Η υπογραφή της συμφωνίας-πλαισίου μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου φέρνει ξανά στην επιφάνεια τον τρόμο μιας εσωτερικής σύρραξης στη «Χώρα των Κέδρων».
Ενώ το στρατόπεδο της Χεζμπολάχ απειλεί ανοιχτά με εγχώρια αναμέτρηση και κατεβάζει οπαδούς στους δρόμους, οι επικριτές της υπενθυμίζουν ότι οι δεσμεύσεις της Βηρυτού προβλέπονταν ήδη από τη Συμφωνία του Ταΐφ, η οποία τερμάτισε τον προηγούμενο εμφύλιο πόλεμο με βασικό (αλλά ανεφάρμοστο) όρο τη διάλυση όλων των πολιτοφυλακών.
Η επόμενη ημέρα βρίσκει τον Λίβανο χωρισμένο σε στρατόπεδα, με την ισορροπία δυνάμεων να κρέμεται από μια κλωστή.
Το Σιιτικό Μπλοκ: Όπλα, δισεκατομμύρια και εσωτερικές αποστάσεις
Παρά τις σοβαρές απώλειες, η Χεζμπολάχ παραμένει μια πανίσχυρη στρατιωτική μηχανή με δεκάδες χιλιάδες ένοπλους, βαρύ οπλοστάσιο και ετήσιο προϋπολογισμό ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το Ιράν. Η οργάνωση αναμένεται να πολεμήσει σκληρά κάθε προσπάθεια αφοπλισμού της.
Από την άλλη, το κίνημα Amal του προέδρου της Βουλής, Ναμπίχ Μπέρι, κρατά αποστάσεις. Ο Μπέρι χαρακτήρισε τη συμφωνία «σπόρο εμφύλιου σπαραγμού», στέλνοντας όμως ένα σαφές μήνυμα στη σύμμαχό του, Χεζμπολάχ: Αν ξεσπάσει πόλεμος, η Amal δεν θα συμμετάσχει, προτιμώντας να αποτρέψει το μακελειό.
Η κρατική εξουσία και ο στρατός
Για τον χριστιανό Μαρωνίτη Πρόεδρο, Ζοζέφ Αούν, η συμφωνία αποτελεί προσωπικό στοίχημα. Του επιτρέπει να αποσυνδέσει τον Λίβανο από τα παζάρια Ουάσιγκτον-Τεχεράνης και να προωθήσει τη συγκέντρωση των όπλων αποκλειστικά στα χέρια του κράτους, αν και αναγνωρίζει ότι ο αφοπλισμός απαιτεί χρόνο για να αποφευχθεί η έκρηξη.
Ο Λιβανικός Στρατός, παρά την αναμενόμενη οικονομική στήριξη από τη Δύση, μοιάζει αδύναμος να επιβληθεί στη Χεζμπολάχ. Με προϋπολογισμό μικρότερο από της οργάνωσης και το 40% του δυναμικού του να αποτελείται από Σιίτες στρατιώτες, η ηγεσία του ξεκαθαρίζει ότι ο στρατός παραμένει πιστός μόνο στην πατρίδα, διαψεύδοντας ισραηλινά σενάρια περί «εκκαθάρισης» των μη νομιμοφρόνων στοιχείων.
Ο Σουνίτης Πρωθυπουργός, Ναουάφ Σαλάμ, έχει στοχοποιηθεί από τη Χεζμπολάχ ως «Σιωνιστής», με τον ίδιο να απαντά ότι η συμφωνία απλώς επικυρώνει παλαιότερες εθνικές δεσμεύσεις του Λιβάνου.
Χριστιανοί, Σουνίτες και Δρούζοι παίρνουν θέση
Οι Χριστιανικές δυνάμεις εμφανίζονται διχασμένες. Το κόμμα των «Λιβανικών Δυνάμεων» του Σαμίρ Τζατζά χαιρέτισε τη συμφωνία ως επιστροφή στη νομιμότητα, αφήνοντας μάλιστα αιχμές ότι διαθέτει και το ίδιο ένοπλα τμήματα σε περίπτωση που η Χεζμπολάχ βγει στους δρόμους. Αντίθετα, χριστιανικές παρατάξεις που στο παρελθόν συμμάχησαν με τη Χεζμπολάχ, όπως ο Γκεμπράν Μπασίλ, προειδοποιούν για τον κίνδυνο παγίδευσης της χώρας σε νέο εμφύλιο.
Στο Σουνιτικό στρατόπεδο, πέρα από τον Πρωθυπουργό Σαλάμ, ξεχωρίζει ο βουλευτής Φουάντ Μαχζούμι, ο οποίος στηρίζεται από τα κράτη του Κόλπου και ηγείται της πρωτοβουλίας να κηρυχθεί η Βηρυτό «πόλη ελεύθερη από παράνομα όπλα».
Τέλος, στους Δρούζους καταγράφεται μια εντυπωσιακή αντίφαση. Ενώ η βάση της κοινότητας στηρίζει μαζικά τη συμφωνία και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ, ο παραδοσιακός ηγέτης τους, Ουαλίντ Τζουμπλάτ, παραμένει προσδεδεμένος στο φιλοϊρανικό μπλοκ, επικρίνοντας τη συμφωνία για απουσία ουσιαστικής εκεχειρίας.