. Η οργάνωση Iran Human Rights και η εφημερίδα Shargh αναφέρουν δεκάδες συλλήψεις υγειονομικών από διάφορες ειδικότητες, οι οποίοι κατηγορούνται για «υποστήριξη των ταραχών».
Παρά την καταστροφή, η σύγκρουση αυτή λειτούργησε ως καταλύτης για την εδραίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας, μετατρέποντας τον πόλεμο από απειλή σε «ευλογία» για το καθεστώς του Αγιατολάχ Χομεϊνί.
Ο Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του υπό δραματικές συνθήκες, φαίνεται να έχει υιοθετήσει έναν ρόλο «διευθύνοντος συμβούλου» σε ένα κράτος που πλέον διοικείται συλλογικά από ένα σκληροπυρηνικό «διοικητικό συμβούλιο» στρατηγών.
Η εξουσία φαίνεται πως έχει περάσει ολοκληρωτικά στα χέρια μιας κλειστής ομάδας σκληροπυρηνικών στρατηγών των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC), οι οποίοι κινούν τα νήματα πίσω από την κουρτίνα.
Ο Μοτζταμπά Χαμενεΐ φέρεται να παραμένει σε άγνωστη τοποθεσία με αυστηρά περιορισμένη πρόσβαση, σύμφωνα με δημοσίευμα των The New York Times, το οποίο επικαλείται πληροφορίες του ισραηλινού Channel 12.
Ενώ η Ουάσιγκτον παρουσιάζει το ιρανικό καθεστώς ως αποδυναμωμένο, αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι το σύστημα εξουσίας στο Ιράν παραμένει λειτουργικό και συνεκτικό.
Η Technomar Shipping Inc. ανακοίνωσε ότι το υπό διαχείρισή της πλοίο «Epaminondas» έχει καταληφθεί από ιρανικές δυνάμεις, έπειτα από περιστατικό ασφαλείας που σημειώθηκε στο Στενό του Ορμούζ.
Ενώ ο ναυτικός αποκλεισμός στα Στενά του Ορμούζ παραμένει σε ισχύ, η Ουάσινγκτον φαίνεται να ποντάρει στην εσωτερική αποδιοργάνωση της Τεχεράνης, ισχυριζόμενη ότι η στρατιωτική πίεση έχει ήδη επιφέρει αλλαγές στα πρόσωπα που κρατούν τα ηνία της χώρας.
Το Ιράν φαίνεται να εισέρχεται σε μια πρωτόγνωρη φάση «αποκεντρωμένης» εξουσίας, όπου η παραδοσιακή έγκριση του Ανώτατου Ηγέτη ίσως δεν είναι πλέον απαραίτητη.
Αναλυτές και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων επισημαίνουν ότι το καθεστώς της Τεχεράνης, θορυβημένο από την προοπτική μιας νέας κοινωνικής έκρηξης, καταφεύγει στην ακραία βία για να διατηρήσει τον έλεγχο.
Παρά την ακραία ρητορική των τελευταίων ημερών, η πιθανότητα μιας ιστορικής συνάντησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στο Πακιστάν φαίνεται να παραμένει στο τραπέζι, αν και το κλίμα θυμίζει «ναρκοπέδιο».
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά του στην τύχη της ιρανικής ηγεσίας, καθώς σημείωσε ότι η «εξαφάνιση» των προηγούμενων ηγετών ισοδυναμεί με αλλαγή καθεστώτος.
Η αλληλουχία των πρόσφατων εξελίξεων στο Ιράν μπορεί να δείχνει χαοτική, ωστόσο αποτυπώνει μια βαθύτερη πραγματικότητα: την ύπαρξη ενός σοβαρού κενού εξουσίας που καθιστά τη χώρα απρόβλεπτο διεθνή συνομιλητή.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Jerusalem Post, η ισραηλινή πλευρά αξιοποιεί την αποκάλυψη πρόσφατων σχεδίων επιθέσεων ως μοχλό πίεσης προς την Ουάσινγκτον, επιδιώκοντας οι συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα να μην παραμερίσουν την εξαγωγή τρομοκρατικής δραστηριότητας από το Ιράν.
Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις εκτιμούν ότι οι πλήρεις δυνατότητες της Τεχεράνης για παραγωγή χιλιάδων βαλλιστικών πυραύλων έχουν ουσιαστικά εξουδετερωθεί, καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έπληξαν περισσότερες από 2.600 στρατιωτικές εγκαταστάσεις, γεγονός που στερεί από το καθεστώς τη δυνατότητα μαζικής κατασκευής νέων όπλων για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Ενώ η διεθνής κοινή γνώμη θεωρούσε πως η Τεχεράνη μπορεί να κρατά όμηρο την παγκόσμια οικονομία, η σκληρή πραγματικότητα δείχνει πως ο αποκλεισμός των Στενών απειλεί πρωτίστως την ίδια την επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
Σε μια σπάνια και ιδιαίτερα αποκαλυπτική παρέμβαση, ο επικεφαλής της Μοσάντ, Ντέιβιντ Μπαρνέα, περιέγραψε τη δράση των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών εντός του ιρανικού εδάφους.
Σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού και πολιτικής αυστηρότητας, οι αμερικανικές αρχές προχώρησαν στη σύλληψη τριών Ιρανών υπηκόων, μελών της ίδιας οικογένειας, μετά την απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο να ανακαλέσει τις άδειες μόνιμης παραμονής τους.
Η εστίαση της αμερικανικής κυβέρνησης στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης δεν αποτελεί παρά ένα επικοινωνιακό προκάλυμμα για την προώθηση βαθύτερων πολιτικών και οικονομικών επιδιώξεων της κυβέρνησης Τραμπ, σύμφωνα με τον Φουάντ Ιζαντί, καθηγητή του Πανεπιστημίου της Τεχεράνης.
