Η παραίτηση του Κιρ Στάρμερ ανοίγει και επίσημα τη διαδικασία διαδοχής στο Εργατικό Κόμμα, με τον νικητή της κούρσας να αναλαμβάνει αυτόματα και τα ηνία της βρετανικής κυβέρνησης.
Για να θέσει κάποιος υποψηφιότητα, πρέπει αρχικά να εξασφαλίσει τη στήριξη τουλάχιστον του 20% των βουλευτών του κόμματος. Με τους Εργατικούς να κατέχουν 403 έδρες στη Βουλή των Κοινοτήτων, το όριο αυτό μεταφράζεται σε 81 βουλευτές. Παράλληλα, απαιτείται η στήριξη από τοπικές οργανώσεις και συνδεδεμένους φορείς.
Το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας διαμορφώνεται ως εξής:
- 9 Ιουλίου: Έναρξη της περιόδου υποβολής υποψηφιοτήτων.
- 16 Ιουλίου: Λήξη της προθεσμίας, πριν από τη θερινή διακοπή του Κοινοβουλίου.
- 1 Σεπτεμβρίου: Καταληκτική ημερομηνία ολοκλήρωσης της εσωκομματικής ψηφοφορίας (εφόσον υπάρξουν πάνω από ένας υποψήφιοι), πριν από την επανέναρξη των εργασιών της Βουλής.
Σημειώνεται ότι αν τελικά μόνο ένας υποψήφιος συγκεντρώσει τις απαραίτητες 81 υπογραφές, θα ανακηρυχθεί ηγέτης και πρωθυπουργός χωρίς να στηθούν κάλπες.
Οι μνηστήρες της εξουσίας
Ο Άντι Μπέρναμ άνοιξε πρώτος τα χαρτιά του, ανακοινώνοντας επίσημα την υποψηφιότητά του. Στο μανιφέστο του έθεσε ως βασικές προτεραιότητες την οικονομική σταθερότητα, την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τη στεγαστική πολιτική και τη στήριξη των δημόσιων υπηρεσιών. Ο Μπέρναμ απέκτησε ήδη ένα σημαντικό πλεονέκτημα, καθώς ο πρώην υπουργός Υγείας, Γουές Στρίτινγκ —ο οποίος θεωρείτο ισχυρός διεκδικητής— απέσυρε το ενδιαφέρον του και τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του, εξαίροντας την ικανότητά του να αντιμετωπίσει την άνοδο του εθνικισμού.
Στο κάδρο των πιθανών υποψηφίων βρίσκεται και η Άντζελα Ρέινερ. Η πρώην αναπληρώτρια πρωθυπουργός, η οποία είχε απομακρυνθεί από την κυβέρνηση λόγω μιας παλαιότερης φορολογικής υπόθεσης, φέρεται σύμφωνα με δημοσιεύματα να έχει ήδη εξασφαλίσει ένα ισχυρό ταμείο ύψους ενός εκατομμυρίου λιρών για την καμπάνια της, ενώ το τελευταίο διάστημα έχει διαφοροποιήσει τη στάση της από την κεντρική γραμμή του κόμματος.
Έντονο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η περίπτωση της νυν υπουργού Εσωτερικών, Σαμπάνα Μαχμούντ. Εάν η Μαχμούντ αποφασίσει να διεκδικήσει την ηγεσία και κόψει πρώτη το νήμα, θα γράψει ιστορία καθώς θα γίνει η πρώτη γυναίκα επικεφαλής των Εργατικών και η πρώτη μουσουλμάνα πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ίδια, εξάλλου, δεν έχει κρύψει τις πολιτικές της φιλοδοξίες, έχοντας δηλώσει στο παρελθόν ότι κάθε πολιτικός που ισχυρίζεται πως δεν θέλει την κορυφή, δεν λέει την αλήθεια.