Κάποτε πολλοί Δρούζοι του Γκολάν ψήφιζαν κρυφά, όμως σήμερα ο φοιτητής Φάντι Νταμάκσι δηλώνει δημόσια ότι θα συμμετάσχει στις ισραηλινές εκλογές της 27ης Οκτωβρίου. Ο νεαρός από το Έιν Κινίγε, κοινότητα στα υψίπεδα που το Ισραήλ κατέλαβε από τη Συρία το 1967 και προσάρτησε το 1981, μίλησε στο Γαλλικό Πρακτορείο για δικαίωμα αλλά και «τιμή» κάθε πολίτη να ψηφίζει.
Οι 26.000 Δρούζοι του Γκολάν, μέλη ενός ετερόδοξου παρακλαδιού του Ισλάμ, απέρριπταν επί μακρόν κάθε σύνδεση με το Ισραήλ, σε αντίθεση με τα 125.000 μέλη της κοινότητας στο υπόλοιπο Ισραήλ, που είναι πλήρως ενσωματωμένα. Η απόκτηση υπηκοότητας και η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος μπορούσε να οδηγήσει σε κοινωνικό αποκλεισμό.
Όπως εξηγεί ο πολιτειολόγος Σαλίμ Μπρικ, υπήρχε μάλιστα «κοινωνικό και θρησκευτικό μποϊκοτάζ» των ισραηλινών εμπορικών σημάτων ως έκφραση προσήλωσης στη Συρία.
Η εικόνα όμως αλλάζει. Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, το 45% των Δρούζων του Γκολάν διαθέτει πλέον ισραηλινή υπηκοότητα, έναντι 2% πριν από 40 χρόνια, με την τάση να επιταχύνεται την τελευταία διετία. Η μεταβολή αποδίδεται κυρίως στην περιφερειακή σύγκρουση, που έπληξε σκληρά τους Δρούζους τόσο στο Ισραήλ όσο και στη Συρία.
Πολλοί κάτοικοι συνδέουν τη στροφή με την ισραηλινή στρατιωτική επέμβαση τον Ιούλιο του 2025 στην επαρχία Σουέιντα της Συρίας, όπου μαίνονταν θρησκευτικές συγκρούσεις. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι εξαπέλυσε πλήγματα για να αποτρέψει σφαγές Δρούζων, ενώ η Δαμασκός κατήγγειλε ανάμιξη στις εσωτερικές της υποθέσεις με στόχο την αποσταθεροποίηση.
Κατά τον δήμαρχο του Έιν Κινίγε, Ουάελ Μουγκράμπι, η παρέμβαση, «την ώρα που όλος ο κόσμος έμενε με σταυρωμένα χέρια», άλλαξε σημαντικά το αίσθημα του ανήκειν. Ο ίδιος είναι ο πρώτος υποψήφιος από το Γκολάν σε ψηφοδέλτιο για τις βουλευτικές εκλογές. Πρόσφατα εγκαινίασε σχολή με το όνομα του ταγματάρχη Τζαμάλ Αμπάς, Δρούζου που σκοτώθηκε στη Γάζα το 2024 υπηρετώντας στον ισραηλινό στρατό. Μπροστά από το συγκρότημα κυματίζουν σημαίες των Δρούζων δίπλα στην ισραηλινή, εικόνα αδιανόητη πριν από λίγα χρόνια.
Ένα ακόμη γεγονός επιτάχυνε την προσέγγιση: τον Ιούλιο του 2024, πυραυλικό πλήγμα που το Ισραήλ απέδωσε στη Χεζμπολάχ σκότωσε 12 παιδιά σε γήπεδο ποδοσφαίρου στη Ματζντάλ Σαμς. Η λιβανέζικη οργάνωση, που στηρίζεται από το Ιράν, αρνήθηκε κάθε εμπλοκή.
Ο Λάιτ Αμπού Σάλεχ, που έχασε τον γιο του Φατζρ, παραμένει σημαδεμένος από την αδύναμη αντίδραση της Συρίας: όπως λέει, «κανείς δεν έστειλε συλλυπητήρια». Κατά τον ίδιο, οι Δρούζοι του Γκολάν ζητούν υπηκοότητα όχι μόνο για να επηρεάσουν τις εκλογές, καθώς είναι λίγοι αριθμητικά, αλλά και από επιθυμία να ανήκουν στο Ισραήλ.
Ούτε στη Ματζντάλ Σαμς, ωστόσο, αισθάνονται όλοι Ισραηλινοί. Σε ένα κουρείο, νεαροί δείχνουν αμήχανοι, ενώ ένας εξ αυτών λέει χαμογελώντας ότι «συνεχίζει το μποϊκοτάζ του 1981». Οι επιφυλάξεις πάντως γίνονται λιγότερο ορατές, καθώς τα εκλογικά κέντρα βρίσκονται πλέον στο κέντρο των πόλεων.
Σύμφωνα με τον Σαλίμ Μπρικ, η ενσωμάτωση διευκολύνεται και από τη γενιακή αλλαγή: το 91% των κατοίκων γεννήθηκε μετά την κατάληψη του Γκολάν το 1967 και δεν έζησε ποτέ υπό συριακή κυριαρχία. «Πλέον κανείς δεν περιμένει ότι το Ισραήλ θα παραδώσει το Γκολάν» στη Συρία, καταλήγει.