνει την αισθητή βελτίωση στην εξυπηρέτηση των οφειλών —με τον δείκτη ληξιπρόθεσμου χρέους να υποχωρεί στο 56,7% το πρώτο τρίμηνο του 2026— γεγονός που συνετέλεσε καθοριστικά στις πρόσφατες αναβαθμίσεις της ελληνικής οικονομίας από τον οίκο Fitch.
Ο νέος «χάρτης» των ρυθμίσεων περιλαμβάνει επτά κομβικές παρεμβάσεις:
Επανυπολογισμός τόκων στον ν. 3869/2010 (πρώην «νόμος Κατσέλη»): Ο τόκος υπολογίζεται πλέον αποκλειστικά επί της μηνιαίας δόσης που ορίζει το δικαστήριο και όχι επί του συνολικού χρέους. Η ρύθμιση ισχύει και αναδρομικά, με τα επιπλέον ποσά τόκων που έχουν καταβληθεί να αφαιρούνται από τις τελευταίες δόσεις.
«Κλείδωμα» επιτοκίων: Προστατεύονται αναδρομικά (από την 1η Απριλίου 2019) πάνω από 60.000 οφειλέτες λοιπών διοικητικών ρυθμίσεων (ν. 4605/2019, ν. 4738/2020), καθώς απαγορεύεται κάθε πρόσθετη επιβάρυνση πέραν της εγκεκριμένης τοκοχρεολυτικής δόσης.
Έκτακτη ρύθμιση 72 δόσεων: Αφορά παλαιές οφειλές (προ του 2024) προς ΑΑΔΕ, ΚΕΑΟ και ΕΦΚΑ, δίνοντας τη δυνατότητα υπαγωγής έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026, εφόσον τακτοποιούνται οι τρέχουσες υποχρεώσεις.
Αύξηση ακατάσχετου ορίου: Το μηνιαίο ακατάσχετο όριο για χρέη προς το Δημόσιο αυξάνεται στα 1.600 ευρώ (από 1.250 ευρώ). Για χρέη προς τράπεζες/ιδιώτες διαμορφώνεται επίσης στα 1.600 ευρώ για ατομικούς και στα 2.200 ευρώ για κοινούς λογαριασμούς.
Έκτακτη άρση κατάσχεσης: Δίνεται η δυνατότητα εφάπαξ πλήρους αποδέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών, εφόσον ο οφειλέτης εξοφλήσει το 25% της βεβαιωμένης φορολογικής οφειλής.
Διεύρυνση Εξωδικαστικού المηχανισμού: Το ελάχιστο όριο υπαγωγής πέφτει από τις 10.000 στις 5.000 ευρώ, προσφέροντας έως 240 δόσεις για χρέη στο Δημόσιο και έως 420 για χρηματοδοτικούς φορείς.
Στοχευμένη προστασία πρώτης κατοικίας: Παρέχεται για πρώτη φορά η δυνατότητα διαχωρισμού της κύριας κατοικίας στον εξωδικαστικό, ώστε μέσω της ρευστοποίησης άλλων περιουσιακών στοιχείων να επιτυγχάνεται μεγαλύτερο «κούρεμα» και διασφάλιση του σπιτιού του οφειλέτη.