Σε αναζήτηση μιας «εξόδου κινδύνου» από τον πόλεμο με το Ιράν φέρεται να βρίσκεται ο επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, στρατηγός Νταν Κέιν, καθώς οι στρατιωτικές επιλογές για περαιτέρω κλιμάκωση εμφανίζονται περιορισμένες και ενέχουν σημαντικούς κινδύνους.
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η στάση των ΗΠΑ έναντι του Ιράν κατέστησε σαφή την απόσταση αυτή, καθώς το Ισραήλ παρέμεινε στο περιθώριο κατά τις αμερικανικές επιχειρήσεις, ενώ δεν προσκλήθηκε ούτε στη διεθνή πρωτοβουλία για την ασφάλεια στον Στενό του Ορμούζ.
Από την αμερικανική πλευρά, ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς χαρακτήρισε τις διαπραγματεύσεις περίπλοκες και χρονοβόρες, αποδίδοντας την αστάθεια στις εσωτερικές διαιρέσεις της ιρανικής ηγεσίας.
Όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του το CNN, αν ο Τραμπ δεν βρει σύντομα διέξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει, η αντιπαράθεση αυτή μπορεί να καταγραφεί ως το καθοριστικότερο λάθος της προεδρίας του, παρότι μέχρι στιγμής έχει αποφύγει μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση.
Σε έναν νέο γύρο ταλαντεύσεων και διπλωματικών ελιγμών προχωρά ο Ντόναλντ Τραμπ, ανακοινώνοντας εκ νέου την ετοιμότητα μιας συμφωνίας με την Τεχεράνη και ακυρώνοντας μια προγραμματισμένη στρατιωτική επίθεση.
Η λεγόμενη «πρωτοβουλία Μπούλος», που στοχεύει στην υπέρβαση του πολιτικού κατακερματισμού ο οποίος υφίσταται από το 2014, καταγράφει μέχρι στιγμής ως μόνη ουσιαστική επιτυχία την υιοθέτηση ενός κοινού προϋπολογισμού τον περασμένο Απρίλιο.
Μια έντονη εσωτερική αντίφαση αποκαλύπτεται στην εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ, καθώς η αποφασιστικότητα που επιδεικνύει απέναντι στο Ιράν φαίνεται να κάμπτεται όταν στο προσκήνιο εμφανίζεται η εμπλοκή της Ρωσίας.
Παρά την προσωρινή παύση των εχθροπραξιών με τις ΗΠΑ, η ιρανική ηγεσία εμφανίζεται πεπεισμένη ότι διατηρεί το πλεονέκτημα, εκτιμώντας πως μπορεί να αντέξει τις πιέσεις του Ντόναλντ Τραμπ και να χρησιμοποιήσει ως βασικό μοχλό διαπραγμάτευσης τον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ, σύμφωνα με αναλυτές που επικαλούνται οι New York Times.
Η διπλωματική τακτική της κυβέρνησης Τραμπ στη Μέση Ανατολή χαρακτηρίζεται από συνεχείς μεταβολές, οι οποίες επηρεάζουν άμεσα τις ισορροπίες στην περιοχή.
Η τρέχουσα στρατηγική της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ έναντι του Ιράν, η οποία βασίζεται σε αεροπορικά και ναυτικά πλήγματα σε συνδυασμό με διπλωματική πίεση, έχει αποτύχει να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Την αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων από τον νότιο Λίβανο ζήτησε ο Αμερικανός πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ, προτείνοντας παράλληλα μια αναπάντεχη εναλλακτική για τη διαχείριση της Χεζμπολάχ: να αναλάβει δράση εναντίον της ο νέος πρόεδρος της Συρίας, Άχμεντ αλ Σαράα.
Η ραγδαία κλιμάκωση των στρατιωτικών συγκρούσεων στον Περσικό Κόλπο τις τελευταίες ημέρες δεν είναι τυχαία, αλλά αποτελεί το άμεσο αποτέλεσμα των εντελώς διαφορετικών ερμηνειών που δίνουν Ουάσινγκτον και Τεχεράνη στη συμφωνία-πλαίσιο που υπέγραψαν.
Σύμφωνα με ανάλυση της ισπανικής εφημερίδας El País, η πρωτοφανής αυτή κινητοποίηση ξεπερνά κατά πολύ την αντίδραση των ΗΠΑ σε παλαιότερες καταστροφές, όπως ο σεισμός στη Μιανμάρ το 2024 ή ο τυφώνας Melissa το 2025, και αποτελεί crash test για το λεγόμενο «δόγμα Ντονρόε».
Σημαντική φθορά καταγράφει η δημοτικότητα του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ μετά τον πόλεμο με το Ιράν, σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση των Reuters και Ipsos, η οποία δείχνει ότι η πλειονότητα των Αμερικανών αμφισβητεί τόσο το κόστος της σύγκρουσης όσο και τις προοπτικές διαρκούς ειρήνης μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης.
Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, στην προφανή απελπισία της να απεγκλωβιστεί από τη στρατιωτική σύγκρουση που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση των ΗΠΑ περιόρισε, παραμέρισε ή εγκατέλειψε σχεδόν όλους τους αρχικούς, φιλόδοξους στόχους της.
Ο Μασάντ Μπούλος, ανώτερος σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ για αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις, ηγείται των προσπαθειών για τη συγχώνευση των αντίπαλων κυβερνήσεων της ανατολικής και της δυτικής Λιβύης κάτω από μια κοινή διοικητική αρχή.
Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτήρισε τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός στον Λίβανο ως μια διαφορετική περίπτωση σε σχέση με άλλες εκεχειρίες που έχουν επιτευχθεί σε περιοχές συγκρούσεων ανά τον κόσμο, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη συμφωνία διαθέτει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.
Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών υπογράμμισε ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας ότι η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στο νησί παραμένει αμετάβλητη.
Στο επίκεντρο αυτής της δομής βρίσκεται η σύζευξη της ισραηλινής καινοτομίας με τα κεφάλαια των χωρών του Κόλπου, υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Πολιτειών, με βασικό στόχο τον περιορισμό της κινεζικής επιρροής.