Τουρκία: Η Τουρκία είναι επίσημα γνωστή ως Δημοκρατία της Τουρκίας ή Τουρκική Δημοκρατία (Τουρκικά: Türkiye Cumhuriyeti, μτγ: Τιούρκιγιε Τζουμχουριετί, ΔΦΑ: tyrkije d͡ʒumhurijeti). Είναι μια αναπτυσσόμενη χώρα που βρίσκεται στη νοτιοδυτική Ασία, με ένα μικρό (3%) τμήμα της επικράτειάς της (Ανατολική Θράκη) στη νοτιοανατολική Ευρώπη. Μέχρι το 1922, η χώρα ήταν το κέντρο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Τουρκία συνορεύει με οκτώ χώρες: δυτικά με την Ελλάδα, βορειοδυτικά με τη Βουλγαρία, ανατολικά με τη Γεωργία, την Αρμενία, το Ιράν και το θύλακα Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν και νοτιοανατολικά με το Ιράκ και τη Συρία. Νότια είναι η Μεσόγειος Θάλασσα, δυτικά το Αιγαίο Πέλαγος και βόρεια ο Εύξεινος Πόντος.
Η θέση της Τουρκίας στο σταυροδρόμι Ευρώπης και Ασίας την καθιστά χώρα σημαντικής γεωστρατηγικής σημασίας. Το 1984 το ΡΚΚ (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν), μια Κουρδική αποσχιστική ομάδα, ξεκίνησε μια εκστρατεία ανταρσίας κατά της τουρκικής κυβέρνησης, που μέχρι σήμερα έχει στοιχίσει πάνω από 40.000 ανθρώπινες ζωές, πάντως αυτή τη στιγμή (Δεκέμβριος 2013) είναι σε εξέλιξη μια ειρηνευτική διαδικασία. Μετά τη φιλελευθεροποίηση της τουρκικής οικονομίας τη δεκαετία του 1980 η χώρα έχει πετύχει εντονότερη οικονομική ανάπτυξη και μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα. Στις 21 Ιουνίου 2014 η Κυβέρνηση Ερντογάν ψήφισε έναν νέο νόμο ο οποίος απαγόρευε στις γυναίκες να συμμετέχουν στις ένοπλες δυνάμεις. Τη νύχτα 15 προς 16 Ιουλίου 2016 εκδηλώθηκε απόπειρα πραξικόπηματος.
Η τουρκική ηγεσία, μην περιοριζόμενη πλέον στις γνωστές, ανυπόστατες διεκδικήσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας» που απειλούν ευθέως τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, επεκτείνει αυθαίρετα την έννοια της πατρίδας, μιλώντας για «Ουράνια Πατρίδα», «Κυβερνοπατρίδα» και «Διαστημική Πατρίδα».
Μια αλλαγή στρατηγικής σημειώνεται στις σχέσεις της Γαλλίας με την Τουρκία, καθώς το Παρίσι εμφανίζεται πλέον διατεθειμένο να συζητήσει την πώληση του προηγμένου γαλλοϊταλικού αντιαεροπορικού συστήματος SAMP/T στην Άγκυρα, παραμερίζοντας τις πολυετείς πολιτικές του ενστάσεις.
Η τουρκική πλευρά παρακολουθεί στενά την παρουσία του Ισραήλ από τη Συρία μέχρι την Αλεξανδρούπολη και, ανάλογα με τη στάση που θα τηρήσει η Ουάσιγκτον, σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της, στις οποίες περιλαμβάνεται και η προώθηση του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Σε αυτό το ρευστό περιβάλλον, σκεπτικισμός καταγράφεται και για τη στάση της ΕΕ, η οποία μέσω πρόσφατων επισκέψεων κορυφαίων αξιωματούχων (Κάλας, Κος, Μπρούνερ) δείχνει να αναζητά ένα μοντέλο σχέσεων με την Άγκυρα όπου οι αμυντικές προτεραιότητες διαχωρίζονται πλήρως από την ενταξιακή της πορεία.
Η Ουκρανία, η Ρουμανία και το Αζερμπαϊτζάν επέλεξαν να συνταχθούν πλήρως με την Τουρκία, στηρίζοντας μια τροπολογία που αποσκοπούσε στην έμμεση διεθνή αναβάθμιση και νομιμοποίηση του ψευδοκράτους.
Η ελληνική πλευρά διαμηνύει σε όλους τους τόνους ότι επιθυμεί τη διατήρηση των ήρεμων νερών με τη γείτονα, ωστόσο θέτει ως απαράβατο όρο τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου, τονίζοντας ότι μια υποψήφια προς ένταξη χώρα στην Ε.Ε. δεν μπορεί να απειλεί μέλη της.
Η Άγκυρα αυτοπαρουσιάζεται ως το απόλυτο «πρότυπο» συμμάχου που χρειάζεται η Δύση, προβάλλοντας επιδεικτικά την εγχώρια πολεμική της βιομηχανία και την εμπειρία της σε πολλαπλά γεωγραφικά μέτωπα.
Ένα ιδιαίτερο πανό έκανε την εμφάνισή του στη γέφυρα του Κεράτιου Κόλπου στην Κωνσταντινούπολη, εκφράζοντας τη διαμαρτυρία μερίδας πολιτών κατά του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, λίγα εικοσιτετράωρα πριν από την επίσημη άφιξή του στη χώρα για τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ (7-8 Ιουλίου).
Δύο εκτενείς αναλύσεις από τη γαλλική γεωπολιτική επιθεώρηση Le Grand Continent και τη βρετανική Telegraph συγκλίνουν στο ότι η χώρα του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παραμένει γεωπολιτικά αναντικατάστατη για τη Δύση, προκαλώντας ωστόσο βαθιά ανησυχία με τη στροφή της προς τον αυταρχισμό.
Πολιτική θύελλα έχει ξεσπάσει στη Γερμανία μετά τις εμπρηστικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ο οποίος κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο CNN Turk χαρακτήρισε το Ισραήλ βάρος και πρόβλημα για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Σύμφωνα με αποκαλύψεις του Ισραηλινού δημοσιογράφου Ρόι Κάι, το ζήτημα συζητήθηκε στο παρασκήνιο της πρόσφατης Συνόδου των G7 στο Παρίσι, όπου ο Σύρος Υπουργός Οικονομικών, Γιασέρ Μπαρνίγια, εκπροσωπώντας τη νέα κυβέρνηση του Άχμαντ αλ-Σαράα και έχοντας την υποστήριξη της Άγκυρας, πρότεινε τη μεταβολή της αρχικής διαδρομής.
Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η πραγματικότητα απέχει πολύ από την εικόνα ενός αρραγούς αντιτουρκικού μετώπου, οδηγώντας έμπειρα στελέχη να μιλούν ακόμη και για το ενδεχόμενο τέλους του Hellenic Caucus με τη μορφή που το γνωρίζαμε.
Ενόψει της συνόδου του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η πρόσφατη δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι η Τουρκία θα χαρεί πολύ για ένα δώρο που θα λάβει έχει σαφώς προβληματίσει τους Ισραηλινούς.
Αν το πρόγραμμα αυτής της δεκαήμερης κρουαζιέρας στη Μεσόγειο δεν το εμπόδιζαν τα «ηθικά πρότυπα» και οι «οικογενειακές αξίες» των τουρκικών αρχών, περίπου 1.900 ταξιδιώτες, κυρίως από τις ΗΠΑ
Η ιδιαίτερα στενή σχέση των δύο ηγετών αναδεικνύεται, σύμφωνα με την αμερικανική εφημερίδα, σε βασικό παράγοντα που ενισχύει τον γεωπολιτικό ρόλο της Τουρκίας και αμβλύνει τη δυτική κριτική απέναντι στην Άγκυρα.
Η «επίσημη» Τουρκία προβάλλει την εικόνα μιας χώρας που σημειώνει εντυπωσιακή πρόοδο σε όλα τα επίπεδα και διαφυλάσσει στο ακέραιο τη δημοκρατία της. Ωστόσο, τα γεγονότα δεν εξελίσσονται πάντα όπως θα ήθελε να τα παρουσιάζει ο Τούρκος πρόεδρος.
Δριμεία επίθεση κατά της κυβέρνησης του Ισραήλ εξαπέλυσε ο πρόεδρος της Τουρκίας χαρακτηρίζοντάς την «εθισμένη στον πόλεμο» και κατηγορώντας την ότι τροφοδοτεί την ένταση στη Μέση Ανατολή.
Ο Τούρκος πρόεδρος επιδιώκει να αξιοποιήσει τη σύνοδο για να πετύχει την άρση των περιορισμών στο εμπόριο όπλων και να εισχωρήσει βαθύτερα στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.
