Το περιστατικό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη συμβάν εναέριας κυκλοφορίας. Αποκαλύπτει μια πολύ σοβαρότερη πραγματικότητα, ότι η πολιτική του «Αττίλα» και η άρνηση της Άγκυρας να αναγνωρίσει την Κύπρο δημιουργούν πλέον κινδύνους ακόμη και για την ασφάλεια των πτήσεων
Ο Φιντάν επανέλαβε παράλληλα ότι η Άγκυρα θεωρεί τη λύση δύο κρατών ως τη μόνη ρεαλιστική επιλογή για το Κυπριακό, απορρίπτοντας ουσιαστικά την προοπτική επανένωσης στη βάση μιας διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας.
Παράλληλα, εξήρε τη δράση της παραστρατιωτικής οργάνωσης ΤΜΤ και ξεκαθάρισε πως η Άγκυρα δεν πρόκειται να κάνει βήμα πίσω από τη γραμμή των «δύο κυρίαρχων κρατών», επιβεβαιώνοντας για πολλοστή φορά ότι το τουρκικό πολιτικό σύστημα παραμένει εγκλωβισμένο σε αναχρονιστικές, εμπρηστικές και παράνομες διεκδικήσεις.
Μια ιστορική τομή για την ευρωπαϊκή μνήμη σημειώθηκε στις Βρυξέλλες, καθώς η ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία (575 ψήφους υπέρ, 33 κατά και 43 αποχές) το ψήφισμα της Επιτροπής Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (FEMM).
Η εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ απαντά σε δήλωση της υπουργού Εξωτερικών της Φινλανδίας, περί παραβίασης του Συμφώνου του Ελσίνκι από τη Ρωσία, με αναφορές που στρέφονται κατά της Ελλάδας
Σαν σήμερα, στις 13 Αυγούστου 2009, ο Τούρκος φωτογράφος Εργκούν Κονούκσεβερ, ο άνθρωπος που έζησε την εισβολή του «Αττίλα» από την «πρώτη γραμμή», κατέθεσε στη Διακοινοτική Επιτροπή Αγνοουμένων (CMP) μια από τις πιο συγκλονιστικές μαρτυρίες για το κυπριακό δράμα.
Καθώς συμπληρώθηκαν 51 χρόνια από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο πρώην πρέσβης της Λιβύης στην Άγκυρα αποκάλυψε για πρώτη φορά τον καθοριστικό ρόλο που διαδραμάτισε η Λιβύη στο πλευρό της Τουρκίας.
Στην τελετή επαναπατρισμού των ταυτοποιηθέντων λειψάνων έξι πεσόντων οπλιτών της Ελληνικής Δυνάμεως Κύπρου (ΕΛΔΥΚ), στη διάρκεια των «Αττίλα Ι/ΙΙ», από την Κύπρο στην Ελλάδα, παρέστη σήμερα στην 112 Πτέρυγα Μάχης, στην Αεροπορική Βάση Ελευσίνος, ο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κ. Νίκος Δένδιας, ο οποίος, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι «…Η υπόθεση των αγνοουμένων της Κύπρου υπενθυμίζει ότι για τον Ελληνισμό δεν υφίστανται ανώνυμες απώλειες και η ταυτοποίηση των πεσόντων υπέρ Πατρίδος συνιστά οφειλόμενη πράξη τιμής. Και η επιστροφή στην Πατρίδα αποτελεί υπόθεση του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας, όλων των πραγματικών Ελλήνων…»
Σε μια προκλητική κίνηση, ανήμερα της μαύρης επετείου του Αττίλα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν βρέθηκε στα Κατεχόμενα, υποστηρίζοντας για ακόμα μια φορά τη θέση περί δύο κρατών στη Μεγαλόνησο.
Σύμφωνα με πληροφορίες, οι πέντε Ελληνοκύπριοι περιφερόντουσαν σε περιοχή, που αποτελεί περιουσία τους και η οποία καταλήφθηκε το 1974 από τους Τούρκους.
Ο Τούρκος πρόεδρος θα παραστεί σε τελετή στο μνημείο Ατατούρκ Λευκωσίας και στη συνέχεια θα διεξαχθεί επίσημη τελετή για την «Ημέρα Ειρήνης και Ελευθερίας στις 20 Ιουλίου».
Ουσιαστικώς, το νησί της Αφροδίτης διχοτομείται και το 1983 τα κατεχόμενα εδάφη στο Βόρειο τμήμα της ανακηρύσσονται στο ψευδοκράτος της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου», που είναι αναγνωρισμένο μόνο από την Τουρκία.
Μία εξαιρετικά προκλητική ανακοίνωση εξέδωσε το υπουργείο Άμυνας της Τουρκίας για τα 51 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο, κάνοντας λόγο για «ειρηνευτική» και «έντιμη» «επιχείρηση», καθώς και για ένα βήμα που «γράφτηκε με χρυσά γράμματα στην ιστορία».
Οι επίδοξοι διάδοχοι του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην εξουσία της Τουρκίας φροντίζουν να στέλνουν μηνύματα για πιο σκληρή γραμμή έναντι της Κύπρου από αυτή που ακολουθεί σήμερα ο Ερντογάν.
Μετά τον Ερντογάν, τον Γκιουλέρ και τον Μπαχτσελί, την σκυτάλη των προκλητικών δηλώσεων με αφορμή τα 50χρονα του Αττίλα πήρε ο εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας, Ομέρ Τσελίκ.
Τη νύχτα 21 προς 22 Ιουλίου 1974 πραγματοποιήθηκε η αποστολή «Νίκη» με την αερομεταφορά από τη Σούδα στην Κύπρο, με μεταφορικά αεροσκάφη Noratlas της 354 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών (354 ΜΤΜ), των Καταδρομέων της Α’ Μοίρας Καταδρομών, που έδρευε τότε στο Μάλεμε Χανίων προς ενίσχυση των εκεί μαχόμενων τμημάτων του ΓΕΕΦ και της ΕΛΔΥΚ εναντίον των Τούρκων εισβολέων.
Όσα χρόνια και αν πέρασαν, από τις σκοτεινές και πνιγμένες στο αίμα μέρες του Ιούλη και του Αυγούστου του 1974, ο εφιάλτης δεν τελειώνει για όσους βίωσαν την βαρβαρότητα της τουρκικής θηριωδίας.
