Σύμφωνα με πληροφορίες του Politico, η πρωτοβουλία αποδίδεται στην κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία εξετάζει τρόπους επιβράβευσης ή πίεσης χωρών ανάλογα με τη στήριξή τους στις αμερικανικές επιχειρήσεις.
Παρά τις κολοσσιαίες επενδύσεις σε σύγχρονα οπλικά συστήματα, η απουσία ενός κοινού μηχανισμού πρόβλεψης και ανάλυσης απειλών αφήνει τις χώρες της περιοχής εκτεθειμένες σε υβριδικές επιχειρήσεις και ψυχολογικό πόλεμο, την ώρα που η εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες αποδεικνύεται όλο και πιο επισφαλής.
Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ εξαπέλυσε αιχμές κατά συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών, υπογραμμίζοντας την ανάγκη μεγαλύτερης στρατιωτικής εμπλοκής από πλευράς τους. Με χαρακτηριστική αναφορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, σημείωσε ότι «κάποτε υπήρχε ένα ισχυρό Βασιλικό Ναυτικό», καλώντας εμμέσως άλλες χώρες να αναλάβουν αυξημένο ρόλο στις επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις της πρώην αξιωματούχου του Πενταγώνου Ελέιν Μακ Κάσκερ, το συνολικό κόστος των απωλειών και της αντικατάστασης εξοπλισμού κατά τις πρώτες τρεις εβδομάδες των συγκρούσεων κυμαίνεται μεταξύ 1,4 και 2,9 δισ. δολαρίων. Μεταξύ των σοβαρότερων ζημιών συγκαταλέγεται πλήγμα σε ραντάρ σε αμερικανική βάση στο Κατάρ.
Ο πρόεδρος Τραμπ, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επανεξέτασης της συμμετοχής της χώρας του στο ΝΑΤΟ, ασκώντας έντονη κριτική στους συμμάχους για τη στάση τους απέναντι στον πόλεμο κατά του Ιράν.
Η στρατιωτική σύγκρουση στο Ιράν, μετά τις δύο πρώτες εβδομάδες επιχειρήσεων, αναδεικνύει μια ξεκάθαρη υπεροχή των δυνάμεων των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ωστόσο η τελική έκβαση παραμένει αβέβαιη.
Ο Ντόναλντ Τραμπ κλιμακώνει την πίεση προς τους συμμάχους των ΗΠΑ, απαιτώντας ενεργή στρατιωτική εμπλοκή για την επαναλειτουργία των Στενών του Ορμούζ.
Σύμφωνα με πηγές, ο τρόπος λήψης αποφάσεων του Τραμπ αποκλίνει από την παραδοσιακή διαδικασία χάραξης εξωτερικής πολιτικής, καθώς συχνά δεν εμπλέκονται οι αρμόδιες υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας
Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά την παρουσία του στο Νταβός, να έκανε βήμα πίσω τόσο στο ζήτημα της επιβολής δασμών στις ευρωπαϊκές χώρες όσο και στη χρήση βίας για τη Γροιλανδία, ωστόσο η ομιλία του στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ δεν ξέφυγε από το γνώριμο ύφος αντιπαραθέσεων και αιχμών – προς συμμάχους και μη.
Σε συνέντευξή του στο δίκτυο Fox News, ο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι τα συμμαχικά στρατεύματα «έμεναν πίσω» και απέφευγαν την πρώτη γραμμή του μετώπου, προσθέτοντας χαρακτηριστικά πως οι ΗΠΑ ουδέποτε χρειάστηκαν πραγματικά τη βοήθειά τους.
Από τη Συρία και το Ιράν μέχρι την Κούβα, καθεστώτα που για χρόνια στήριξαν τη στρατηγική τους στη στενή σχέση με το Κρεμλίνο διαπιστώνουν τους τελευταίους 13 μήνες ότι η ρωσική υποστήριξη απουσιάζει ακριβώς τη στιγμή που θα τη χρειάζονταν περισσότερο.
Η Μόσχα έχει καταφέρει να ελέγξει μόνο περιορισμένα εδάφη στην Ουκρανία, με κόστος περίπου 1,1 εκατ. Ρώσων νεκρών και τραυματιών, ενώ εσωτερικά η χώρα αντιμετωπίζει αυξανόμενη αναστάτωση
Το γεγονός αυτό, του τεράστιου δηλαδή αριθμού νεκρών, τραυματιών και αστέγων, μεταξύ των αμάχων, έσπευσαν άμεσα να εκμεταλλευτούν στον τομέα της προπαγάνδας, τόσο η κατοχική κυβέρνηση των δοσιλόγων του Ι.Ράλλη, όσο και οι Γερμανοί, καθώς αναφέρθηκε στον ημερήσιο (ελεγχόμενο απολύτως από τον Γκαίμπελς) τύπο της πατρίδος τους.
Ο ίδιος εξέφρασε την απογοήτευσή του για την ταχύτητα των εξελίξεων, σημειώνοντας πως το να «φρενάρουν» πιθανές αμερικανικές κυρώσεις με την αξίωση να κάνουν την πρώτη κίνηση οι χώρες της Ευρώπης, ισοδυναμεί με «επιβράδυνση της πίεσης προς τον Πούτιν».
Ένα χάσμα έχει δημιουργηθεί μεταξύ των ΗΠΑ και διαχρονικών συμμάχων τους σχετικά με το μέλλον της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης, αναφέρει σε ανάλυσή του το BBC.
Στις 8 Μαΐου 1945, η Ναζιστική Γερμανία, μετά από σχεδόν πενταετείς αιματηρότατες συγκρούσεις, συνθηκολογεί άνευ όρων στους νικητές Συμμάχους και έτσι τελειώνει ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος (Β’ΠΠ) στην Ευρώπη.
Στις 13-15 Φεβρουαρίου 1945 οι Σύμμαχοι βομβάρδισαν ανηλεώς, επί τριήμερο, ημέρα και νύχτα, την πανέμορφη και ιστορική πόλη της Δρέσδης, η οποία πέραν του ότι ήταν ένας σημαντικός οδικός και σιδηροδρομικός κόμβος, δεν είχε άλλα «σημεία στρατηγικού ενδιαφέροντος», όπως θα λέγαμε σήμερα, καθώς δεν είχε εργοστάσια, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, αποθήκες καυσίμων και πυρομαχικών κλπ.
