Στο φόντο αυτής της κρίσης, οι αποκαλύψεις για την οικονομική αυτοκρατορία που ελέγχεται γύρω από τον Αλί Χαμενεΐ ενισχύουν την αίσθηση ενός παράλληλου συστήματος πλούτου και ασυλίας. Σε μια νομισματική κατάρρευση, τέτοιες δομές λειτουργούν ως δίχτυ ασφαλείας για την κορυφή, την ώρα που η κοινωνία βυθίζεται.
Η συνεχιζόμενη αιματοχυσία καθιστά ολοένα δυσκολότερο για τη διεθνή κοινότητα να αγνοεί τη δοκιμασία του ιρανικού λαού, όπως συνέβαινε επί δεκαετίες θεοκρατικής διακυβέρνησης.
Δραματικές διαστάσεις λαμβάνει η αιματηρή καταστολή των διαδηλώσεων στο Ιράν, σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την ώρα που η Ουάσιγκτον εμφανίζεται διχασμένη ανάμεσα στη διπλωματία και την πιθανότητα πιο άμεσης παρέμβασης.
Παρά το εκτεταμένο κύμα διαδηλώσεων στο Ιράν και τις συνεχιζόμενες διεθνείς πιέσεις, μέχρι στιγμής δεν διαφαίνονται ρήγματα στο εσωτερικό της πολιτικής και στρατιωτικής ελίτ που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κατάρρευση του καθεστώτος, εκτιμούν αναλυτές, διπλωμάτες και κυβερνητικές πηγές που μίλησαν στο Reuters.
Παρότι οι διαδηλώσεις στο Ιράν εμφανίζονται πλέον λιγότερο μαζικές και πιο «ήπιες» σε ένταση, το πραγματικό μέγεθος της ανθρωπιστικής τραγωδίας αρχίζει τώρα να αποκαλύπτεται.
Σύμφωνα με αναλύσεις της Wall Street Journal και του Atlantic, η Ισλαμική Δημοκρατία αντιμετωπίζει σήμερα τη βαθύτερη κρίση νομιμοποίησης από το 1979, με όρους που προσομοιάζουν σε προεπαναστατική συνθήκη.
