Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική πολιτική καμπή, καθώς οι δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές εκλογές του επόμενου Απριλίου δείχνουν σταθερά ότι ο ακροδεξιός Εθνικός Συναγερμός (RN) διατηρεί ένα ξεκάθαρο και ισχυρό προβάδισμα.
Με τον Εμανουέλ Μακρόν να μην έχει δικαίωμα επανεκλογής λόγω συνταγματικών περιορισμών και τη Μαρίν Λεπέν να αντιμετωπίζει δικαστικές περιπέτειες για υπεξαίρεση ευρωπαϊκών πόρων, ο 30χρονος πρόεδρος του κόμματος, Ζορντάν Μπαρντελά, αναδεικνύεται στο απόλυτο φαβορί του πρώτου γύρου.
Η δημοτικότητα του RN, που τροφοδοτείται από την ανησυχία για το μεταναστευτικό και τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, έχει διασπάσει την παραδοσιακή βάση των συστημικών ψηφοφόρων, καθιστώντας την άνοδο της ακροδεξιάς στην εξουσία μια πολύ σοβαρή πιθανότητα για πρώτη φορά από το 1944.
Η αποτυχία του κέντρου και το οικονομικό αδιέξοδο
Η ανάκαμψη της ακροδεξιάς αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της διακυβέρνησης Μακρόν, ο οποίος, παρά τη μείωση της ανεργίας, απέτυχε να ενισχύσει τα εισοδήματα της εργατικής και της μεσαίας τάξης. Παράλληλα, η οικονομική πολιτική των τελευταίων ετών, αν και προσέφερε προσωρινή ανακούφιση κατά τη διάρκεια της πανδημίας και της ενεργειακής κρίσης, επιβάρυνε το δημόσιο χρέος της Γαλλίας κατά 1,1 τρισεκατομμύριο δολάρια.
Το χρέος αγγίζει πλέον το 118% του ΑΕΠ, το τρίτο υψηλότερο στην Ευρώπη, γεγονός που αποδυναμώνει τα επιχειρήματα των συστημικών κομμάτων κατά των οικονομικών προγραμμάτων της ακροδεξιάς, η οποία υπόσχεται ταυτόχρονα μειώσεις φόρων και αυξήσεις κοινωνικών δαπανών.
Η αποδυνάμωση του «Δημοκρατικού Μετώπου»
Στις προηγούμενες αναμετρήσεις, η Λεπέν ηττήθηκε χάρη στη συγκρότηση ενός «Δημοκρατικού Μετώπου» από δυνάμεις της αριστεράς, του κέντρου και της δεξιάς. Αυτή η συμμαχία εμφανίζεται πλέον εξαιρετικά αποδυναμωμένη. Ενώ πολιτικοί όπως ο Εντουάρ Φιλίπ και ο Φρανσουά Ολάντ προσπαθούν να συσπειρώσουν τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους, η παρουσία του ριζοσπάστη αριστερού Ζαν-Λυκ Μελανσόν περιπλέκει την κατάσταση.
Η βάση του Μελανσόν δείχνει απροθυμία να ψηφίσει τακτικά κατά του RN στον δεύτερο γύρο, ενώ η πολυδιάσπαση των υποψηφίων μετατρέπει τη διαδικασία ανάδειξης του αντιπάλου του Μπαρντελά σε πραγματική λοταρία, όπου μερικές χιλιάδες ψήφοι μπορούν να κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα.
Οι κραδασμοί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη διεθνή σκηνή
Μια ενδεχόμενη επικράτηση του Εθνικού Συναγερμού στη Γαλλία θα προκαλούσε πολύ ισχυρότερους κλυδωνισμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τις αντίστοιχες περιπτώσεις της Ουγγαρίας ή της Ιταλίας. Ως η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του μπλοκ, πυρηνική δύναμη και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Γαλλία έχει τη δύναμη να παραλύσει τη λήψη αποφάσεων στις Βρυξέλλες.
Η πρόθεση του RN να μειώσει τη γαλλική συνεισφορά στον κοινοτικό προϋπολογισμό, να επιβάλει ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα και να σταματήσει την κοινή αμυντική πολιτική και τη βοήθεια προς την Ουκρανία, απειλεί να παγώσει κάθε προσπάθεια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, οδηγώντας τη γηραιά ήπειρο σε μια παρατεταμένη περίοδο αστάθειας και σύγχυσης.