Η πρόσφατη αναχαίτιση ιρανικού βαλλιστικού πυραύλου πάνω από τον τουρκικό εναέριο χώρο από δυνάμεις του ΝΑΤΟ —η τέταρτη μέσα σε έναν μήνα— υπογραμμίζει με τον πιο εμφατικό τρόπο τη συνεχιζόμενη εξάρτηση της Άγκυρας από τους συμμάχους της για την αντιβαλλιστική της προστασία.
Σύμφωνα με το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας, η εξουδετέρωση του πυραύλου επιτεύχθηκε από ναυτικές μονάδες της Συμμαχίας στην Ανατολική Μεσόγειο, με πληροφορίες να κάνουν λόγο για τη χρήση πανάκριβων αμερικανικών συστημάτων SM-3 από αντιτορπιλικά των ΗΠΑ.
Παρά τις προσπάθειες της Τουρκίας να αναπτύξει έναν εγχώριο «Ατσάλινο Θόλο», οι ειδικοί επισημαίνουν ότι τα εγχώρια συστήματα, όπως το Siper, δεν διαθέτουν ακόμη τις προηγμένες ικανότητες των Patriot PAC-3 ή των THAAD για την αντιμετώπιση βαλλιστικών απειλών.
Η Άγκυρα, η οποία ιστορικά βασίζεται σε ξένες συστοιχίες Patriot σε περιόδους κρίσεων (όπως στον Πόλεμο του Κόλπου και τον συριακό εμφύλιο), ενισχύει τώρα την άμυνά της στα Άδανα με επιπλέον νατοϊκά μέσα, την ώρα που το ρωσικό σύστημα S-400 παραμένει στο περιθώριο.
Η επιλογή της Τουρκίας να προμηθευτεί τους S-400 το 2019 αποδείχθηκε στρατηγικό αδιέξοδο, καθώς οδήγησε στην αποβολή της από το πρόγραμμα των μαχητικών F-35, ενώ το σύστημα δεν χρησιμοποιήθηκε ούτε στις πρόσφατες επιθέσεις, καθώς κρίθηκε λιγότερο συμβατό και αποτελεσματικό από τα μέσα του ΝΑΤΟ.
Στο παρασκήνιο, πληθαίνουν οι πληροφορίες ότι η Άγκυρα αναζητά τρόπο να «απαλλαγεί» από τους ρωσικούς πυραύλους —ακόμη και επιστρέφοντάς τους— προκειμένου να εξομαλύνει τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον, να αποκτήσει τα F-35 και να ανοίξει τον δρόμο για την αγορά κορυφαίων αμερικανικών αντιβαλλιστικών συστημάτων που θα θωρακίσουν οριστικά τον εναέριο χώρο της.