Σύμφωνα με το Reuters, οι Φρουροί βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση για να καρπωθούν τη μερίδα του λέοντος από την επανέναρξη των εξαγωγών πετρελαίου, τις νέες ξένες επενδύσεις, καθώς και από ένα σχεδιαζόμενο ταμείο ανασυγκρότησης που αγγίζει τα 300 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η Τεχεράνη διαθέτει πλέον ένα πανίσχυρο μέσο αποτροπής: τον απόλυτο έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, τα οποία η Ουάσιγκτον χαρακτηρίζει πλέον ως το «οικονομικό πυρηνικό όπλο» του Ιράν, καθώς μια πιθανή εμπλοκή εκεί θα τίναζε στον αέρα την παγκόσμια αγορά ενέργειας.
Οι αντιδράσεις για την ιστορική συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν δεν περιορίζονται στο αμερικανικό πολιτικό σκηνικό, καθώς έντονη νευρικότητα επικρατεί και στο εσωτερικό της Τεχεράνης.
Οι πολίτες δηλώνουν ότι τα χρόνια των κυρώσεων, σε συνδυασμό με την πρόσφατη σύρραξη, τους έχουν φέρει στα όριά τους, αντιμέτωπους με την ακρίβεια, την κατακόρυφη πτώση του βιοτικού επιπέδου και τη βαθιά αβεβαιότητα.
Η ανακοίνωση της συμφωνίας την περασμένη Κυριακή, ενόψει της επίσημης υπογραφής της την Παρασκευή στην Ελβετία, δεν εγγυάται μια ανέφελη επόμενη ημέρα.
Οι γεωπολιτικές συνέπειες της νέας συμφωνίας εκεχειρίας μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν στη Μέση Ανατολή. Το βαρύ τίμημα για τα κράτη του Κόλπου και οι ισραηλινοί προβληματισμοί.
Σύμφωνα με εμπεριστατωμένη ανάλυση του BBC, η περιοχή πράγματι μεταβάλλεται, αλλά προς μια κατεύθυνση εντελώς διαφορετική από αυτή που είχαν προβλέψει η Ουάσιγκτον και το Τελ Αβίβ.
Παρά τις αναμφισβήτητες επιχειρησιακές επιτυχίες των ισραηλινών δυνάμεων σε συνεργασία με την Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM), το αποτέλεσμα δεν ήταν το προσδοκώμενο, δημιουργώντας μια νέα, εξαιρετικά σύνθετη πραγματικότητα για την ασφάλεια του Ισραήλ.
Σύμφωνα με ανάλυση του δικτύου CNN, η Τεχεράνη εγκαταλείπει σταδιακά την παραδοσιακή τακτική του «πολέμου δι’ αντιπροσώπων» (proxies) και των μυστικών επιχειρήσεων, επιλέγοντας πλέον την ευθεία στρατιωτική αντιπαράθεση.
Η νέα πυραυλική επίθεση του Ιράν εναντίον του Ισραήλ, η οποία σημειώνεται έπειτα από 100 ημέρες πολεμικών αναταράξεων —με 36 ημέρες ενεργών εχθροπραξιών και 64 ημέρες μιας εύθραυστης εκεχειρίας— γεννά σοβαρά ερωτήματα για τη σκοπιμότητα και το timing της Τεχεράνης.
Έκκληση για εθνική συσπείρωση απέναντι στις εξωτερικές πιέσεις και τις προσπάθειες αποσταθεροποίησης της χώρας απηύθυνε ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, υποστηρίζοντας ότι οι αντίπαλοι της Τεχεράνης έχουν μεταφέρει τη σύγκρουση από το στρατιωτικό στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο.
Η ρητορική κορυφαίων Ιρανών αξιωματούχων το τελευταίο διάστημα συνδέει άμεσα την πορεία των διαπραγματεύσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες με τον τερματισμό των επιθέσεων του Ισραήλ στον Λίβανο, προειδοποιώντας για σκληρά αντίποινα σε περίπτωση περαιτέρω κλιμάκωσης.
Το ημιεπίσημο πρακτορείο ειδήσεων Tasnim, επικαλούμενο πηγές της ιρανικής προεδρίας, μετέδωσε την Κυριακή (31/05/2026) ότι ο Πεζεσκιάν ασκεί κανονικά τα καθήκοντά του και το πρόγραμμά του εξελίσσεται χωρίς καμία τροποποίηση.
Το Iran International μεταδίδε, ότι ο Πρόεδρος της χώρας, Μασούντ Πεζεσκιάν, υπέβαλε την παραίτησή του στον Ανώτατο Ηγέτη, Αγιατολάχ Μοτζταμπά Χαμενεΐ.
Παρά την αίσθηση του Λευκού Οίκου ότι οι δύο πλευρές βρίσκονται κοντά σε συμβιβασμό, η απόσταση σε κομβικά ζητήματα παραμένει μεγάλη, με αιχμή του δόρατος το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και το χρονοδιάγραμμα αποδέσμευσης των παγωμένων ιρανικών κεφαλαίων.
Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, κατηγορεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ότι επιχειρούν να υπονομεύσουν την εσωτερική συνοχή της χώρας, επιδιώκοντας να αντισταθμίσουν, όπως αναφέρει, τις στρατιωτικές τους αποτυχίες.
Η προοπτική μιας διπλωματικής συμφωνίας για τον τερματισμό του πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν μπορεί να γεννά ελπίδες, ωστόσο η ανάλυση της ιστορίας και της συμπεριφοράς της Τεχεράνης αποδεικνύει ότι η απειλή της Ισλαμικής Δημοκρατίας δεν πρόκειται να εκλείψει.
. Η Τεχεράνη, η οποία από τις αρχές του έτους βρέθηκε αντιμέτωπη με τις μαζικότερες και πιο αιματηρές διαδηλώσεις των τελευταίων ετών λόγω της ακρίβειας, βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια ακόμη βαθύτερη κρίση, με τα περιθώρια αντοχής της να στενεύουν επικίνδυνα.
