Η ξεκάθαρη άρνηση του ΠΑΣΟΚ για οποιαδήποτε μετεκλογική συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία μετατρέπεται από το κυβερνών κόμμα σε ένα ισχυρό πολιτικό δίλημμα, μετατοπίζοντας τη συζήτηση από τις κομματικές αντιπαραθέσεις στην ουσία της διακυβέρνησης της χώρας.
Στο «γαλάζιο» στρατόπεδο ερμηνεύουν τις αποφάσεις του πρόσφατου συνεδρίου της Χαριλάου Τρικούπη όχι ως δείγμα πολιτικής αυτονομίας, αλλά ως μια «στρατηγική της άρνησης», η οποία αφήνει αναπάντητα κρίσιμα ερωτήματα για την επόμενη μέρα.
Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ασκήσει ασφυκτική πίεση στον Νίκο Ανδρουλάκη, εστιάζοντας στο γεγονός ότι, ενώ απέκλεισε τη ΝΔ, απέφυγε να διευκρινίσει με ποιες δυνάμεις σκοπεύει να συγκυβερνήσει αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Το κεντρικό ερώτημα που θα απευθύνουν οι κυβερνητικοί βουλευτές είναι σαφές: «Αφού όχι με τη ΝΔ, τότε με ποιους;». Η ερώτηση αυτή δεν στοχεύει μόνο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, αλλά κυρίως το μετριοπαθές ακροατήριο του Κέντρου, το οποίο ιεραρχεί τη σταθερότητα και τη ρεαλιστική προοπτική εξουσίας πάνω από τις παραδοσιακές διαχωριστικές γραμμές.
Η στρατηγική της Νέας Δημοκρατίας θα κινηθεί σε δύο άξονες:
1. Η πίεση για την αποκάλυψη των «δυνητικών συμμάχων»
Η ΝΔ θα επιδιώξει να σπρώξει το ΠΑΣΟΚ σε μια δημόσια αποσαφήνιση, ρωτώντας επίμονα αν θεωρεί πιθανούς εταίρους τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα ενδεχόμενο νέο σχήμα υπό τον Αλέξη Τσίπρα, τη Νέα Αριστερά ή την Πλεύση Ελευθερίας. Στόχος είναι να αναδειχθεί μια εικόνα πολιτικής αμηχανίας, όπου το ΠΑΣΟΚ θα εμφανίζεται να ξέρει τι απορρίπτει, αλλά να κρύβει τι προτείνει. Η στάση στελεχών που παραπέμπουν τις απαντήσεις για μετά τις κάλπες ερμηνεύεται από το Μαξίμου ως «ανοιχτή εκκρεμότητα» και όχι ως ώριμη πρόταση εξουσίας.
2. Η απουσία συγκεκριμένου προγράμματος διακυβέρνησης
Η δεύτερη γραμμή επίθεσης αφορά το περιεχόμενο της πολιτικής πρότασης του ΠΑΣΟΚ. Στην κυβέρνηση υποστηρίζουν ότι το συνέδριο δεν παρήγαγε ένα πειστικό «πώς» για την οικονομία και το κράτος, αλλά αναλώθηκε στην αντίθεση προς τη ΝΔ. Αντιπαραβάλλοντας τη δική της γραμμή για αυτοδυναμία, η Νέα Δημοκρατία θα κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ ότι αποδέχεται ακόμη και τον κίνδυνο της ακυβερνησίας προκειμένου να προστατεύσει το κομματικό του στίγμα, εργαλειοποιώντας τη λέξη «σταθερότητα» ως το απόλυτο δίλημμα απέναντι σε «εύθραυστους συμβιβασμούς» ή «θολές εξισώσεις».
Για το κυβερνών κόμμα, η διατήρηση αυτού του ερωτήματος στην επικαιρότητα αποτελεί το ιδανικό πεδίο πολιτικής αντεπίθεσης, καθώς θεωρούν ότι κάθε φορά που το ΠΑΣΟΚ αποφεύγει να απαντήσει, η ΝΔ κερδίζει πόντους στο κρίσιμο κεντρώο κοινό, εμφανιζόμενη ως ο μόνος πόλος που μιλά χωρίς αστερίσκους για τη διακυβέρνηση της χώρας.