Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Δεν μπορεί να πάρει τη συμφωνία που θέλει από το Ιράν, αλλά ούτε και να βρει μια συμβιβαστική λύση. Έτσι, πολλοί ειδικοί στην Ουάσιγκτον του προτείνουν τώρα το εξής: να σταματήσει τον πόλεμο, να μαζέψει τις αμερικανικές δυνάμεις και να αποχωρήσει, παρουσιάζοντας την όλη επιχείρηση ως επιτυχημένη.
Ως βασικά επιχειρήματα προβάλλονται οι παραδοχές του ίδιου του Τραμπ ότι τα αμερικανικά πλήγματα κατάφεραν να καθυστερήσουν το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης για μερικά χρόνια, καταφέροντας παράλληλα καίρια και συμβολικά χτυπήματα στην ηγεσία του καθεστώτος.
Επιπλέον, οι αναλυτές επισημαίνουν ότι, αν και ένα πυρηνικό Ιράν παραμένει ανεπιθύμητο, δεν αποτελεί άμεση υπαρξιακή απειλή για τις ΗΠΑ, οι οποίες διαθέτουν ένα σαφώς ανώτερο πυρηνικό οπλοστάσιο ικανό να λειτουργήσει αποτρεπτικά.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι ο τερματισμός του πολέμου και η άρση του ναυτικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια θα άνοιγαν τον δρόμο για την αποκατάσταση της διεθνούς ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ, ενδεχομένως μέσω ενός συστήματος διοδίων, το οποίο η διεθνής αγορά θα προτιμούσε σαφώς έναντι του σημερινού απόλυτου αδιεξόδου.
Ωστόσο, μια τέτοια υποχώρηση ενέχει σοβαρό πολιτικό κόστος για τον Αμερικανό πρόεδρο, καθώς θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως δείγμα αδυναμίας ή ανευθυνότητας, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Αυτός είναι ο λόγος που ο Τραμπ εμφανίζεται διστακτικός, παρά το γεγονός ότι ο χρόνος πιέζει ασφυκτικά τους Ρεπουμπλικάνους ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Από τη στιγμή που οι ΗΠΑ δεν έχουν πετύχει μια ολοκληρωτική στρατιωτική νίκη, είναι σαφές ότι οποιαδήποτε διπλωματική διευθέτηση απαιτεί αμοιβαίες παραχωρήσεις.
Οι θιασώτες της άμεσης αποχώρησης επιμένουν ότι αυτή η κίνηση θα «ανακάτευε την τράπουλα» σε μια βαλτωμένη σύγκρουση, αποτελώντας τη βέλτιστη δυνατή λύση στην παρούσα φάση.
Η προσέγγιση αυτή βρίσκει προφανώς αντίθετα τα «γεράκια» της Ουάσιγκτον, που πιέζουν για επανέναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων με σκοπό την πλήρη εξασθένιση της Τεχεράνης απέναντι στις αμερικανικές και ισραηλινές πιέσεις.
Προς το παρόν, ο Τραμπ τηρεί στάση αναμονής ανάμεσα στις δύο σχολές σκέψης, ποντάροντας σε έναν πόλεμο φθοράς μέσω του οικονομικού αποκλεισμού των ιρανικών λιμανιών.
Οι επικριτές του, εντούτοις, προειδοποιούν ότι η παράταση της τρέχουσας κατάστασης χωρίς άβολες υποχωρήσεις κινδυνεύει τελικά να εγκλωβίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μια θέση πολύ χειρότερη από εκείνη στην οποία βρίσκονταν πριν από την έναρξη των εχθροπραξιών.