Σύμφωνα με τον Ρούμπιο, περίπου 23.000 ναυτικοί από 87 διαφορετικές εθνικότητες βρίσκονται εγκλωβισμένοι και απροστάτευτοι λόγω του ιρανικού αποκλεισμού, με τουλάχιστον δέκα εξ αυτών να έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του ισραηλινού Channel 12, ο Αμερικανός ηγέτης βρέθηκε την περασμένη Παρασκευή στα πρόθυρα του να διατάξει ένα νέο κύμα επιθέσεων, ωστόσο υπαναχώρησε την τελευταία στιγμή μετά από μια νέα ιρανική πρόταση για τον τερματισμό του πολέμου.
Σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τη γενίκευση της σύγκρουσης, η κυβέρνηση Τραμπ φέρεται να ενημέρωσε ιδιωτικά το Ιράν για την έναρξη της επιχείρησης «καθοδήγησης» πλοίων στα Στενά του Ορμούζ, ζητώντας από την Τεχεράνη να μην προβάλει αντίσταση.
Η Τεχεράνη απαιτεί από όλα τα διερχόμενα πλοία να ακολουθούν αποκλειστικά έναν συγκεκριμένο «διάδρομο» που η ίδια έχει ορίσει, ξεκαθαρίζοντας πως οποιαδήποτε απόκλιση από αυτή τη διαδρομή θα θεωρηθεί μη ασφαλής και θα αντιμετωπιστεί με δυναμικά μέσα.
Παρά το κλίμα έντασης και τις πρόσφατες στρατιωτικές εμπλοκές στην περιοχή του Κόλπου, η εύθραυστη εκεχειρία μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν τυπικά παραμένει σε ισχύ, με τις δύο πλευρές να αποφεύγουν προσώρας τη ρητή ανακοίνωση κατάρρευσής της.
Σε πλήρη συντονισμό βρίσκονται το Ισραήλ και οι ΗΠΑ, καθώς η εύθραυστη εκεχειρία με την Τεχεράνη φαίνεται να καταρρέει μετά την κλιμάκωση της έντασης στα Στενά του Ορμούζ.
Παρά το γεγονός ότι ο Λευκός Οίκος επιδίωξε μέσω μυστικών διαύλων να προειδοποιήσει το Ιράν να μην παρέμβει, η Τεχεράνη απάντησε με μπαράζ επιθέσεων από πυραύλους κρουζ, drones και ταχύπλοα εναντίον εμπορικών πλοίων και αμερικανικών δυνάμεων.
Η ένταση στα Στενά του Ορμούζ χτυπά «κόκκινο» μετά την έναρξη της αμερικανικής επιχείρησης «Project Freedom», η οποία αποσκοπεί στην απελευθέρωση των εκατοντάδων εγκλωβισμένων πλοίων και την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας.
Η τρέχουσα προσέγγιση της Ουάσιγκτον απέναντι στην Τεχεράνη χαρακτηρίζεται από ένα βαθύ δομικό σφάλμα, καθώς επιχειρεί να συνδυάσει την πολεμική ισχύ με τη διπλωματία σε ένα μοντέλο που ουσιαστικά μετατρέπει τη διαπραγμάτευση σε συνέχεια των εχθροπραξιών.
Σύμφωνα με ανάλυση της Wall Street Journal, το Ιράν επιστρέφει στη δοκιμασμένη στρατηγική της εργαλειοποίησης του πετρελαίου και της ναυσιπλοΐας, επιδιώκοντας όχι απαραίτητα το πλήρες σφράγισμα των Στενών του Ορμούζ, αλλά τη δημιουργία μιας κατάστασης διαρκούς επικινδυνότητας.
Παρά τον ιστορικό ανταγωνισμό (frenemies), ο μεγαλύτερος φόβος της Τουρκίας δεν είναι η ισχύς της Τεχεράνης, αλλά η πιθανή κατάρρευση του ιρανικού κράτους.
