Σε μια δραματική καμπή βρίσκεται η γεωπολιτική σκακιέρα, καθώς η κλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία διαπλέκεται πλέον άμεσα με ενεργειακά συμφέροντα δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων και τις κινήσεις της Ουάσιγκτον στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου.
Στο πολεμικό μέτωπο, η κυβέρνηση του Βολοντίμιρ Ζελένσκι φέρεται αποφασισμένη να απαντήσει στο νέο κύμα ρωσικών βομβαρδισμών με μαζικά πλήγματα σε ρωσικά διυλιστήρια, παρά τις πιέσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για διατήρηση της άτυπης εκεχειρίας στις ενεργειακές υποδομές.
Σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Reuters, μυστικά έγγραφα αποκαλύπτουν ένα νέο στρατιωτικό δόγμα του Βλαντίμιρ Πούτιν που διευρύνει τις επιθέσεις σε πολιτικούς στόχους, όπως δρόμους, σχολεία και νοσοκομεία, με σκοπό τον εξαναγκασμό του πληθυσμού σε εγκατάλειψη των αστικών κέντρων.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η ουκρανική πρωτεύουσα, όπου τα αλλεπάλληλα ρωσικά χτυπήματα στις γέφυρες του Δνείπερου απειλούν να κόψουν την πόλη στα δύο. Με την ουκρανική αεράμυνα να αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις, το Ρωσικό ΥΠΕΞ κάλεσε ήδη ξένους διπλωμάτες να εγκαταλείψουν το Κίεβο, προαναγγέλλοντας περαιτέρω αντίποινα.
Την ίδια ώρα, η πίεση για τη μείωση των διεθνών τιμών του πετρελαίου —ιδιαίτερα μετά τις οικονομικές παρενέργειες της στρατιωτικής επέμβασης ΗΠΑ και Ισραήλ στο Ιράν και ενόψει των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου— οδηγεί τον Ντόναλντ Τραμπ σε αναζήτηση νέων ισορροπιών.
Σε αυτό το πλαίσιο, η πώληση των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής Lukoil, αξίας 20 έως 22 δισεκατομμυρίων δολαρίων, έχει μετατραπεί σε κεντρικό χαρτί των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Μόσχας.
Ενώ αρχικά η Lukoil είχε συμφωνήσει με τον αμερικανικό κολοσσό Carlyle, η κατάσταση άλλαξε όταν το ζήτημα τέθηκε απευθείας από τον Βλαντίμιρ Πούτιν στους απεσταλμένους του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, στο Κρεμλίνο. Πλέον, ένα νέο επενδυτικό κονσόρτσιουμ υπό τον Αμερικανό δισεκατομμυριούχο Τοντ Μπόελι επιχειρεί να εξαγοράσει το χαρτοφυλάκιο.
Στο νέο αυτό σχήμα συμμετέχει η αμερικανική κρατική ομοσπονδιακή υπηρεσία DFC με ποσοστό 10% έως 20%, δημιουργώντας μια πρωτοφανή συνθήκη όπου ο αμερικανικός κρατικός μηχανμός είναι ταυτόχρονα ρυθμιστής των κυρώσεων αλλά και μέτοχος στη συναλλαγή.
Παράλληλα, συμμετέχουν επενδυτικά συμφέροντα από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπό τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγέντ αλ Ναχιάν, καθώς και η οικογένεια Αλ Καγιάτ από το Κατάρ, δηλαδή πρόσωπα που διατηρούν ήδη ισχυρούς επιχειρηματικούς δεσμούς με εγχειρήματα της οικογένειας Τραμπ και των στενών συνεργατών του.
Η ενδεχόμενη μεταβίβαση των κοιτασμάτων, των διυλιστηρίων και των δικτύων της Lukoil σε ένα αμερικανο-αραβικό σχήμα δεν αποτελεί απλώς μια επιχειρηματική συμφωνία.
Για τη Μόσχα αποτελεί σήμα σταδιακής αποκατάστασης των οικονομικών σχέσεων με τη Δύση πριν καν επιλυθεί το ουκρανικό, ενώ για την Ουάσιγκτον συνιστά εργαλείο ελέγχου κρίσιμων ενεργειακών υποδομών και ενίσχυσης της προσφοράς πετρελαίου.
Έτσι, οι κυρώσεις που σχεδιάστηκαν για να απομονώσουν τη Ρωσία μετατρέπονται στο μεγαλύτερο πεδίο γεωπολιτικού και οικονομικού παζαριού για τον τερματισμό του πολέμου.