Παρά την έντονη αντίδραση της Ρωσίας και της Κίνας, οι ΗΠΑ κατάφεραν να υπερψηφιστεί (11-2) η συζήτηση για την Επιτροπή 1737, η οποία είναι αρμόδια για την επιβολή των διεθνών κυρώσεων κατά της Τεχεράνης
. Σύμφωνα με αναλύσεις, το Πεκίνο ακολουθεί μια στρατηγική «σταδιακής επέκτασης», που περιλαμβάνει στρατιωτικές ασκήσεις, συμφωνίες εξοπλισμών και ενίσχυση της ναυτικής του παρουσίας, ενώ ταυτόχρονα παρέχει έμμεση στήριξη σε περιφερειακούς συμμάχους, με κυριότερο το Ιράν.
Τα Στενά του Ορμούζ έχουν μετατραπεί σε μια επικίνδυνη εμπόλεμη ζώνη, αναγκάζοντας τους καπετάνιους των εμπορικών πλοίων να καταφύγουν σε πρωτοφανείς τακτικές επιβίωσης.
Με την ένταση στην περιοχή του Κόλπου να κλιμακώνεται επικίνδυνα, το Πεκίνο παίρνει θέση, με τον Υπουργό Εξωτερικών της Κίνας, Wang Yi, να πραγματοποιεί διαδοχικές τηλεφωνικές επικοινωνίες με την ηγεσία του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν.
Παρά το γεγονός ότι η θαλάσσια δίοδος αποτελεί το «κλειδί» για το 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης αργού πετρελαίου, η οικονομική πραγματικότητα του ίδιου του Ιράν καθιστά έναν τέτοιο αποκλεισμό μια πράξη αυτοκαταστροφής.
Η τρέχουσα σύγκρουση ΗΠΑ-Ισραήλ με το Ιράν δεν αποτελεί απλώς μια περιφερειακή ανάφλεξη, αλλά μια κομβική στιγμή που ενδέχεται να επαναπροσδιορίσει τις ισορροπίες ισχύος στον 21ο αιώνα.
Σε μια έντονη τοποθέτηση για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ο Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών, Γουάνγκ Γι, χαρακτήρισε τη σύρραξη ως μια ανθρωπιστική και πολιτική αποτυχία που δεν έπρεπε να είχε συμβεί ποτέ.
Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες εκτιμούν ότι η Κίνα ενδέχεται να εξετάζει το ενδεχόμενο παροχής βοήθειας προς το Ιράν, σύμφωνα με πληροφορίες που μεταδίδει το CNN.
Οι δηλώσεις του έρχονται λίγο μετά την αναφορά της Washington Post, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία φέρεται να παρέχει στο Ιράν πληροφορίες για αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Η Κίνα προχωρά σε δραστικές κινήσεις για τη θωράκιση της ενεργειακής της επάρκειας, ζητώντας από τα μεγάλα κρατικά και ιδιωτικά διυλιστήρια (όπως οι PetroChina και Sinopec) να διακόψουν άμεσα τις εξαγωγές ντίζελ και βενζίνης.
Η αυξανόμενη στρατιωτικοποίηση του θαλάσσιου διαδρόμου της Ερυθρά Θάλασσα μετατρέπει μια μέχρι πρότινος περιφερειακή ζώνη σε κομβικό σημείο του παγκόσμιου εμπορίου και της αντιπαράθεσης μεγάλων δυνάμεων.
Μετά από μια μακρά περίοδο καθημερινών υπερπτήσεων και ασφυκτικής στρατιωτικής πίεσης, οι αιθέρες γύρω από την Ταϊβάν παρουσιάζουν μια ασυνήθιστη εικόνα ηρεμίας τις τελευταίες εβδομάδες.
Σε μια κρίσιμη καμπή για την παγκόσμια γεωπολιτική σκηνή, η ηγεσία της Κίνας υπό τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ παρουσίασε το νέο πενταετές πλάνο, το οποίο σηματοδοτεί μια στρατηγική στροφή προς την πλήρη αυτονομία και την ισχυροποίηση της χώρας έναντι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η ένταση στη Μέση Ανατολή συνεχίζει να κλιμακώνεται, με το Ιράν και το Ισραήλ να ανταλλάσσουν σφοδρά πλήγματα, ενώ στο στόχαστρο της Τεχεράνης βρίσκονται πλέον και αμερικανικές εγκαταστάσεις σε χώρες του Κόλπου.
Το Ιράν υπήρξε τα τελευταία χρόνια βασικός σύμμαχος της Ρωσίας στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας, παρέχοντας drones τύπου Shahed, πυραύλους και πυρομαχικά που χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στο μέτωπο.
Ένα νέο μοντέλο άσκησης ισχύος φαίνεται να αναδύεται στη διεθνή σκηνή, με αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις που – σύμφωνα με το υποθετικό αυτό σενάριο – οδηγούν σε αλλαγή καθεστώτων μέσα σε λίγες ώρες ή ημέρες, χωρίς μακροχρόνιες στρατιωτικές κατοχές.
Η αμερικανική επίθεση κατά του Ιράν τοποθετεί τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ σε δύσκολη θέση, ενόψει της προγραμματισμένης συνάντησής του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στα τέλη Μαρτίου.
Η Κίνα αντέδρασε άμεσα και με αυστηρή ρητορική στις ενέργειες των Ηνωμένες Πολιτείες κατά του Ιράν, επαναλαμβάνοντας τη σταθερή θέση της περί σεβασμού της κυριαρχίας και μη παρέμβασης στα εσωτερικά άλλων κρατών.
