Όταν η Ελίφ Εράλπ ήταν μόλις δέκα ετών, έπειθε τους φίλους της να ζωγραφίζουν αφίσες για την προστασία του περιβάλλοντος. Μεγαλώνοντας από γονείς που έφτασαν στη Γερμανία ως πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία, οι διαδηλώσεις και η διεκδίκηση της δικαιοσύνης ήταν για εκείνη τρόπος ζωής.
Σήμερα, τρεις δεκαετίες μετά, η 45χρονη νομικός ετοιμάζεται να περάσει το κατώφλι του δημαρχείου του Βερολίνου, γράφοντας μια διπλή ιστορική πρωτιά: είναι η πρώτη φορά μετά την επανένωση του 1990 που η γερμανική πρωτεύουσα εκλέγει δήμαρχο από το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke), αλλά και την πρώτη φορά που τα ηνία της πόλης αναλαμβάνει μια γυναίκα με τουρκική καταγωγή.
Η εκλογική της νίκη δεν ήταν τυχαία. Η Εράλπ επέλεξε να κατέβει στις γειτονιές, να χτυπήσει πόρτες και να μιλήσει για τα προβλήματα που πραγματικά καίνε τους Βερολινέζους — τα ενοίκια που έχουν φτάσει στον θεό, τις ακριβές συγκοινωνίες, την καθαριότητα στους δρόμους.
Πολλοί παρομοίασαν τη στρατηγική της με εκείνη του Ζοχράν Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη, μια σύγκριση που και η ίδια υιοθέτησε, προτάσσοντας την κοινωνική αλληλεγγύη, το πλαφόν στα ενοίκια και την προστασία των ενοικιαστών απέναντι στις μεγάλες εταιρείες ακινήτων.
Παράλληλα, η επικράτησή της έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα απέναντι στην ακροδεξιά Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), η οποία περιορίστηκε στην τρίτη θέση στην πρωτεύουσα. Η Εράλπ παρουσίασε τον εαυτό της ως τη ζωντανή απάντηση στον ρατσισμό και τον λαϊκισμό, τονίζοντας ότι τα κοινωνικά αδιέξοδα δεν οφείλονται στους πρόσφυγες, αλλά στις πολιτικές λιτότητας που υποβαθμίζουν τις δημόσιες υποδομές.
Με το όραμα για μια «πόλη αλληλεγγύης», υπόσχεται να βάλει τέλος στους αστυνομικούς ελέγχους με βάση τη φυλετική καταγωγή και να δώσει φωνή στις περιθωριοποιημένες κοινότητες.
Δεν δίστασε μάλιστα να πάρει θέση και σε ευαίσθητα διεθνή ζητήματα, επικρίνοντας την καταστολή των φιλοπαλαιστινιακών διαδηλώσεων στο Βερολίνο και δηλώνοντας ανοιχτά πως στηρίζει τη δικαιοσύνη και την ειρηνική συνύπαρξη όλων των λαών.