Στην κάλπη προσέρχονται οι Αμερικανοί ψηφοφόροι για τις ενδιάμεσες εκλογές, με την οικονομία να αποτελεί το κυρίαρχο κριτήριο, καθώς οι επιπτώσεις των πολεμικών συρράξεων σε Μέση Ανατολή και Ουκρανία επηρεάζουν άμεσα το καθημερινό κόστος διαβίωσης.
Μια πιθανή επικράτηση των Δημοκρατικών και στα δύο σώματα του Κογκρέσου (Βουλή των Αντιπροσώπων και Γερουσία) θα προκαλέσει πολιτικούς κραδασμούς, χωρίς όμως να ανατρέψει θεμελιωδώς την εξωτερική πολιτική, καθώς η εκτελεστική εξουσία παραμένει στον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Το μέτωπο του Ιράν και η σχέση με το Ισραήλ
Παρά τις αντιδράσεις του Κογκρέσου για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του Ιράν χωρίς προηγούμενη έγκριση, ο Τραμπ διατηρεί τη δυνατότητα να αγνοήσει τις κοινοβουλευτικές πιέσεις λόγω των συνταγματικών περιθωρίων της προεδρίας.
Αν οι Δημοκρατικοί κερδίσουν την πλειοψηφία, αναμένεται να εντείνουν τον έλεγχο στις αμυντικές δαπάνες και να ερευνήσουν πιθανή διαφθορά σε εξοπλιστικά προγράμματα.
Ωστόσο, δεν μπορούν να εμποδίσουν ένα στοχευμένο στρατιωτικό πλήγμα σε συνεργασία με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, εάν η Τεχεράνη δεν υποχωρήσει. Παράλληλα, παρά τις φωνές της αριστερής πτέρυγας των Δημοκρατικών για περιορισμό της βοήθειας προς το Ισραήλ, η ισχυρή υποστήριξη του Τελ Αβίβ στο Κογκρέσο καθιστά δύσκολη μια δομική στροφή.
Η στάση απέναντι στη Ρωσία και την Ουκρανία
Στο ουκρανικό ζήτημα, τυχόν νίκη των Δημοκρατικών θα σηματοδοτήσει προσπάθειες για επανέναρξη της στρατιωτικής βοήθειας προς το Κίεβο και άρση των περιορισμών που επέβαλε η σημερινή διοίκηση.
Παράλληλα, οι Δημοκρατικοί στοχεύουν να πιέσουν τις διπλωματικές επαφές Ουάσινγκτον - Μόσχας, ανοίγοντας παράλληλα έρευνες για πιθανές διασυνδέσεις του περιβάλλοντος Τραμπ με το Κρεμλίνο. Σε περίπτωση ευρείας πλειοψηφίας δύο τρίτων στη Γερουσία, το Κογκρέσο θα μπορούσε να ξεπεράσει ακόμη και το προεδρικό βέτο.
Το μεταβατικό δίμηνο και η επόμενη μέρα
Το διάστημα μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου, οπότε και αναλαμβάνει το νέο Κογκρέσο, θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο. Στο παράθυρο αυτό, ο Τραμπ διατηρεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία και μπορεί να προχωρήσει σε καθοριστικές κινήσεις – είτε κλιμακώνοντας τη διαμάχη με το Ιράν είτε πιέζοντας το Κίεβο για μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός με τη Ρωσία.
Σε περίπτωση που οι Ρεπουμπλικανοί διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας χάνοντας μόνο τη Βουλή, το πολιτικό σκηνικό αναμένεται να μετατραπεί σε πεδίο διαρκούς νομοθετικής τριβής μέχρι τις προεδρικές εκλογές του 2028.