Νέες ισορροπίες τρόμου στη Μέση Ανατολή διαμορφώνουν οι πρόσφατες, εντυπωσιακές δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι οποίες γίνονται με φόντο το υπό διαμόρφωση μνημόνιο κατανόησης μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης.
Έχοντας μάλιστα δίπλα του τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ο Τραμπ υποστήριξε δημόσια ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ήταν έτοιμος να μπει στον πόλεμο για να στηρίξει στρατιωτικά το Ιράν, καθώς «δεν είναι μεγάλος οπαδός του Ισραήλ», αλλά αποτράπηκε κατόπιν δικής του προσωπικής παρέμβασης.
Η γεωπολιτική ουτοπία και οι αντιφάσεις της Άγκυρας
Παρά τον επικοινωνιακό αντίκτυπο των ισχυρισμών Τραμπ, αναλυτές και διπλωματικές πηγές μέσω του δικτύου «Elnashra» εκφράζουν έντονο σκεπτικισμό, χαρακτηρίζοντας ένα τέτοιο σενάριο πρακτικά αδύνατο.
Επισημαίνουν ότι μια πολεμική εμπλοκή της Τουρκίας υπέρ του Ιράν θα σήμαινε αυτόματα σύγκρουση όχι μόνο με το Ισραήλ, αλλά και με τις ίδιες τις ΗΠΑ, οι οποίες αποτελούν τον βασικό εταίρο στην περιοχή. Κάτι τέτοιο κρίνεται μη ρεαλιστικό, δεδομένης της συμμετοχής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ.
Επιπλέον, σημειώνεται ότι η ίδια η στρατιωτική παρουσία της Άγκυρας στη Συρία έχει ήδη καταφέρει ισχυρά πλήγματα κατά της ιρανικής επιρροής, ενώ η Τουρκία δεν έχει επιδιώξει ποτέ στο παρελθόν την άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση με το Τελ Αβίβ.
Το σενάριο της Συρίας και ο ρόλος του Σάραα στον Λίβανο
Οι ίδιες αναλύσεις παραλληλίζουν τις δηλώσεις Τραμπ για την Τουρκία με τις πρόσφατες αναφορές του στον μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας, Άχμεντ αλ-Σάραα. Ο Αμερικανός πρόεδρος είχε προτείνει να αναλάβει ο Σάραα ρόλο μεσολαβητή στον Λίβανο για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ.
Ωστόσο, πηγές της περιοχής θεωρούν απίθανο να δεχθεί ο Σάραα μια τέτοια αποστολή, καθώς η Δαμασκός στηρίζεται από περιφερειακές δυνάμεις, ενώ φαντάζει αδύνατο να πετύχει η Συρία αυτό που δεν κατάφερε ούτε ο ίδιος ο ισραηλινός στρατός.
Το παιχνίδι τακτικής του Τραμπ για να «λυγίσει» τον Νετανιάχου
Στην πραγματικότητα, έγκυροι πολιτικοί κύκλοι ερμηνεύουν την ξαφνική επίκληση του «τουρκικού κινδύνου» από τον Τραμπ ως έναν ξεκάθαρο μοχλό πίεσης προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός συνεχίζει να σαμποτάρει τη συμφωνία των ΗΠΑ με το Ιράν, προκαλώντας την έντονη δυσαρέσκεια του Λευκού Οίκου. Αν και το Τελ Αβίβ γνωρίζει καλά ότι η τουρκική απειλή δεν είναι τόσο άμεση, ο Τραμπ τη χρησιμοποιεί τεχνητά για να στείλει ένα σαφές μήνυμα στον Νετανιάχου: ότι την απόλυτη γραμμή στην εξωτερική πολιτική την καθορίζει η Ουάσιγκτον, απαιτώντας από το Ισραήλ την πλήρη ευθυγράμμιση με τις αμερικανικές αποφάσεις.