Σύμφωνα με την έρευνα των αρχών, ένα εκτεταμένο δίκτυο φορολογικής απάτης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος φέρεται να είχε οργανώσει ο 57χρονος ιδιοκτήτης της αλυσίδας φούρνων «Χωριάτικο», προκαλώντας στο Δημόσιο ζημιά που υπολογίζεται σε περισσότερα από 25 εκατομμύρια ευρώ.
Η δράση του κυκλώματος φέρεται να εκτεινόταν σε βάθος χρόνου, με περισσότερες από 433 επιχειρήσεις στην Αττική, τη Μύκονο, τη Ρόδο και άλλες περιοχές της χώρας, ενώ στο δίκτυο περιλαμβάνονταν και μπιτς μπαρ σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς.
Η ογκώδης δικογραφία που σχημάτισε η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος περιλαμβάνει συνολικά 149 πρόσωπα. Από αυτά, τα 13 φέρονται να είναι ανύπαρκτα, ενώ έξι είχαν πεθάνει πριν αρχίσει η έρευνα των αρχών.
Οι καταγεγραμμένες συνομιλίες από τον κοριό της ΕΛ.ΑΣ. φέρεται να αποκαλύπτουν επαφές με δύο υψηλόβαθμους δημόσιους υπαλλήλους, έναν από την Εφορία και έναν από τον ΕΦΚΑ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, δύο μέλη της οργάνωσης επιχειρούσαν να εξασφαλίσουν τη συνδρομή τους, προσφέροντας ανταλλάγματα που αποκαλούσαν «δωράκια». Στις συνομιλίες, οι υπάλληλοι φέρονται να αναφέρονται με χαρακτηρισμούς όπως «βαφτιστήρια», «δικοί μας», «θεία» και «ξαδέλφη».
Σε άλλη συνομιλία, η οποία καταγράφηκε τρεις ημέρες πριν από προγραμματισμένο ραντεβού με την Επιθεώρηση Εργασίας, μέλη του κυκλώματος φέρονται να συζητούν την αγορά δώρων για υπαλλήλους, τα οποία αποκαλούσαν «κραγιονάκια».
Στη δικογραφία περιλαμβάνονται, σύμφωνα με τις πληροφορίες, και δύο αστυνομικοί. Ο ένας φέρεται να συναντούσε μέλη της οργάνωσης σε γνωστό στριπ κλαμπ στη λεωφόρο Συγγρού, προκειμένου να τους ενημερώνει για επικείμενες εφόδους σε καταστήματά τους. Ο δεύτερος φέρεται να έχει λάβει το ποσό των 1.500 ευρώ. Τα στοιχεία των δύο αστυνομικών δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί, ενώ η έρευνα των αρχών βρίσκεται σε εξέλιξη για να διακριβωθεί ο ρόλος τους.
Οι 28 παραλίες στη Ρόδο και οι εικονικές προσφορές
Ιδιαίτερη δραστηριότητα φέρεται να είχε αναπτύξει το κύκλωμα στη Μύκονο, την Πάρο και κυρίως στη Ρόδο, όπου, σύμφωνα με την έρευνα, είχε αποκτήσει τον έλεγχο 28 παραλιακών εκτάσεων και μπιτς μπαρ. Από το 2018, επιχειρηματίες από την Αθήνα φέρονται να διεκδικούσαν παραθαλάσσιες επιχειρήσεις προσφέροντας ποσά πολύ υψηλότερα από τα πραγματικά μισθώματα.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση παραλιακής έκτασης 500 τετραγωνικών μέτρων στην Καλλιθέα της Ρόδου. Ενώ το πραγματικό μίσθωμα ανερχόταν σε περίπου 25.000 ευρώ, οι επιχειρηματίες φέρονται να προσέφεραν 200.000 ευρώ. Ωστόσο, κατέβαλλαν μόνο την πρώτη δόση, αφήνοντας απλήρωτα τα επόμενα δύο χρόνια της μίσθωσης.
Όταν έφτανε η στιγμή που ο δήμος μπορούσε να κινήσει διαδικασίες έξωσης, η εταιρεία που διαχειριζόταν το μπιτς μπαρ έκλεινε και στη θέση της εμφανιζόταν άλλο πρόσωπο, χωρίς αξιόλογη περιουσία. Με αυτόν τον τρόπο, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, το Δημόσιο αδυνατούσε να εισπράξει τις οφειλές.
Οι 433 επιχειρήσεις και το δίκτυο των αχυρανθρώπων
Από τις περισσότερες από 433 επιχειρήσεις που φέρονται να συνδέονται με την οργάνωση, οι 340 δραστηριοποιούνταν στον χώρο της εστίασης και της διασκέδασης. Στη λίστα περιλαμβάνονταν φούρνοι, εστιατόρια, καφετέριες, κέντρα διασκέδασης και στριπ κλαμπ, αλλά και εταιρείες που αναλάμβαναν τη διάθεση προσωπικού.
Μέσω αυτών των επιχειρήσεων φέρεται να διοχετεύονταν και να νομιμοποιούνταν παράνομα έσοδα, ενώ εργαζόμενοι δηλώνονταν σε εταιρείες που δεν είχαν πραγματική δραστηριότητα. Ως κεντρικός κόμβος της οργάνωσης περιγράφονται τα γραφεία της εταιρείας στην Αθήνα, όπου λειτουργούσε και λογιστήριο που φέρεται να αναλάμβανε τη διαχείριση των σχετικών υποθέσεων.
Καθοριστικό ρόλο στο φερόμενο σχέδιο είχαν περίπου 100 αχυράνθρωποι, συνήθως άτομα με χαμηλά εισοδήματα και προβλήματα υγείας. Σύμφωνα με την έρευνα, ακόμη και άνθρωποι που είχαν αποβιώσει εμφανίζονταν ως πρόσωπα που συνδέονταν με εταιρείες του δικτύου.
Ο 57χρονος φέρεται να τους κατέβαλλε περίπου 1.000 ευρώ, προκειμένου να εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες ή διαχειριστές εταιρειών τύπου ΙΚΕ, μέσω των οποίων λειτουργούσαν οι επιχειρήσεις. Με αυτόν τον τρόπο, ο πραγματικός έλεγχος των δραστηριοτήτων φέρεται να αποκρυπτόταν, δυσχεραίνοντας τον εντοπισμό των υπευθύνων και την είσπραξη των οφειλών από τις αρμόδιες αρχές.