Συνάντηση κορυφής ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναμένεται να πραγματοποιηθεί στο προεδρικό μέγαρο της Άγκυρας, την παραμονή της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Αν και ο επίσημος στόχος είναι ο συντονισμός των δύο χωρών εντός της Συμμαχίας, οι δύο ηγέτες θα κληθούν να διαχειριστούν μια σειρά από ακανθώδη ζητήματα.
Η τουρκική πλευρά προετοιμάζεται για μια εκτενή επαφή που θα ξεκινήσει με κατ’ ιδίαν συνομιλίες και θα συνεχιστεί σε επίπεδο αντιπροσωπειών, με την προσδοκία η συνάντηση αυτή να εξελιχθεί σε μια στρατηγική σύνοδο που θα καθορίσει το πλαίσιο μιας νέας εποχής στις διμερείς σχέσεις.
Στην κορυφή των τουρκικών προτεραιοτήτων βρίσκεται η αμυντική βιομηχανία και η ασφάλεια. Το πιο επείγον ζητούμενο για την Άγκυρα είναι η εξασφάλιση περισσότερων από 80 αμερικανικών κινητήρων F110 της General Electric, οι οποίοι κρίνονται αναγκαίοι για την παραγωγή των πρώτων 40 εγχώριων μαχητικών αεροσκαφών Kaan.
Παρά το γεγονός ότι η συγκεκριμένη πώληση είχε κολλήσει στο Κογκρέσο λόγω των πιέσεων από το ελληνικό και το ισραηλινό λόμπι, πληροφορίες αναφέρουν ότι ο πρόεδρος Τραμπ προτίθεται τώρα να χρησιμοποιήσει την εξουσία του για να παρακάμψει τους νομοθέτες.
Παράλληλα, η Άγκυρα επιδιώκει να ανοίξει ξανά τη συζήτηση για το πρόγραμμα των F-35, από το οποίο αποκλείστηκε το 2019 λόγω της αγοράς των ρωσικών S-400, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι η πλήρης επιστροφή σε αυτό απαιτεί χρόνο.
Ένα από τα πιο σύνθετα σημεία της συνάντησης θα είναι η περιφερειακή γεωπολιτική κατάσταση, καθώς η Τουρκία αντιμετωπίζει το Ισραήλ ως βασική απειλή για τα εθνικά της συμφέροντα.
Ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, ξεκαθάρισε πρόσφατα ότι η χώρα του δεν πρόκειται να διστάσει σε καμία σύγκρουση, ενώ η Άγκυρα παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τη στρατιωτική συνεργασία του Ισραήλ με την Ελλάδα και την Κύπρο, καθώς και τη σχεδιαζόμενη εγκατάσταση ισραηλινών οπλικών συστημάτων σε νησιά.
Αναλυτές σημειώνουν ότι η τουρκική πλευρά παρακολουθεί στενά την παρουσία του Ισραήλ από τη Συρία μέχρι την Αλεξανδρούπολη και, ανάλογα με τη στάση που θα τηρήσει η Ουάσιγκτον, σχεδιάζει τις επόμενες κινήσεις της, στις οποίες περιλαμβάνεται και η προώθηση του νομοσχεδίου για τη «Γαλάζια Πατρίδα».
Η σχέση των δύο προέδρων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε μια κοινή «συναλλακτική» αντίληψη για την πολιτική.
Ο Ερντογάν ποντάρει στην ικανότητά του να προσφέρει οικονομικά ανταλλάγματα, όπως μεγάλες αμυντικές παραγγελίες ή τη διευκόλυνση αμερικανικών επενδύσεων, ενώ παράλληλα εκμεταλλεύεται την τουρκική ετοιμότητα για στρατιωτική συνδρομή σε περιοχές όπου το αμερικανικό ενδιαφέρον υποχωρεί, όπως στην Αφρική.
Επιπλέον, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Άγκυρα προβάλλει στον Λευκό Οίκο τη θετική στάση της Τουρκίας κατά τις επιχειρήσεις εναντίον του Ιράν και τον ευρύτερο ρόλο της από τον Καύκασο μέχρι τη Σομαλία.
Παρά το θετικό κλίμα, η στρατηγική αυτή εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τον Τούρκο πρόεδρο. Η λειτουργική σχέση που έχει αναπτύξει με τον Τραμπ δημιουργεί υψηλές προσδοκίες, εγκλωβίζοντας τον Ερντογάν στην υποχρέωση να πιστοποιεί διαρκώς ότι δεν θα αποκλίνει από τις αμερικανικές επιθυμίες.
Την ίδια στιγμή, παραμένει άγνωστο αν ο Τραμπ θα καταφέρει τελικά να προωθήσει αποτελεσματικά τις αποφάσεις του στο εσωτερικό των ΗΠΑ, καθώς η αμερικανική γραφειοκρατία, τα αρμόδια υπουργεία και η ισχυρή επιρροή του Ισραήλ στη νομοθετική εξουσία συνεχίζουν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι στο περιθώριο της επικείμενης Συνόδου έχουν γίνει διερευνητικές επαφές και για μια πιθανή συνάντηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, χωρίς ωστόσο να έχει οριστικοποιηθεί κάποιο ραντεβού μέχρι στιγμής.