Η Τουρκία επιχειρεί επανατοποθέτηση στον ενεργειακό χάρτη της Ανατολικής Μεσογείου, αναπτύσσοντας ένα σύνθετο δίκτυο συμφωνιών και πρωτοβουλιών με έντονο γεωπολιτικό αποτύπωμα.
Κεντρικό ρόλο στη στρατηγική αυτή κατέχουν τα σχέδια για γεωτρήσεις και σεισμικές έρευνες στη Λιβύη, τα οποία εντάσσονται σε μια ευρύτερη επιδίωξη ενίσχυσης της επιρροής της Άγκυρας από τη Βόρεια Αφρική έως τη Νότια Ασία.
Οι ενεργειακές συνεργασίες που έχει συνάψει με χώρες όπως η Λιβύη, το Πακιστάν, η Σομαλία, η Αίγυπτος και η Σαουδική Αραβία λειτουργούν ως πολλαπλασιαστής ισχύος για την τουρκική παρουσία στην περιοχή. Τουρκικά δημοσιεύματα υπογραμμίζουν ότι οι συμφωνίες αυτές θωρακίζουν τη διαπραγματευτική θέση της χώρας, κάνοντας λόγο για εκτεταμένο πρόγραμμα γεωτρήσεων σε πέντε κράτη και αναδεικνύοντας τη φιλοδοξία της ενεργειακής της διπλωματίας.
Ιδιαίτερη σημασία αποδίδεται και στην επενδυτική συμφωνία ύψους 2 δισ. δολαρίων με τη Σαουδική Αραβία στον τομέα της ηλιακής ενέργειας, αλλά και στη σταδιακή εξομάλυνση των σχέσεων με την Αίγυπτο. Η ενεργειακή σύμπλευση Άγκυρας–Καΐρου εκτιμάται ότι μπορεί να επηρεάσει ευρύτερα την ασφάλεια και τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.
Στο επίκεντρο των επόμενων κινήσεων βρίσκεται η Λιβύη, όπου αναμένεται νέος γύρος αδειοδοτήσεων. Η Τουρκία προετοιμάζεται να διεκδικήσει ενεργό ρόλο σε νέα έργα υδρογονανθράκων, επιδιώκοντας να καταστήσει τη λιβυκή επικράτεια κομβικό πυλώνα της ενεργειακής της στρατηγικής για το 2026.
Παράλληλα, δρομολογούνται σεισμικές έρευνες όχι μόνο στη Μεσόγειο αλλά και στον Ινδικό Ωκεανό, με πιθανή αποστολή των ερευνητικών σκαφών «Ορούτς Ρέις» ή «Μπαρμπαρός Χαϊρεντίν Πασά» στο Πακιστάν, επεκτείνοντας το επιχειρησιακό αποτύπωμα της Άγκυρας σε ένα ολοένα διευρυνόμενο γεωγραφικό πεδίο.