Η ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στη συριακή βάση Αμπού αλ-Ντουχούρ τον Αύγουστο του 2026 πυροδότησε μια επικίνδυνη κλιμάκωση στις σχέσεις του Ισραήλ με την Τουρκία. Το πλήγμα πραγματοποιήθηκε μέτα από προειδοποιήσεις της Μοσάντ προς τη Δαμασκό να μην επιτρέψει την εγκατάσταση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων, ραντάρ και drones στη βάση.
Το Τελ Αβίβ θεώρησε ότι μια τέτοια τουρκική παρουσία θα περιόριζε δραστικά την επιχειρησιακή του ικανότητα να χτυπά ιρανικούς στόχους, ενώ η Άγκυρα καταδίκασε την επίθεση ως παράνομη παραβίαση της συριακής κυριαρχίας, με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να διαμηνύει πως κανείς δεν μπορεί να υποδείξει τα όρια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.
Η πτώση του καθεστώτος Άσαντ και η αποδυνάμωση του άξονα Ιράν-Χεζμπολάχ δημιούργησαν ένα τεράστιο κενό ισχύος, το οποίο Ισραήλ και Τουρκία σπεύδουν τώρα να καλύψουν.
Η Τουρκία, διατηρώντας ήδη πάνω από 20.000 στρατιώτες στη Συρία, προβάλλει τον ρόλο της ως σταθεροποιητικό παράγοντα ανοικοδόμησης, την ώρα που το Ισραήλ τη βλέπει ως μια εχθρική δύναμη που επιχειρεί να δημιουργήσει έναν «σουνιτικό δακτύλιο φωτιάς» στα σύνορά του.
Η δυσπιστία του Τελ Αβίβ εντείνεται από τις στενές σχέσεις της Άγκυρας με τη Χαμάς, τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και τις περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες που συνάπτει με χώρες όπως το Πακιστάν και η Σαουδική Αραβία.
Αυτή η ανοιχτή αντιπαράθεση φέρνει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ. Καθώς οι ΗΠΑ σχεδιάζουν τη σταδιακή απόσυρσή τους, καλούνται να αποφασίσουν ποιος από τους δύο βασικούς τους συμμάχους θα αναλάβει τον ηγετικό ρόλο στην περιοχή.
Την ίδια στιγμή που Αμερικανοί διπλωμάτες χαρακτήρισαν το ισραηλικό χτύπημα «αχρείαστη κλιμάκωση», το Τελ Αβίβ πιέζει την Ουάσινγκτον να συνειδητοποιήσει ότι η κρίση δεν είναι απλώς ρητορική, αλλά ενέχει πραγματικό κίνδυνο στρατιωτικής εμπλοκής.
Αν και μια απευθείας στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ των δύο κρατών θεωρείται απίθανη —καθώς ενδεχόμενο χτύπημα σε τουρκικό έδαφος θα ενεργοποιούσε το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ— η Συρία μετατρέπεται πλέον σε πεδίο μάχης δι' αντιπροσώπων.
Το Ισραήλ απειλεί με συνεχείς στρατιωτικές παρεμβάσεις, ενώ η Τουρκία επιχειρεί να ανακόψει την ισραηλινή στρατιωτική ηγεμονία. Η απουσία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού αποσυγκρούσεως καθιστά τη γεωπολιτική αυτή διαμάχη μία από τις μεγαλύτερες εστίες αβεβαιότητας για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.