Σε φάση πλήρους υλοποίησης των αναθεωρητικών της σχεδίων περνά η Τουρκία, καθώς το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» λαμβάνει πλέον τη μορφή επίσημου νόμου του κράτους, προκαλώντας την άμεση κινητοποίηση της ελληνικής διπλωματίας.
Η κυβέρνηση της Άγκυρας φέρνει προς ψήφιση στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση ένα προκλητικό νομοσχέδιο 15 σημείων, το οποίο αναθεωρεί μονομερώς τα κυριαρχικά δικαιώματα στις γύρω θάλασσες και επαναφέρει επισήμως την απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας.
Η αντίστροφη μέτρηση για την κατάθεση του νομοθετήματος ξεκινά αμέσως μετά την ολοκλήρωση της εθνικής εορτής του Μπαϊραμιού, το Σάββατο 30 Μαΐου. Το κείμενο ενσωματώνει ρητά τη Σύμβαση του Μοντρέ, αλλά και το Casus Belli του 1995, επικυρώνοντας την απόφαση της τουρκικής Βουλής ότι τυχόν επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια στο Αιγαίο συνιστά αιτία πολέμου.
Με το νέο πλαίσιο, η Τουρκία διατηρεί τα 6 μίλια στο Αιγαίο και τα 12 μίλια σε Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα, επιχειρώντας να μπλοκάρει την ανάλογη νόμιμη επέκταση της Ελλάδας.
Παράλληλα, το νομοσχέδιο δίνει υπερεξουσίες στην τουρκική κυβέρνηση, επιτρέποντάς της να χαρακτηρίζει αυθαίρετα ως «θαλάσσιες περιοχές ειδικού καθεστώτος» ζώνες όπου δεν έχει πραγματοποιηθεί επίσημη οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
Στις περιοχές αυτές, η Άγκυρα σκοπεύει να ελέγχει πλήρως τις σεισμικές έρευνες, τις γεωτρήσεις, την εξόρυξη υδρογονανθράκων και την αλιεία, ανοίγοντας τον δρόμο για μονομερείς ανακηρύξεις ΑΟΖ σε Αιγαίο, Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα. Αυτή η νομική αντεπίθεση ξηλώνει το παλιό καθεστώς, καταργώντας τον νόμο περί χωρικών υδάτων του 1964 και αναθεωρώντας εκείνον του 1982, με μοναδικό γνώμονα την εξυπηρέτηση των επιθετικών εθνικών συμφερόντων της χώρας.
Απέναντι σε αυτή την κλιμάκωση, η Αθήνα πραγματοποιεί εκτενείς συσκέψεις προκειμένου να διαμορφώσει το νομικό και πρακτικό πλαίσιο με το οποίο θα αντικρούσει τις τουρκικές διεκδικήσεις.
Αν και το θέμα συντηρούνταν κυρίως μέσω διαρροών τις τελευταίες εβδομάδες, ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, έχει καταστήσει σαφές ότι η Ελλάδα διαθέτει ισχυρά νομικά εργαλεία και δεν θα διστάσει να τα ενεργοποιήσει εάν η άλλη πλευρά οδηγήσει τις σχέσεις στα άκρα, ξεκαθαρίζοντας ότι καμία αναθεωρητική κίνηση δεν θα γίνει αποδεκτή.
Ανάμεσα στις στρατηγικές επιλογές που εξετάζονται σοβαρά ως απάντηση είναι η επέκταση και ανακήρυξη θαλασσίων πάρκων σε ολόκληρο το Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένου και του ανατολικού τμήματός του. Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει ήδη δοκιμαστεί, καθώς τον Ιούλιο του 2025 η Ελλάδα θεσμοθέτησε δύο ανάλογα πάρκα στο Ιόνιο και τις νότιες Κυκλάδες.
Η συμπερίληψη των νησίδων Κινάρου και Λεβίθων στις ζώνες απόλυτης προστασίας είχε προκαλέσει τότε την έντονη αντίδραση της Τουρκίας, η οποία αμφισβητεί την επήρεια αυτών των σχηματισμών, παρά το γεγονός ότι η Αθήνα είχε περιορίσει τα όρια των πάρκων αυστηρά εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Η συζήτηση για τη χωροθέτηση νέων προστατευόμενων περιοχών, για παράδειγμα στα Δωδεκάνησα, που διαθέτουν πλούσιο και ευαίσθητο οικοσύστημα, παραμένει προς το παρόν σε επίπεδο σχεδιασμού και η ενεργοποίησή τους θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από τον βαθμό στον οποίο η Άγκυρα θα επιλέξει να κλιμακώσει την ένταση στην περιοχή.