Οι εκλογές στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας (ΕΚΑ) επισημοποίησαν το βαθύ ρήγμα στις συνδικαλιστικές δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ. Ο επί 20ετία πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται υπό δικαστικό έλεγχο για κατηγορίες υπεξαίρεσης και ξεπλύματος χρήματος, κατάφερε να διατηρήσει την κυριαρχία του.
Εξελέγη άνετα σύνεδρος για το επερχόμενο συνέδριο της Συνομοσπονδίας, ενώ η παράταξή του επικράτησε κατά κράτος του «επίσημου» ψηφοδελτίου της Χαριλάου Τρικούπη, το οποίο τον είχε καλέσει επανειλημμένα να παραιτηθεί.
Το πολιτικό «τελεσίγραφο» στη Χαριλάου Τρικούπη
Η σύγκρουση έχει λάβει πλέον χαρακτήρα υπαρξιακής κρίσης για το ΠΑΣΟΚ. Από τη μία πλευρά, η Πολιτική Γραμματεία του κόμματος ζήτησε ομόφωνα την παραίτηση του 72χρονου συνδικαλιστή για λόγους ηθικής και κύρους του κινήματος. Από την άλλη, μεγαλοστελέχη της ΠΑΣΚΕ απαντούν με «τελεσίγραφο» αποχώρησης από το κόμμα, υποστηρίζοντας την αυτονομία της παράταξης. Ο κ. Παναγόπουλος ξεκαθάρισε πως δεν τον εξέλεξε καμία κομματική επιτροπή αλλά οι εργαζόμενοι, διαμηνύοντας πως θα διεκδικήσει κανονικά την επανεκλογή του στη ΓΣΕΕ.
Τα αποτελέσματα στο ΕΚΑ και οι «χαμένες» έδρες
Παρά τη συνολική αύξηση των εδρών του συνδικαλιστικού ΠΑΣΟΚ, ο εσωτερικός διχασμός οδηγεί πιθανότατα στην απώλεια της διοίκησης του ΕΚΑ. Οι δύο «πράσινες» παρατάξεις αδυνατούν να συνεργαστούν, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο στο ΚΚΕ (ΔΑΣ), το οποίο αναδείχθηκε πρώτη δύναμη, να αναλάβει τα ηνία.
Η κατανομή των εδρών στο ΔΣ του ΕΚΑ:
- ΔΑΣ (ΚΚΕ): 11 έδρες
- ΠΑΣΚΕ (Παναγόπουλος): 5 έδρες
- ΣΥΡΙΖΑ: 5 έδρες
- ΕΝΟΤΗΤΑ (Γκιάτης): 4 έδρες
- ΠΑΣΚΕ 2 (Μπουλέρος/ΠΑΣΟΚ): 3 έδρες
- ΔΑΚΕ (ΝΔ): 3 έδρες
Το βάθος της κρίσης και η επόμενη μέρα
Η διαμάχη δεν είναι νέα, καθώς είχε ξεκινήσει από την «άλωση» της ομοσπονδίας των τραπεζοϋπαλλήλων (ΟΤΟΕ) από την ομάδα Παναγόπουλου πέρυσι, προκαλώντας διαγραφές στελεχών. Ωστόσο, η τωρινή εμπλοκή της Δικαιοσύνης με τη δέσμευση των λογαριασμών του προέδρου της ΓΣΕΕ για τη διαχείριση προγραμμάτων επιμόρφωσης, εκμηδένισε κάθε περιθώριο συμβιβασμού.
Με το συνέδριο της ΓΣΕΕ να πλησιάζει, το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει με τη μεγαλύτερη διάσπαση στον συνδικαλιστικό του πυλώνα από το 1985. Η ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη βρίσκεται ενώπιον μιας δύσκολης εξίσωσης, καθώς η απώλεια του παραδοσιακού ερείσματος στους εργαζόμενους μπορεί να επηρεάσει άμεσα τη δυναμική του κόμματος στις εθνικές κάλπες, την ώρα που νέες πολιτικές κινήσεις αρχίζουν να διαμορφώνονται στο προσκήνιο.