Στις 7 και 8 Ιουλίου, το προεδρικό μέγαρο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Άγκυρα θα μετατραπεί στο επίκεντρο της διεθνούς διπλωματίας, καθώς θα φιλοξενήσει την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ.
Στο παρασκήνιο αυτής της συνάντησης, η τουρκική κυβέρνηση συνεχίζει να εφαρμόζει μια φαινομενικά αντιφατική τακτική, αφού εξαπολύει σφοδρές επιθέσεις κατά της Ουάσιγκτον, ενώ την ίδια στιγμή εξασφαλίζει πρόσβαση στην κορυφαία αμερικανική αεροδιαστημική τεχνολογία.
Σύμφωνα με τον ισραηλινό αναλυτή και πρώην σύμβουλο του Υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, Γκρεγκ Ρόμαν, δεν πρόκειται για πολιτική σύγχυση, αλλά για ένα καλά μελετημένο σχέδιο με ορίζοντα δεκαετιών.
Η Άγκυρα χρησιμοποιεί την τακτική εξάρτησή της από τα αμερικανικά συστήματα ως το αναγκαίο τίμημα προκειμένου να χτίσει τη δική της πλήρη στρατηγική και αμυντική αυτονομία.
Η αντιδυτική ρητορική της Άγκυρας
Αυτή η προσέγγιση υποστηρίζεται οριζόντια από την τουρκική πολιτική ηγεσία, τη γραφειοκρατία και τις φιλοκυβερνητικές δεξαμενές σκέψης, οι οποίες συστηματικά καλλιεργούν ένα έντονα αντιδυτικό κλίμα. Ενδεικτικά, ο κυβερνητικός εταίρος Ντεβλέτ Μπαχτσελί χαρακτηρίζει τις αμερικανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή ως προστάτες της τρομοκρατίας, ενώ ο αντιπρόεδρος του AKP, Σουλεϊμάν Σοϊλού, κατηγορεί ευθέως τις ΗΠΑ για το πραξικόπημα του 2016.
Παράλληλα, κορυφαία τουρκικά ινστιτούτα παρουσιάζουν στις αναλύσεις τους τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ως μια παγκόσμια χωροφυλακή που παρακμάζει, κατηγορώντας τις για χρηματοδότηση Κούρδων ανταρτών και για κάλυψη των ενεργειών του Ισραήλ. Από την πλευρά του, ο ίδιος ο Ερντογάν ελίσσεται με χαρακτηριστική ευκολία ανάμεσα στις εμπρηστικές δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση και στις ψύχραιμες, ρεαλιστικές διαπραγματεύσεις με τη Δύση, όταν διακυβεύονται εξοπλιστικά προγράμματα.
Η Αμερικανική «σκάλα» και το αεροπορικό Μειονέκτημα στο Αιγαίο
Η Τουρκία έχει κάνει σημαντικά βήματα στην εγχώρια παραγωγή, αναπτύσσοντας drones όπως το Bayraktar TB2 και τις κορβέτες του προγράμματος MILGEM, όμως το μεγάλο της τεχνολογικό αγκάθι παραμένει η κατασκευή κινητήρων για μαχητικά αεροσκάφη. Το πρωτότυπο του τουρκικού μαχητικού πέμπτης γενιάς, KAAN, πετά αυτή τη στιγμή αποκλειστικά χάρη σε κινητήρες της General Electric.
Καθώς η ανάπτυξη ενός καθαρά τουρκικού κινητήρα απαιτεί τουλάχιστον μία δεκαετία, η Άγκυρα χρειάζεται την αμερικανική τεχνολογία ως γέφυρα για να μην καταρρεύσει το πρόγραμμα. Όπως σημειώνει ο Ρόμαν, η Τουρκία χρησιμοποιεί τα αμερικανικά εξαρτήματα σαν μια σκάλα που νοικιάζει σήμερα για να ξεπεράσει τις αδυναμίες της, με απώτερο σκοπό να εκτοπίσει μελλοντικά την αμερικανική επιρροή από την περιοχή.
Η ανάγκη της Άγκυρας να επιταχύνει τα εξοπλιστικά της προγράμματα γίνεται ακόμη πιο πιεστική λόγω των δεδομένων στο Αιγαίο. Η ελληνική Πολεμική Αεροπορία ενισχύεται ραγδαία με τα αναβαθμισμένα F-16 Viper και τα γαλλικά Rafale, αποκτώντας ξεκάθαρη ποιοτική υπεροχή με ορίζοντα το 2030. Αν η Τουρκία απωλέσει την αεροπορική υπεροχή, τότε ολόκληρο το αναθεωρητικό ναυτικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» καθίσταται πρακτικά ανεφάρμοστο.