Η στρατηγική επιλογή της Τουρκίας να επενδύσει μαζικά στην πυρηνική ενέργεια προκαλεί έντονο προβληματισμό στο Ισραήλ, καθώς αναλυτές προειδοποιούν ότι οι πολιτικές υποδομές που αναπτύσσονται σήμερα θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για μελλοντικές στρατιωτικές εφαρμογές.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Israel Hayom (03/02/26), το Τελ Αβίβ παρακολουθεί στενά τη συσσώρευση τεχνογνωσίας από την Άγκυρα, εκτιμώντας ότι το γεωστρατηγικό τοπίο στην περιοχή βρίσκεται σε φάση ριζικής μεταβολής.
Το χρονικό της αμφισβήτησης
Αν και η Τουρκία παραμένει συμβατικά δεσμευμένη στη Συνθήκη Μη Διάδοσης Πυρηνικών Όπλων και φιλοξενεί αμερικανικά πυρηνικά στο Ιντσιρλίκ, η ρητορική της ηγεσίας της έχει αλλάξει δραματικά. Τόσο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο και ο υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν έχουν χαρακτηρίσει το υπάρχον διεθνές πλαίσιο «άδικο», υποστηρίζοντας το δικαίωμα της χώρας να μην αποκλείεται από τη δυνατότητα απόκτησης πυρηνικής ισχύος.
Ακούγιου: Ενέργεια ή κάτι παραπάνω;
Στο επίκεντρο της ανησυχίας βρίσκεται ο πυρηνικός σταθμός στο Ακούγιου, ένα γιγαντιαίο έργο 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων που υλοποιείται από τη ρωσική Rosatom.
Αν και επισήμως το εργοστάσιο θα καλύπτει το 10% των ενεργειακών αναγκών της χώρας, η δημιουργία μιας εγχώριας βιομηχανικής βάσης και η εκπαίδευση ανθρώπινου δυναμικού στον πυρηνικό τομέα θεωρούνται από τους Ισραηλινούς αναλυτές ως «στρατηγικό βάθος» που μπορεί να αξιοποιηθεί για την ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος της Άγκυρας σε βάθος χρόνου.
Η «Πυρηνική Γέφυρα» με το Πακιστάν
Ένας επιπλέον παράγοντας που εντείνει την καχυποψία είναι η στενή στρατιωτική προσέγγιση της Τουρκίας με το Πακιστάν. Η συνεργασία με τη μοναδική μουσουλμανική πυρηνική δύναμη εκτιμάται ότι μπορεί να προσφέρει στην Άγκυρα κρίσιμη πρόσβαση σε απαγορευμένη τεχνογνωσία, επιταχύνοντας τις δικές της φιλοδοξίες στο πλαίσιο του «νεο-οθωμανικού» οράματος για περιφερειακή κυριαρχία.
Για το Ισραήλ, η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί απλώς ένα ενεργειακό ζήτημα, αλλά μια δυνητική ανατροπή της ισορροπίας δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο. Η προοπτική μιας Τουρκίας με πυρηνική αυτονομία αναγκάζει την Ιερουσαλήμ να ενσωματώσει νέα δεδομένα στον μακροπρόθεσμο αμυντικό της σχεδιασμό, προετοιμαζόμενη για μια εποχή όπου η διπλωματία και η αποτροπή θα διεξάγονται υπό την πίεση του πυρηνικού ανταγωνισμού.