Η Ερυθρά Θάλασσα κυριαρχεί σήμερα στην επικαιρότητα λόγω των επιθέσεων των ανταρτών Χούθι εναντίον δεξαμενόπλοιων και εμπορικών σκαφών, ωστόσο η ιστορία αυτού του στρατηγικού περάσματος καθορίστηκε αιώνες πριν από έναν εντελώς διαφορετικό «μαύρο χρυσό»: τον καφέ.
Το υεμενίτικο λιμάνι της Μόκα (Mokha) υπήρξε από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα η γενέτειρα και το απόλυτο επίκεντρο του παγκόσμιου εμπορίου καφέ Arabica. Το όνομά του σφράγισε την παγκόσμια κουλτούρα του ροφήματος —φτάνοντας μέχρι την περίφημη ιταλική μπρίκα Moka της Bialetti τη δεκαετία του 1930.
Ωστόσο, το μονοπώλιο της Μόκα κατέρρευσε όταν λαθρέμποροι και αποικιοκρατικές δυνάμεις (όπως η Ολλανδική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών) φυγάδευσαν σπόρους στην Ινδία, την Ινδονησία και αργότερα στη Λατινική Αμερική.
Με την πτώση των τιμών του καφέ, οι αγρότες της Υεμένης αντικατέστησαν τις καλλιέργειες με το κατ (qat), ένα ήπιο ναρκωτικό φυτό το οποίο όμως αποδείχθηκε οικολογικά καταστροφικό.
Το κατ καταναλώνει σήμερα πάνω από το 40% των ανανεώσιμων υδάτινων πόρων της χώρας, οδηγώντας την Υεμένη σε «υδρολογική χρεοκοπία» και καθιστώντας τη Σαναά την πρώτη πρωτεύουσα στον κόσμο που κινδυνεύει να ξεμείνει παντελώς από νερό. Η οικολογική αυτή κατάρρευση και η φτώχεια στις αγροτικές περιοχές αν το γόνιμο έδαφος πάνω στο οποίο γεννήθηκε και ριζοσπαστικοποιήθηκε το κίνημα των Χούθι.
Σήμερα, οι Χούθι ελέγχουν το στρατηγικό στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ, εκτοξεύοντας πυραύλους από τις ίδιες ακτές που άλλοτε εξαγόταν ο καφές. Οι επιθέσεις τους υποχρεώνουν τα πλοία που μεταφέρουν καφέ Robusta από τη Νοτιοανατολική Ασία (κυρίως το Βιετνάμ) προς την Ευρώπη να κάνουν τον πολυδάπανο γύρο της Αφρικής μέσω του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδας (+11.000 χλμ.).
Το γεγονός αυτό εκτινάζει τις τιμές στην Ευρώπη και ασκεί πρωτοφανείς πιέσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, την ώρα που διεθνείς οργανισμοί επιχειρούν να χρηματοδοτήσουν προγράμματα επιστροφής των Υεμενιτών αγροτών από το κατ στην καλλιέργεια του παραδοσιακού καφέ.