Με την ολοκλήρωση της επιχείρησης «Roaring Lion-Λιοντάρι που βρυχάται» στον Λίβανο, οι αναλυτές επισημαίνουν μια σημαντική δυσαναλογία: ενώ ο στρατιωτικός μηχανισμός της Χεζμπολάχ υπέστη καίρια πλήγματα με την εξόντωση εκατοντάδων διοικητών πεδίου, η ανώτατη πολιτική και εκτελεστική ιεραρχία της οργάνωσης παρέμεινε σχεδόν άθικτη.
Παρά τις ισραηλινές απειλές, ο Γενικός Γραμματέας Ναΐμ Κασέμ και κορυφαία στελέχη όπως ο Μοχάμαντ Ράαντ και ο Μοχάμαντ Φνέις —ο οποίος εκτελεί χρέη «πρωθυπουργού» διαχειριζόμενος το δίκτυο κοινωνικών και οικονομικών δομών της οργάνωσης— επιβίωσαν της τρέχουσας σύγκρουσης.
Η στρατιωτική δομή και οι απώλειες
Στο στρατιωτικό σκέλος, το Ισραήλ πέτυχε την εξόντωση σημαντικών προσωπικοτήτων, όπως ο διοικητής του νοτίου μετώπου Γιουσούφ Ισμαήλ Χασέμ, καθώς και δεκάδων στελεχών στη νότια ζώνη του Λιβάνου. Συνολικά, οι ισραηλινές δυνάμεις αναφέρουν ότι εξουδετέρωσαν πάνω από 1.800 μέλη της οργάνωσης.
Ωστόσο, ηγετικά στελέχη του στρατιωτικού μηχανισμού, όπως ο σύμβουλος Μοχάμαντ Χαϊντάρ (θεωρούμενος ως «αρχηγός επιτελείου») και ο διοικητής της μονάδας Μπαντρ, Αμπού Αλί Ριντά, συνεχίζουν να βρίσκονται στις θέσεις τους, διατηρώντας τη συνοχή της διοίκησης.
Το εσωτερικό σκηνικό στον Λίβανο
Παρά τις απώλειες, η Χεζμπολάχ εξακολουθεί να διαθέτει μια δύναμη δεκάδων χιλιάδων μαχητών. Αυτή η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί τον κύριο λόγο που η κυβέρνηση της Βηρυτού διστάζει να θέσει θέμα αφοπλισμού της οργάνωσης.
Υπάρχει έντονος φόβος ότι μια τέτοια αντιπαράθεση θα μπορούσε να πυροδοτήσει έναν εμφύλιο πόλεμο, τον οποίο θα εκμεταλλεύονταν η Συρία και το Ισραήλ για να προσαρτήσουν λιβανικά εδάφη. Προς το παρόν, ο επίσημος λιβανικός στρατός παραμένει αδύναμος για να επιβάλει την κυριαρχία του έναντι της οργάνωσης.
Σύμφωνα με αναλυτές του Κέντρου Alma, η ισραηλινή στρατηγική επικεντρώθηκε κυρίως στο στρατιωτικό και επιχειρησιακό σκέλος. Ωστόσο, επισημαίνουν ότι για να αποδυναμωθεί πραγματικά το «κράτος της Χεζμπολάχ», οι επιχειρήσεις θα έπρεπε να στρέφονται παράλληλα και κατά της πολιτικής ηγεσίας. Χωρίς την αποδόμηση του πολιτικού και διοικητικού πυρήνα, η οργάνωση διατηρεί την ικανότητα να ανασυντάσσεται και να διατηρεί τον έλεγχο στις δομές του Λιβάνου, καθιστώντας μια μόνιμη ειρήνη δυσδιάκριτη.